ماده سی و یکم ـ
1 ـ مأمور سیاسی در کشور پذیرنده از مصونیت تعقیب جزائی برخوردار است و از مصونیت دعاوی مدنی و اداری نیز بهرهمند خواهد بود، مگر در موارد زیر:
الف ـ دعاوی راجع به مال غیرمنقول خصوصی واقع در قلمرو کشور پذیرنده، مگر آنکه مأمور سیاسی مال را به نمایندگی کشور فرستنده و برای مقاصد مأموریت در تصرف داشته باشد.
ب ـ دعاوی راجع به ماترک که در آن مأمور سیاسی بهطور خصوصی و نه به نام کشور فرستنده، وصی، امین ترکه، وارث یا موصیله واقع شده باشد.
ج ـ دعاوی راجع به فعالیتهای حرفهای یا تجاری از هر نوع که مأمور سیاسی در خاک کشور پذیرنده و خارج از وظایف رسمی خود به آن اشتغال دارد.
2 ـ مأمور سیاسی مجبور به ادای شهادت نیست.
3 ـ علیه مأمور سیاسی مبادرت به هیچگونه عملیات اجرایی نخواهد شد، جز در موارد مذکور در بندهای الف، ب و ج قسمت اول این ماده و بشرط آنکه این عملیات اجرایی به مصونیت شخص یا محل اقامت او لطمهای وارد نیاورد.
4 ـ مصونیت قضائی مأمور سیاسی در کشور پذیرنده او را از تعقیب قضائی کشور فرستنده معاف نخواهد داشت.
