استاندارد شماره 43 حسابداری: درآمد عملیاتی حاصل از قرارداد با مشتریان
استاندارد حسابداری شماره 43 (IAS 43/IFRS 15) یک مدل جامع ۵ مرحلهای برای شناسایی درآمد از قرارداد با مشتریان ارائه میدهد. این استاندارد بر انتقال کنترل کالا یا خدمت به مشتری تأکید دارد و با شفافسازی تعهدات عملکرد و تخصیص قیمت، قابلیت مقایسه گزارشهای مالی را افزایش میدهد.
استاندارد شماره 42 حسابداری: اندازه گیری ارزش منصفانه
تاندارد حسابداری شماره 42 (ارزش منصفانه) چارچوب یکپارچهای برای تعیین ارزش خروجی دارایی و ورودی بدهی بر اساس قیمت بازار فراهم میکند. این استاندارد با معرفی سطوح سهگانه (Hierarchy) و تکنیکهای اندازهگیری، شفافیت گزارشگری مالی را برای فعالان بازار تضمین مینماید.
استاندارد شماره 41 حسابداری: افشای منافع در واحدای تجاری دیگر
استاندارد حسابداری شماره 41 با هدف حصول اطمینان از افشای کافی منافع یک واحد تجاری در واحدهای دیگر (مانند فرعی، وابسته، مشارکتی و ساختارهای غیرتلفیقی) تدوین شده است. این استاندارد اطلاعات لازم را برای ارزیابی ماهیت، ریسکها و آثار مالی این منافع توسط استفادهکنندگان صورتهای مالی فراهم میکند.
استاندارد شماره 40 حسابداری: مشارکتها
استاندارد حسابداری شماره 40 (مشارکتها)، اصول گزارشگری مالی مربوط به توافقهای تحت کنترل مشترک را تعیین میکند. این استاندارد مشارکتها را به دو نوع عملیات مشترک (حقوق و تعهدات نسبت به داراییها و بدهیها) و مشارکت خاص (حق نسبت به خالص داراییها) طبقهبندی کرده و نحوه اعمال قضاوت در مورد کنترل مشترک را الزامی میسازد.
استاندارد شماره 39 حسابداری: صورتهای مالی تلفیقی
ستاندارد حسابداری شماره 39 با هدف ارائه اطلاعات مالی واحد گزارشگر بهعنوان یک شخصیت اقتصادی واحد، بر تهیه صورتهای مالی تلفیقی مبتنی بر مفهوم “کنترل” تأکید دارد. این استاندارد، واحد تجاری اصلی را ملزم میکند تمام واحدهای فرعی تحت کنترل خود را تلفیق نماید، مگر در موارد استثنای مشخصشده.
استاندارد شماره 38 حسابداری: ترکیبهای تجاری
استاندارد حسابداری 38 (ترکیبهای تجاری) الزام میکند که هر ترکیب تجاری با استفاده از روش تحصیل (Acquisition Method) به حساب منظور شود. این استاندارد شامل اصولی برای تشخیص واحد تحصیلکننده، تعیین تاریخ تحصیل، شناخت و اندازهگیری داراییها و بدهیهای قابل تشخیص با ارزش منصفانه، و نهایتاً شناخت سرقفلی یا سود حاصل از خرید زیر قیمت است.
استاندارد شماره 37 حسابداری: ابزارهای مالی: افشاء
استاندارد حسابداری 37 بر افشای جامعی از ابزارهای مالی، چه شناساییشده و چه شناسایینشده، تمرکز دارد تا استفادهکنندگان صورتهای مالی بتوانند اهمیت ابزارها برای وضعیت مالی و نیز ماهیت و میزان ریسکهای ناشی از آنها (اعتباری، نقدینگی و بازار) و مدیریت این ریسکها توسط واحد تجاری را ارزیابی کنند.
استاندارد شماره 36 حسابداری: ابزارهای مالی: ارائه
استاندارد حسابداری 36 (ابزارهای مالی: ارائه) اصول طبقهبندی ابزارهای مالی را از دیدگاه ناشر به دارایی مالی، بدهی مالی یا حقوق مالکانه تعیین میکند. این استاندارد بر تمایز دقیق تعهدات قراردادی از منافع مالکانه و همچنین شرایط مجاز برای تهاتر داراییها و بدهیهای مالی تمرکز دارد.
استاندارد شماره 35 حسابداری: مالیات بر درآمد
استاندارد حسابداری 35 ایران (مالیات بر درآمد) چارچوبی تخصصی برای شناخت آثار مالیاتی جاری و آتی معاملات و رویدادهای مالی فراهم میآورد، با تأکید بر شناسایی و اندازهگیری مالیات انتقالی ناشی از تفاوتهای موقتی بین مبنای دفتری و مالیاتی داراییها و بدهیها.
استاندارد شماره 34 حسابداری: رویه های حسابداری، تغییر در برآوردهای حسابداری و اشتباهات
استاندارد حسابداری شماره ۳۴، معیارهای انتخاب و نحوه حسابداری برای سه موضوع متمایز را مشخص میکند: **تغییر در رویههای حسابداری** که با “بکارگیری با تسری به گذشته” ثبت میشود، **تغییر در برآوردهای حسابداری** که به صورت “آیندهنگر” اعمال میشود، و **اصلاح اشتباهات دورههای قبل** که با “تجدید ارائه با تسری به گذشته” تصحیح میشود.