فصل یازدهم – قوه قضائیه

اصل یکصد و شصت و چهارم : قاضی را نمی‌توان از مقامی که شاغل آن است، بدون محاکمه و ثبوت جرم یا تخلفی که موجب انفصال است، به طور موقت یا دائم منفصل کرد یا بدون رضایت او محل خدمت یا سمتش را تغییر داد، مگر به اقتضای مصلحت جامعه با تصمیم رئیس قوه قضائیه … ادامه

اصل یکصد و شصت و سوم : صفات و شرایط قاضی طبق موازین فقهی توسط قانون تعیین می‌شود.

اصل یکصد و شصت و دوم (اصلاحی 06ˏ05ˏ1368) : رئیس دیوان عالی کشور و دادستان کل باید مجتهد عادل و آگاه به امور قضائی باشند و رئیس قوه قضائیه با مشورت قضات دیوان عالی کشور، آنها را برای مدت پنج سال به این سمت منصوب می‌کند.

اصل یکصد و شصت و یکم (اصلاحی 06ˏ05ˏ1368) : دیوان عالی کشور به منظور نظارت بر اجرای صحیح قوانین در محاکم، ایجاد وحدت رویه قضائی و انجام مسئولیت‌هایی که طبق قانون به آن محول می‌شود، بر اساس ضوابطی که رئیس قوه قضائیه تعیین می‌کند، تشکیل می‌گردد.

اصل یکصد و شصتم (اصلاحی 06ˏ05ˏ1368) : وزیر دادگستری مسئولیت کلیه مسائل مربوط به روابط قوه قضائیه با قوه مجریه و قوه مقننه را بر عهده دارد و از میان کسانی که رئیس قوه قضائیه به رئیس جمهور پیشنهاد می‌کند، انتخاب می‌گردد.رئیس قوه قضائیه می‌تواند اختیارات تام مالی و اداری و نیز اختیارات استخدامی غیرقضات … ادامه

اصل یکصد و پنجاه و نهم : مرجع رسمی تظلمات و شکایات دادگستری است. تشکیل دادگاه‌ها و تعیین صلاحیت آنها منوط به حکم قانون است.

اصل یکصد و پنجاه و هشتم (اصلاحی 06ˏ05ˏ1368) : وظایف رئیس قوه قضائیه بشرح زیر است:

اصل یکصد و پنجاه و هفتم (جایگزین 1369/04/30) : به منظور انجام مسئولیت‌های قوه قضائیه در کلیه امور قضائی، اداری و اجرائی، مقام رهبری یک نفر مجتهد عادل و آگاه به امور قضائی و مدیر و مدبر را برای مدت پنج سال به عنوان رئیس قوه قضائیه تعیین می‌نماید که عالی‌ترین مقام قوه قضائیه است.

فصل یازدهمقوه قضائیه اصل یکصد و پنجاه و ششم : قوه قضائیه قوه‌ای مستقل است که پشتیبان حقوق فردی و اجتماعی و مسئول تحقق عدالت و عهده‌دار وظایف زیر است: