ماده۲۰ـ دستگاههای اجرائی مکلفند با همکاری سازمان، طرحهای جدید، نیمهتمام، آماده بهرهبرداری و در حال بهرهبرداری تملک داراییهای سرمایهای و طرحهای سرمایهای خود که قابل مشارکت با بخش خصوصی و تعاونی است را مشخص و از طریق روش رقابتی و شفاف مناقصه یا مزایده با رعایت موارد زیر اجرا نمایند:
الف ـ بهای محصول طرح (پروژه) در قرارداد سرمایهگذاری و مشارکت تابع الگوی مالی قرارداد مشارکت بوده و از شمول تعرفهگذاری مندرج در تمامی قوانین و مقررات مستثنی است. در صورت تعیین قیمت تکلیفی، دخالت در تعرفهگذاری یا جلوگیری از دریافت تعرفه برای بهای محصول طرح (پروژه)، مابهالتفاوت قیمت محصول محاسبهشده بر مبنای الگوی مالی و قیمت تکلیفی از سرجمع اعتبارات دستگاه اجرائی با محاسبه خسارات مربوط پرداخت میشود، در غیر این صورت در حکم تصرف غیرمجاز در اموال سرمایهگذار است.
ب ـ راهبری و مسؤولیت مشارکت عمومی-خصوصی بر عهده سازمان است. در مورد تعهدات بودجهای قراردادهای مشارکت که پیشتر به تأیید سازمان رسیده و طرف مقابل بهطور کامل تعهد خود را انجام داده باشد، دستگاه اجرائی مربوط مکلف است به همان میزان تعهد خود را عملی نماید.
پ ـ درآمدهای طرح (پروژه) در قرارداد سرمایهگذاری و مشارکت، از مشوقهای مالیاتی مقرر در اجزای (۱) و (۲) بند «ث» ماده (۱۳۲) قانون مالیاتهای مستقیم موضوع ماده (۳۱) قانون رفع موانع تولید رقابتپذیر و ارتقای نظام مالی کشور مصوب ۱۳۹۴/۱/۲ برخوردار بوده و آورده نقدی برای تأمین مالی طرح (پروژه) اشخاص حقیقی و حقوقی مشمول معافیت ماده (۱۳۸ مکرر) قانون مالیاتهای مستقیم الحاقی ۱۳۹۴/۱/۲ میشود. طرحهای موضوع «قانون احداث پروژههای عمرانی بخش راه و ترابری از طریق مشارکت بانکها و سایر منابع مالی و پولی کشور مصوب ۱۳۶۸/۶/۲۴ با اصلاحات و الحاقات بعدی» نیز مشمول این حکم هستند.
ت ـ صدور مفاصاحساب توسط سازمان تأمین اجتماعی برای حق بیمه کارکنان شاغل در دوران بهرهبرداری در قراردادهای مشارکت مشمول ماده (۴۰) قانون رفع موانع تولید رقابتپذیر و ارتقای نظام مالی کشور میباشد.
ث ـ دستگاه اجرائی ذیربط میتواند برای تجاریسازی و اعطای مشوق برای توجیه مالی طرحهای مشارکتی، نسبت به استفاده از سازوکارهای تشویقی از قبیل اعطای یارانه سود تسهیلات و خرید تضمینی محصولات که به موجب آییننامهای که توسط سازمان تهیه میشود و به تصویب هیأت وزیران میرسد، با رعایت بند «ت» ماده (۱۸) این قانون اقدام نماید.
ج ـ تا سقف ده درصد (۱۰%) از سرجمع اعتبارات طرحهای تملک دارایی سرمایهای یا طرحهای سرمایهای مربوط به هر دستگاه اجرائی با درخواست آن دستگاه و تأیید سازمان، صرف مشارکت در زیرطرح (پروژه)های همان دستگاه و همان فصل در بخشهای خصوصی، تعاونی و عمومی غیردولتی میشود.
چ ـ دستگاههای اجرائی مجازند با رعایت سیاستهای کلی اصل چهل و چهارم (۴۴) قانون اساسی نسبت به عقد قراردادهای بهرهبرداری بلندمدت از زیرساختهای تکمیلشده و همچنین طرحهای تملک داراییهای سرمایهای و طرحهای سرمایهای آماده بهرهبرداری و در حال بهرهبرداری مشروط به عدم تغییر کاربری آن اقدام نمایند.
ح ـ سازمان مجاز است از خدمات مشاوران ذیصلاح برای بررسی طرحهای دارای توجیه فنی، اقتصادی، زیستمحیطی و پدافند غیرعامل و نظارت بر اجرای طرحها استفاده نماید.
خ ـ در صورتی که خیّرین با پیشنهاد دستگاه اجرائی ذیربط و موافقت سازمان، طرحهای تملک داراییهای سرمایهای را اجرا یا تکمیل نمایند و بیش از پنجاه درصد (۵۰%) به جای اعتبارات دولتی در این طرحها هزینه نمایند، از اعتبار مالیاتی حداقل بیست و پنج درصد (۲۵%) و حداکثر پنجاه درصد (۵۰%) هزینهای که انجام دادهاند برخوردار میشوند.
در مورد طرح (پروژه)هایی که حداقل پنجاه درصد (۵۰%) آن به صورت خیّرساز انجام شده و مابقی آن در تعهد دولت است، چنانچه خیّر طرح را با موافقت دستگاه و سازمان به اتمام برساند، هزینه انجامشده بهطور صددرصد (۱۰۰%) به عنوان دیون و اعتبار مالیاتی محسوب میگردد.
آییننامه اجرائی این بند شامل طرح (پروژه)های مشمول، زمانبندی اجرائی و میزان برخورداری از اعتبار مالیاتی با پیشنهاد وزارت امور اقتصادی و دارایی و سازمان به تصویب هیأت وزیران میرسد.
