ماده ۱۲۹ قانون آئین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب ( در امور مدنی)

ماده ۱۲۹ قانون آیین دادرسی مدنی، یک قاعده آمره برای حفاظت از کرامت انسانی و حداقل معیشت فرد است. طبق این ماده، در تمامی فرآیندهای تأمین مالی که به فروش اموال می‌انجامد، رعایت مقررات «مستثنیات دین» (مندرج در فصل سوم، باب هشتم قانون آیین دادرسی مدنی) الزامی است. این یعنی فروش اموال نباید منجر به سلبِ حداقل‌های زندگی محکوم‌علیه شود.