پرونده واخواهی مالیاتی – شعبه اول شورای عالی مالیاتی
تاریخ سند: 1382/08/26
شماره سند: 201/6457
امضا کننده: شعبه اول شورای عالی مالیاتی
موضوع: تسلیم اظهارنامه و صورتهای مالی مجدد با رعایت تبصره 3 ماده 226 قانون مالیاتهای مستقیم
منبع مالیات: اشخاص حقوقی
اداره کل مربوط: اهواز
شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 5/606 مورخ 81/10/23
سال عملکرد: 1378
شماره حوزه مالیاتی: 313
تاریخ ابلاغ رأی: 81/12/5
شماره و تاریخ ثبت شکایت: 10577-201-81/12/24
خلاصه واخواهی
شرکت به دلایل زیر به رأی هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر در خصوص عملکرد سال 1378 معترض بوده و درخواست رسیدگی مجدد دارد:
1- وضعیت دولتی بودن شرکت و گزارش سازمان حسابرسی
- اگر شرکت را دولتی فرض کنیم (هرچند حوزه مالیاتی شرکت را دولتی نمیداند)، سازمان حسابرسی در بند 5 گزارش حسابرسی عملکرد سال 1378 اعلام کرده که امکان محاسبه و تعیین درآمد مشمول مالیات برای سال مورد رسیدگی وجود ندارد.
- با این فرض، مسئولیت رسیدگی به عهده حوزه مالیاتی مربوطه محول شده است.
2- اختلاف بین دو اظهارنامه مالیاتی
- شرکت بابت عملکرد سال 1378، دو اظهارنامه مالیاتی متفاوت تسلیم کرده است:
- اظهارنامه اول: مبلغ 705,816,072,36 ریال سود خالص که با صورتهای مالی و گزارش حسابرسی مطابقت دارد.
- اظهارنامه دوم: مبلغ 295,183,427,11 ریال زیان خالص که توسط حسابرسان وزارت امور اقتصادی و دارایی مشمول تبصره 3 ماده 226 قانون مالیاتهای مستقیم دانسته نشده است.
- به عبارت دیگر، شرکتها فقط در صورت اشتباه در محاسبه مجاز به تسلیم اظهارنامه یا ترازنامه اصلاحی هستند. اظهارنامه دوم به هیچ وجه اشتباه محاسبه ندارد.
- بنابراین اظهارنامه اول با مبلغ 705,816,072,36 ریال سود ملاک عمل بوده و مبنای رسیدگی قرار گرفته است.
3- رأی هیأت حل اختلاف مالیاتی
- نماینده هیأت بدوی اظهارنامه اول شرکت را کامل و دقیق پذیرفته و برگ تشخیص را تأیید کرده است.
- در مقابل، نماینده هیأت تجدید نظر بدون توجه به موارد فوق، مبلغ 705,816,072,36 ریال سود را به 17,588,000,000 ریال زیان تغییر داده است.
رأی شعبه اول شورای عالی مالیاتی
نظر شعبه اول شورای عالی مالیاتی به شرح زیر است:
الف – محدودیت تسلیم اظهارنامه و صورتهای مالی مجدد
- تسلیم اظهارنامه و ترازنامه و حساب سود و زیان مجدد جز با شرایط تبصره 3 ماده 226 قانون مالیاتهای مستقیم (وقوع اشتباه در محاسبه) مجاز نیست.
- اظهارنامه و صورتهای مالی ثانوی که با شرایط مزبور مغایرت دارند، نمیتوانند برای تشخیص درآمد مشمول مالیات ملاک قرار گیرند.
ب – عدم پذیرش گزارش سازمان حسابرسی
- سازمان حسابرسی با بند 5 گزارش خود، مبلغ 17,588 ریال زیان را اعلام کرده است، که حتی از زیان ابرازی مؤدی بیشتر است.
- بنابراین، استناد هیأت تجدید نظر به این گزارش مشکل قانونی دارد.
ج – نتیجه نهایی
- هیأت تجدید نظر بدون رسیدگی به اشکالات فوق رأی خود را مبنی بر تأیید زیان بر اساس اعلامیه سازمان حسابرسی صادر کرده است.
- شکایت مؤدی وارد دانسته شده و رأی مورد واخواهی نقض میشود.
- پرونده به هیأت حل اختلاف مالیاتی موضوع ماده 257 قانون مالیاتهای مستقیم ارجاع میگردد تا رسیدگی دقیق مجدد انجام شود.
د – یادآوری تکمیلی
- مؤدی در اظهارنامه نخست، مبلغ 705,816,072,36 ریال سود را در حساب عملکرد و سود و زیان مشخص کرده و در صفحه اول اظهارنامه و محل سود ویژه قطعی، مبلغ 295,183,427,11 ریال زیان ابراز کرده است.
- در صورتی که دریافت غرامت که سبب ابراز سود بوده است منتفی شده باشد، قبول آن بر مبنای واقعیتها طبق قسمت آخر ماده 229 قانون مالیاتهای مستقیم بلا مانع است.
امضا کنندگان رأی:
اسماعیل ملکان
محمد رزاقی
علی اصغر زندی فائز
