هدر سایت مالیاتی

دسته: قانون تجارت

⚖️🏢📜 قانون تجارت | متن کامل قانون حاکم بر شرکت‌های تجاری، اعمال تجاری، اسناد تجاری و ورشکستگی

  • ماده 10 قانون تجارت

    ماده 10 قانون تجارت

    ‌ماده ۱۰ – دفتر کپیه دفتری است که تاجر باید کلیه مراسلات و مخابرات و

    صورت‌حسابهای صادره خود را در آن به ترتیب تاریخ ثبت نماید.

    ‌تبصره – تاجر باید کلیه مراسلات و مخابرات و صورت‌حسابهای وارده را نیز به ترتیب

    تاریخ ورود مرتب نموده و در لفاف مخصوصی ضبط کند.

  • ماده 9 قانون تجارت

    ماده 9 قانون تجارت

    ‌ماده ۹ – دفتر دارایی دفتری است که تاجر باید هر سال صورت جامعی از کلیه دارایی

    منقول و غیر منقول و دیون و مطالبات سال گذشته خود را به‌ریز ترتیب داده در آن

    دفتر ثبت و امضاء نماید و این کار باید تا پانزدهم فروردین سال بعد انجام پذیرد.

  • ماده 8 قانون تجارت

    ماده 8 قانون تجارت

    ‌ماده ۸ – دفتر کل دفتری است که تاجر باید کلیه معاملات را لااقل هفته یک مرتبه از

    دفتر روزنامه استخراج و انواع مختلفه آن را تشخیص و جدا‌کرده هر نوعی را در صفحه

    مخصوصی در آن دفتر به طور خلاصه ثبت کند.

  • ماده 7 قانون تجارت

    ماده 7 قانون تجارت

    ‌ماده ۷ – دفتر روزنامه دفتری است که تاجر باید همه روزه مطالبات و دیون و داد و

    ستد تجارتی و معاملات راجع به اوراق تجارتی (‌از قبیل خرید و‌فروش و ظهرنویسی) و

    به طور کلی جمیع واردات و صادرات تجارتی خود را به هر اسم و رسمی که باشد و وجوهی

    ماده ۱ قانون تجارت را که برای مخارج شخصی خود‌برداشت می‌کند در آن دفتر ثبت نماید.

  • ماده 6 قانون تجارت

    ماده 6 قانون تجارت

    ‌ماده ۶ – هر تاجری به استثنای کسبه جزء مکلف است دفاتر ذیل یا دفاتر دیگری را که

    وزارت عدلیه به موجب نظامنامه قائم‌مقام این دفاتر قرار‌می‌دهد داشته باشد:

    ۱) دفتر روزنامه.

    ۲) دفتر کل.

    ۳) دفتر دارایی.

    ۴) دفتر کپیه.

  • ماده 5 قانون تجارت

    ماده 5 قانون تجارت

    ‌ماده ۵ – کلیه معاملات تجار تجارتی محسوب است مگر اینکه ثابت شود معامله مربوط به

    امور تجارتی نیست.

  • ماده 4 قانون تجارت

    ماده 4 قانون تجارت

    ‌ماده ۴ – معاملات غیر منقول به هیچ وجه تجارتی محسوب نمی‌شود.

  • ماده 3 قانون تجارت

    ماده 3 قانون تجارت

    ‌ماده ۳ – معاملات ذیل به اعتبار تاجر بودن متعاملین یا یکی از آنها تجارتی محسوب

    می‌شود:

    ۱) کلیه معاملات بین تجار و کسبه و صرافان و بانکها.

    ۲) کلیه معاملاتی که تاجر یا غیر تاجر برای حوائج تجارتی خود می‌نماید.

    ۳) کلیه معاملاتی که اجزاء یا خدمه یا شاگرد تاجر برای امور تجارتی ارباب خود

    می‌نماید.

    ۴) کلیه معاملات شرکتهای تجارتی.

  • ماده 2 قانون تجارت

    ماده 2 قانون تجارت

    ‌ماده ۲ – معاملات تجارتی از قرار ذیل است:

    ۱) خرید یا تحصیل هر نوع مال منقول به قصد فروش یا اجاره اعم از اینکه تصرفاتی در

    آن شده یا نشده باشد.

    ۲) تصدی به حمل و نقل از راه خشکی یا آب یا هوا به هر نحوی که باشد.

    ۳) هر قسم عملیات دلالی یا حق‌العمل‌کاری (‌کمیسیون) و یا عاملی و همچنین تصدی به

    هر نوع تأسیساتی که برای انجام بعضی امور ایجاد‌می‌شود از قبیل تسهیل معاملات ملکی

    یا پیدا کردن خدمه یا تهیه و رسانیدن ملزومات و غیره.

    ۴) تأسیس و به کار انداختن هر قسم کارخانه مشروط بر اینکه برای رفع حوائج شخصی

    نباشد.

    ۵) تصدی به عملیات حراجی.

    ۶) تصدی به هر قسم نمایشگاه‌های عمومی.

    ۷) هر قسم عملیات صرافی و بانکی.

    ۸) معاملات برواتی اعم از اینکه بین تاجر یا غیر تاجر باشد.

    ۹) عملیات بیمه بحری و غیر بحری

    ۱۰) کشتی‌سازی و خرید و فروش کشتی و کشتیرانی داخلی یا خارجی و معاملات راجعه به

    آنها.

  • ماده ۱ قانون تجارت

    ماده ۱ قانون تجارت

    ‌ماده ۱ – تاجر کسی است که شغل معمولی خود را معاملات تجارتی قرار بدهد.