بخشنامه شماره 925

مشخصات بخشنامه

نوع: بخشنامه

شماره: 925

تاریخ صدور: 1390/01/28

مرجع تصویب: معاون مالیات بر ارزش افزوده

متن اصلی

احتراما، پیرو بخشنامه شماره 19087/200 مورخ 28/06/1389 رئیس کل محترم سازمان امور مالیاتی کشور موضوع چگونگی و نحوه اجرای قانون مالیات بر ارزش افزوده توسط شرکتهای بیمه، بدینوسیله دستورالعمل موضوع بند «4» بخشنامه مذکور در خصوص نحوه شناسایی، ثبت و گزارشگری اقلام مربوط به بیمه های عمر و پس انداز تهیه شده توسط بیمه مرکزی جمهوری اسلامی ایران جهت بهره برداری ارسال می گردد.

محمد قاسم پناهی

معاون مالیات بر ارزش افزوده

دستورالعمل اجرایی بند (4) بخشنامه

«چگونگی و نحوه اجرای قانون مالیات بر ارزش افزوده توسط شرکتهای بیمه»

به شماره 19087/200 مورخ 28/6/1389

در اجرای بند (4) بخشنامه چگونگی و نحوه اجرای قانون مالیات بر ارزش افزوده توسط شرکتهای بیمه، ابلاغی از سوی سازمان امور مالیاتی کشور، دستورالعمل نحوه شناسایی، ثبت و گزارشگری اقلام مربوط به بیمه های عمر و پس انداز به شرح زیر ابلاغ می گردد:

1- تعاریف و اصطلاحات

کلمات و عبارات این دستورالعمل در معانی مشروحه ذیل کاربرد دارد:

مالیات بر ارزش افزوده

منظور مالیات ها و عوارض موضوع قانون مالیات بر ارزش افزوده، مصوب جلسه مورخ 17/2/1387 کمیسیون اقتصادی مجلس شورای اسلامی که طبق اصل هشتاد و پنجم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران به تصویب رسیده است و در تاریخ 2/3/1387 به تأئید شورای نگهبان رسیده و به مدت 5 سال به صورت آزمایشی اجرا می شود.

بخشنامه

منظور بخشنامه «چگونگی و نحوه اجرای قانون مالیات بر ارزش افزوده توسط شرکتهای بیمه» است که به شماره 19087/200 مورخ 28/6/1389 از طرف رییس کل سازمان امور مالیاتی کشور جهت اجرا به مراجع مالیاتی ابلاغ شده است.

بیمه های عمر و پس انداز

منظور از بیمه های عمر و پس انداز کلیه بیمه های عمر مختلط پس انداز به شرط حیات و بیمه عمر تامین خطر فوت از قبیل؛ عمر و پس انداز، عمر و سرمایه گذاری، تامین آتیه و جامع می باشد.

شرکتهای بیمه

منظور کلیه شرکتهای بیمه اعم از دولتی یا خصوصی است که مبادرت به صدور بیمه نامه عمر و پس انداز می کنند.

2- شمول مالیات بر ارزش افزوده در بیمه های عمر و پس انداز

با عنایت به ماهیت بیمه های عمر و پس انداز، صرفا وجوه دریافتی شرکت های بیمه گر مستقیم بابت حق بیمه، مشمول مالیات و عوارض موضوع قانون مالیات بر ارزش افزوده خواهد بود و وجوه پرداختی بیمه گذاران به عنوان پس انداز که به حساب ذخیره پس انداز منظور می گردد مشمول مالیات مذکور نمی باشد.

3- اقلام تشکیل دهنده وجوه دریافتی بیمه نامه مختلط به شرط فوت و حیات

وجوه دریافتی در هر بیمه نامه مختلط به شرط فوت و حیات اقلام زیر تشکیل شده است:

الف) حق بیمه عمر

شامل، حق بیمه خطر فوت و هزینه های اداری، کارمزد، بیمه گری و وصول.

ب) حق بیمه حوادث

ج) حق بیمه امراض

د) حق بیمه سایر پوشش های اضافی

ه) سود اقساط حق بیمه

(در صورتی که بیمه نامه به صورت اقساطی صادر شده باشد).

و) وجوه سرمایه گذاری یا پس انداز

(اندوخته قانونی) و سود مربوطه به آن.

از اقلام فوق، اقلام مندرج در بندهای «الف»، «ب»، «ج»، «د» و «ه» مشمول مالیات بر ارزش افزوده است و وجوه بند «و» یعنی وجوه سرمایه گذاری یا پس انداز (قانونی) و سود مربوط به آن، مشمول مالیات بر ارزش افزوده نمی باشد.

شرکت های بیمه مکلفند در زمان فروش بیمه نامه سهم مالیات بر ارزش افزوده مربوط به اقلام مشمول مالیات بر ارزش افزوده را از بیمه گذاران دریافت و به حساب سازمان امور مالیاتی کشور واریز نمایند.

تبصره

شرکت هایی که در عملیات خود از اصطلاحات و مفاهیمی غیر از موارد مندرج در بندهای فوق استفاده می کنند، موظفند، شمول یا عدم شمول مالیات بر ارزش افزوده بر عملیات خود را قبلا از بیمه مرکزی جمهوری اسلامی ایران استعلام نمایند.

4- نحوه گزارشگری و ثبت وجوه سرمایه گذاری یا پس انداز

شرکت های بیمه مکلفند گزارش عملیات مربوط به وجوه بند «و» فوق را به تفکیک از سایر وجوه دریافتی بابت بیمه نامه مختلط به شرط فوت و حیات، تهیه و در اختیار مراجع مالیاتی، بیمه مرکزی جمهوری اسلامی ایران و سایر مراجع و ناظران ذیربط قرار دهند و از ابتدای سال 1390 وجوه مذکور را در سر فصل یا کدینگ مستقل ثبت و نگهداری کنند، به گونه ای که دسترسی و بررسی آن توسط مراجع مذکور به سهولت امکان پذیر باشد.

تبصره

بهره مندی شرکت های بیمه از امتیازات بخشنامه در خصوص بیمه های عمر و پس انداز منوط به اجرای دقیق مفاد این بند در ثبت، نگهداری و گزارش عملیات مالی می باشد.