دسته: قانون امور حسبي

ماده 158 : حکم باید مشتمل بر امور زیر باشد:

1. نام و نام خانواده درخواست ‌کننده.
2. مشخصات غائب.
3. دلایل و مستندات حکم.
4. تاریخ صدور حکم.

‌ماده 157 – دادگاه میتواند هرگونه تحقیق که مقتضی بداند بنماید و پس از احراز موجبات صدور حکم موت فرضی حکم میدهد.

ماده 156 – رسیدگی با حضور درخواست‌ کننده و دادستان بعمل میآید عدم حضور درخواست‌ کننده مانع رسیدگی نیست.

‌ماده 155 – پس از وصول درخواست‌ نامه دادگاه اظهارات و دلائل درخواست ‌کننده را در نظر گرفته و در صورتیکه اظهارات و دلائل نامبرده را ‌موجه دانست آگهی مطابق ماده 1023 قانون مدنی ترتیب میدهد و این آگهی در سه دفعه متوالی هر کدام بفاصله یکماه منتشر میشود و جلسه ‌رسیدگی بدرخواست بفاصله یکسال از تاریخ نشر آخرین آگهی معین میگردد.
‌مقررات این ماده در صورتی اجراء میشود که قبلا در زمینه درخواست تصرف اموال آگهی نشده باشد و چنانچه مطابق ماده 1025 قانون مدنی آگهی شده باشد دادگاه بآن اکتفا مینماید.

‌ماده 154 – درخواست باید کتبی و مشتمل بر امور زیر باشد:

1. مشخصات غائب.
2. تاریخ غیبت.
3. دلائلی که بموجب آن درخواست‌ کننده حق درخواست صدور حکم موت فرضی را دارد.
4. ادله و اسنادی که مطابق ماده 1020 و 1021 و 1022 قانون مدنی ممکن است بموجب آن ادله و اسناد درخواست حکم موت فرضی غائب را‌ نمود

فصل چهارم – در حکم موت فرضی

ماده 153 – اشخاص زیر میتوانند از دادگاه درخواست صدور حکم موت فرضی غائب را بنمایند:
1 – ورثه غائب.
2 – وصی و موصی ‌له.

ماده 152 – هرگاه بین ورثه غائب محجوری باشد سهم او به ولی یا قیم یا وصی سپرده خواهد شد.

ماده 151 – هرگاه بین ورثه غائب غائبی بوده که محتاج بتعیین امین باشد برای او نیز امینی معین و سهم شخص غائب بامین سپرده میشود.

ماده 150 – در موردیکه اموال غائب بتصرف ورثه یا امین داده شده باشد دادگاه میتواند حق ‌الزحمه متناسبی از درآمد اموال برای ورثه یا امین ‌معین نماید هزینه حفظ و اداره اموال غائب از اموال غائب برداشته میشود.

ماده 149 – در دعوی بر غائب ورثه یا امین که مال بتصرف آنها داده شده طرف دعوی خواهند بود و همچنین ورثه یا امین حق دارند برای وصول ‌مطالبات غائب اقامه دعوی نمایند.