هدر سایت مالیاتی

دسته: باب سوم – شرکت‌های تجارتی

🏢👥📜 شرکت‌های تجارتی در قانون تجارت | ضوابط تأسیس، اداره، انواع شرکت‌ها (سهامی، مسئولیت محدود، تضامنی و…) و انحلال

  • ماده 131 قانون تجارت

    ماده 131 قانون تجارت

    ماده ۱۳۱ – در صورت ورشکستگی یکی از شرکاء و همچنین در صورتی که یکی از طلبکاران

    شخصی یکی از شرکاء به موجب ماده ۱۲۹ انحلال‌شرکت را تقاضا کرده سایر شرکاء

    می‌توانند سهمی آن شریک را از دارایی شرکت نقداً تأدیه کرده و او را از شرکت خارج

    کنند.

  • ماده 130 قانون تجارت

    ماده 130 قانون تجارت

    ‌ماده ۱۳۰ – نه مدیون شرکت می‌تواند در مقابل طلبی که ممکن است از یکی از شرکاء

    داشته باشد استناد به تهاتر کند نه خود شریک می‌تواند در‌مقابل قرضی که ممکن است

    طلبکار او به شرکت داشته باشد به تهاتر استناد نماید معذالک کسی که طلبکار شرکت و

    مدیون به یکی از شرکاء بوده و‌پس از انحلال شرکت طلب او لاوصول مانده در مقابل آن

    شرکت حق استناد به تهاتر خواهد داشت.

  • ماده 129 قانون تجارت

    ماده 129 قانون تجارت

    ماده ۱۲۹ – طلبکاران شخصی شرکاء حق ندارند طلب خود را از دارایی شرکت تأمین یا

    وصول کنند ولی می‌توانند نسبت به سهمیه مدیون خود از‌منافع شرکت یا سهمی که در

    صورت انحلال شرکت ممکن است به مدیون مزبور تعلق گیرد هر اقدام قانونی که مقتضی

    باشد به عمل آورند.

    ‌طلبکاران شخصی شرکاء در صورتی که نتوانسته باشند طلب خود را از دارایی شخصی مدیون

    خود وصول کنند و سهم مدیون از منافع شرکت کافی‌برای تأدیه طلب آنها نباشد

    می‌توانند انحلال شرکت را تقاضا نمایند (‌اعم از اینکه شرکت برای مدت محدود یا غیر

    محدود تشکیل شده باشد) مشروط‌بر اینکه لااقل شش ماه قبل قصد خود را به وسیله

    اظهارنامه رسمی به اطلاع شرکت رسانیده باشند در این صورت شرکت یا بعضی از شرکاء

    می‌توانند‌مادام که حکم نهایی انحلال صادر نشده با تأدیه طلب دائنین مزبور تا حد

    دارایی مدیون در شرکت یا با جلب رضایت آنان به طریق دیگر از انحلال‌شرکت جلوگیری

    کنند.

  • ماده 128 قانون تجارت

    ماده 128 قانون تجارت

    ماده ۱۲۸ – ورشکستگی شرکت ملازمه قانونی با ورشکستگی شرکاء و ورشکستگی بعضی از

    شرکاء ملازمه قانونی با ورشکستگی شرکت ندارد.

  • ماده 127 قانون تجارت

    ماده 127 قانون تجارت

    ‌ماده ۱۲۷ – به ورشکستگی شرکت تضامنی بعد از انحلال نیز می‌توان حکم داد مشروط به

    اینکه دارایی شرکت تقسیم نشده باشد.

  • ماده 126 قانون تجارت

    ماده 126 قانون تجارت

    ماده ۱۲۶ – هر گاه شرکت تضامنی منحل شود مادام که قروض شرکت از دارایی آن تأدیه

    نشده هیچ یک از طلبکاران شخصی شرکاء حقی در آن‌دارایی نخواهد داشت اگر دارایی شرکت

    برای پرداخت قروض آن کفایت نکند طلبکاران شرکت حق دارند بقیه طلب خود را از تمام

    یا فرد فرد شرکاء‌ضامن مطالبه کنند ولی در این مورد طلبکاران شرکت بر طلبکاران

    شخصی شرکاء حق تقدم نخواهند داشت.

  • ماده 125 قانون تجارت

    ماده 125 قانون تجارت

    ‌ماده ۱۲۵ – هر کس به عنوان شریک ضامن در شرکت تضامنی موجودی داخل شود متضامناً با

    سایر شرکاء مسئول قروضی هم خواهد بود که‌شرکت قبل از ورود او داشته اعم از اینکه

    در اسم شرکت تغییری داده شده یا نشده باشد.

    ‌هر قراری که بین شرکاء برخلاف این ترتیب داده شده باشد در مقابل اشخاص ثالث

    کان‌لم‌یکن خواهد بود.

  • ماده 124 قانون تجارت

    ماده 124 قانون تجارت

    ‌ماده ۱۲۴ – مادام که شرکت تضامنی منحل نشده مطالبه قروض آن باید از خود شرکت به

    عمل آید و پس از انحلال طلبکاران شرکت می‌توانند برای‌وصول مطالبات خود به هر یک

    از شرکاء که بخواهند و یا به تمام آنها رجوع کنند و در هر حال هیچ یک از شرکاء

    نمی‌تواند به استناد اینکه میزان قروض‌شرکت از میزان سهم او در شرکت تجاوز

    می‌نماید از تأدیه قروض شرکت امتناع ورزد فقط در روابط بین شرکاء مسئولیت هر یک از

    آنها در تأدیه قروض‌شرکت به نسبت سرمایه خواهد بود که در شرکت گذاشته است آن هم در

    صورتی که در شرکتنامه ترتیب دیگری اتخاذ نشده باشد.

  • ماده 123 قانون تجارت

    ماده 123 قانون تجارت

    ‌ماده ۱۲۳ – در شرکت تضامنی هیچ یک از شرکاء نمی‌تواند سهم خود را به دیگری منتقل

    کند مگر به رضایت تمام شرکاء.

  • ماده 122 قانون تجارت

    ماده 122 قانون تجارت

    ماده ۱۲۲ – در شرکتهای تضامنی اگر سهم‌الشرکه یک یا چند نفر غیر نقدی باشد باید

    سهم‌الشرکه مزبور قبلاً به تراضی تمام شرکاء تقویم شود.