مبحث دوم ـ دیه چشم
ماده ۵۸۷- درآوردن یا از بین بردن دو چشم بینا، دیه کامل دارد و هریک از آنها نصف دیه دارد. چشمهایی که بینایی دارند در این حکم یکسانند، هر چند میزان بینایی آنها متفاوت باشد یا از جهات دیگر مانند شبکوری و منحرف بودن با هم فرق داشته باشند.
تبصره– هرگاه لکه دائمی موجود در چشم مانع بینایی قسمتی از چشم گردد، در صورتی که تعیین مقدار آن ممکن باشد، به همان نسبت از دیه کسر و در غیر این صورت، ارش پرداخت میشود.




