نوع: بخشنامه

شماره: 230/93/24

تاریخ صدور: 1393/02/31

مرجع تصویب: معاون مالیات‌های مستقیم

متن اصلی

با توجه به ابهامات مطرح شده در خصوص مبداء محاسبه جریمه موضوع ماده 190 قانون مالیات های مستقیم نسبت به مالیات درآمدهای کتمان شده، بدینوسیله به اطلاع می رساند:

با توجه به قسمت اخیر ماده 190 قانون مالیات های مستقیم، مبدأ احتساب جریمه در مورد مودیانی که مکلف به تسلیم اظهارنامه مالیاتی هستند نسبت به مبلغ مندرج در اظهارنامه از تاریخ انقضای مهلت تسلیم آن و نسبت به ما به الاختلاف از تاریخ مطالبه و در مورد مودیانی که از تسلیم اظهارنامه خودداری نموده یا اصولاً مکلف به تسلیم اظهارنامه نیستند، تاریخ انقضای مهلت تسلیم اظهارنامه یا سررسید پرداخت مالیات حسب مورد می باشد.

بنابراین با عنایت به مراتب فوق، در صورتی که مودی در موعد مقرر نسبت به تسلیم اظهارنامه مطابق مقررات اقدام نموده باشد، مبداء محاسبه جریمه مذکور از تاریخ مطالبه مالیات یعنی از تاریخ ابلاغ برگ تشخیص مالیات متمم می باشد، هم چنین در صورتی که مودی در موعد مقرر نسبت به تسلیم اظهارنامه مطابق مقررات اقدام ننموده باشد، مبداء محاسبه جریمه مذکور از تاریخ انقضای مهلت تسلیم اظهارنامه خواهد بود.

• نوع: بخشنامه
• شماره: 200/93/26
• تاریخ صدور: 1393/03/03
• مرجع تصویب: رئیس کل سازمان امور مالیاتی کشور

متن اصلی

مقدمه و 1

به قرار اطلاع واصله، برخی از مؤدیان اعلام داشته اند که در زمان تکمیل و ارسال اظهارنامه مالیاتی الکترونیکی عملکرد سال 1391 ، سهواً برخی از اقلام اظهارنامه، ترازنامه و حساب سود و زیان یا حساب درآمد و هزینه را اشتباهاً بیش از مبلغ واقعی ابراز نموده اند که این امر موجب گردیده فروش، درآمد مشمول مالیات و مالیات ابرازی این گونه مؤدیان با اختلاف فاحشی نسبت به واقعیت امر و یا سنوات قبل در سیستم درج گردد، لذا بدینوسیله مقرر می دارد:

مأموران مالیاتی رسیدگی کننده به اظهارنامه اینگونه مؤدیان با بررسی کامل دفاتر و اسناد و مدارک ابرازی یا به دست آمده حسب مورد و ملحوظ نظر قرار دادن درآمد مشمول مالیات و مالیات ابرازی یا تعیین شده سنوات قبل و هم چنین میزان فعالیت مؤدی در سال مورد رسیدگی و در اجرای مقررات تبصره 2 ماده 97 قانون مالیات های مستقیم و فارغ از مقررات تبصره 2 ماده 210 قانون مذکور، درآمد مشمول مالیات واقعی این گونه از مؤدیان را بر اساس موارد مذکور به قرار ذیل تعیین نمایند.

1- کمیته ای مرکب از یک نفر از معاونین مالیاتی اداره کل (دبیر کمیته)، نماینده دادستانی انتظامی مالیاتی، مسئول حراست اداره کل و رئیس امور مالیاتی رسیدگی کننده به پرونده تشکیل گردد.

2

2- مأموران مالیاتی رسیدگی کننده به پرونده مؤدیان مذکور پس از بررسی و تطبیق موارد در صورت احراز اشتباه مؤدیان و حسب درخواست مؤدی مبنی بر اصلاح اشتباه می بایست مراتب را طی فرم پیوست به رئیس اداره امور مالیاتی ذیربط گزارش نمایند.

3

3- رئیس اداره امور مالیاتی ذیربط با انجام بررسی های لازم و در صورت احراز اشتباه در تکمیل اظهارنامه مالیاتی توسط مؤدی، مراتب را جهت طرح در کمیته ارسال نماید.

4

4- کمیته مذکور پس از بررسی اسناد و مدارک مربوط و در صورت احراز اشتباه، مراتب را به اداره امور مالیاتی اعلام می نماید.

5

5- مأموران مالیاتی رسیدگی کننده به پرونده های مالیاتی، با عنایت به صورت جلسه کمیته مذکور حسب مقررات تبصره 2 ماده 97 قانون مالیات های مستقیم نسبت به تعیین درآمد مشمول مالیات واقعی مؤدی با رعایت مقررات مربوط اقدام نمایند.

در خصوص این گونه پرونده ها که در مراحل دادرسی مالیاتی مطرح باشند، هیأت های حل اختلاف مالیاتی راساً اختیار کمیته مذکور را داشته، لذا به موضوع رسیدگی و رأی مقتضی صادر خواهند نمود.

لازم به توضیح است در صورتی که این قبیل مؤدیان از اطلاعات مندرج در اظهارنامه مالیاتی که به صورت الکترونیکی ارسال شده است، متعاقباً نسبت به تسلیم اظهارنامه مطابق اسناد و مدارک و به صورت دستی و با اصلاح اشتباه فوق در موعد مقرر اقدام نموده اند اطلاعات ارائه شده در اظهارنامه تسلیم شده به صورت دستی و ملاک عمل می باشد.

بدیهی است مأموران مالیاتی رسیدگی کننده و هم چنین مسئولان موضوع ماده 238 قانون مالیات های مستقیم در هر مورد که اجرای تبصره 2 ماده 97 امکان پذیر باشد، مکلف به اجرای حکم تبصره مذکور خواهند بود.

• نوع: بخشنامه
• شماره: 200/93/29
• تاریخ صدور: 1393/03/05
• مرجع تصویب: رئیس کل سازمان امور مالیاتی کشور

متن اصلی

مقدمه

به پیوست تصویر دادنامه شماره 612-619 مورخ 04/09/1392 هیأت عمومی دیوان عدالت اداری مبنی بر عدم مغایرت بخشنامه شماره 54409 مورخ 26/05/1388 سازمان امور مالیاتی کشور با قوانین و مقررات، جهت اطلاع و اقدام لازم ارسال می گردد.

ضمناً با توجه به مفاد رأی صادره در خصوص بند یک بخشنامه مزبور و به منظور وحدت رویه نکات ذیل را یادآور می‌شود:

بند 1

1- نظر به اینکه به موجب رأی مذکور فعالیت در محدوده مناطق آزاد و ویژه تجاری- صنعتی با اقامت اشخاص در مناطق مذکور ملازمه داشته و این اقامت منصرف از اقامت موضوع ماده 590 قانون تجارت اعلام شده است، بنابراین کلیه اشخاص حقیقی و حقوقی که در مناطق یاد شده با اخذ مجوز از مراجع ذی صلاح به فعالیت مبادرت می نمایند،مقیم محسوب می گردند و بنا به مراتب مذکور و مطابق با ماده 13 قانون چگونگی اداره مناطق آزاد تجاری- صنعتی جمهوری اسلامی ایران مصوب1372/06/07 و اصلاحات بعدی آن و فراز پایانی ماده«4» قانون تشکیل و اداره مناطق ویژه اقتصادی جمهوری اسلامی ایران مصوب 1384/03/11 و حکم ماده 52 قانون مالیات بر ارزش افزوده، فعالیت‌های دارای مجوز از مراجع ذی صلاح در مناطق یاد شده، مشمول پرداخت مالیات و عوارض موضوع قانون مالیات بر ارزش افزوده نخواهند بود.

بند 2

2- با توجه به قوانین و مقررات مناطق آزاد تجاری-صنعتی و مناطق ویژه اقتصادی، مرجع ذی صلاح صدور مجوز فعالیت برای فعالان اقتصادی حسب مورد،سازمان مسئول مناطق ذیربط خواهد بود. بنابراین شرط عدم شمول مالیات و عوارض ارزش افزوده نسبت به عرضه کالا و ارائه خدمات توسط فعالان اقتصادی در مناطق مذکور داشتن مجوز فعالیت از مراجع ذی صلاح (طبق نمونه پیوست)، متضمن درج نوع فعالیت در آن بوده و تاریخ صدور مجوز ملاک عمل خواهد بود. لکن در مواردی که مجوز فعالیت قبلا صادر گردیده، مجوز صادره از تاریخ لازم الاجرا شدن این بخشنامه(تاریخ صدور رأی هیأت عمومی دیوان عدالت اداری) مبنای عدم شمول مالیات و عوارض خواهد بود.

بند 3

3- عدم شمول مالیات و عوارض مستلزم دریافت «مجوز فعالیت»، تحت همین عنوان خواهد بود و شامل عناوین تأییدیه و یا گواهی انجام فعالیت و سایر عناوین مشابه نمی باشد.

بند 4

4- از آن جائی که به موجب ماده 8 قانون مالیات بر ارزش افزوده، اشخاصی که به عرضه کالا و ارائه خدمات و واردات و صادرات آنها مبادرت می نمایند به عنوان مودی شناخته شده و مشمول مقررات قانون مالیات بر ارزش افزوده می باشند، لذا مادامی که اشخاص مقیم مناطق مذکور، کالا یا خدمت مشمول مالیات و عوارض را از مودیان مشمول و ثبت نام شده واقع در قلمرو گمرکی (خارج از مناطق یاد شده) خریداری نمایند، مکلف به پرداخت مالیات و عوارض مطالبه شده از سوی آنان خواهند بود.

مسئولیت حسن اجرای این بخشنامه بر عهده مدیران کل محترم امور مالیاتی خواهد بود.

• نوع: بخشنامه
• شماره: 200/93/31
• تاریخ صدور: 1393/03/07
• مرجع تصویب: رئیس کل سازمان امور مالیاتی کشور

متن اصلی

مقدمه و بند 1

پیرو بخشنامه شماره 230/11660/د مورخ 1392/04/30 در خصوص ممنوع الخروج نمودن بدهکاران مالیاتی، از آنجا که ممنوع الخروجی بدهکاران مالیاتی از کشور، محروم کردن آنان از حقوق اجتماعی شان محسوب می شود و چنین روالی در شرایط عادی برخلاف مصلحت و در تزاحم با اصول حکومت و مغایر اصل اساسی ضرورت اعتماد و احترام متقابل بین دولت و مردم است و با تأکید بر اهمیت ویژه بر آزادی های شخصی و حقوق اجتماعی افراد و لزوم استفاده از سایر ظرفیتها و ابزارهای قانونی در وصول حقوق حقه دولت و بنا به اختیار حاصل از مقررات ماده 202 قانون مالیاتهای مستقیم، بدینوسیله مقرر می دارد در خصوص ممنوع الخروجی مودیان دارای بدهی مالیاتی قطعی شده (اعم از اشخاص حقیقی و یا مدیران اشخاص حقوقی حسب مقررات مربوط) به شرح زیر اقدام شود:

1- ضمن استفاده از کلیه ظرفیت ها، ابزارها و اختیارات قانونی نسبت به شناسایی اموال، مطالبات و سایر دارایی های مودی اقدام گردد.

بند 2

2- برای شناسایی دارایی ها و نشانی واقعی مودیانی که در نشانی قانونی اعلامی حضور ندارند، حسب مورد از مراجعی که می توانند اطلاعات مذکور را داشته باشند، در اجرای مواد 230 و 231 اقدام نموده و سپس نسبت به ابلاغ اوراق مالیاتی به هر دو محل، نشانی واقعی و قانونی اعلام شده اقدام نمایند. به عنوان مثال در خصوص نشانی از اداره ثبت شرکت ها، ثبت احوال و یا اتاق های بازرگانی یا اصناف و امثالهم و در مورد اموال و دارایی ها از سازمان ثبت اسناد و املاک کشور، شرکت مخابرات، شرکت سپرده سرمایه گذاری مرکز اوراق بهادار و تسویه وجوه و … استعلام نمایند.

بند 3

3- اقدامات اجرایی به منظور وصول بدهی های مالیاتی این گونه مودیان می بایست از طریق توقیف و برداشت از حساب های بانکی مودی، وصول مطالبات مودی نزد اشخاص ثالث، فروش و حراج اموال توقیف شده و سایر ابزارهای مشابه صورت پذیرد.

بند 4

4- چنان چه استفاده از ابزارهای قانونی و راهکارهای اجرایی منجر به وصول مالیات نگردید، نسبت به ممنوع الخروجی بدهکاران مالیاتی بر اساس مبالغ بدهی مالیاتی تعیین شده در بخشنامه شماره 200/24246 مورخ 1392/12/28 اقدام گردد.

بند 5

5- در راستای بخشنامه های صادره، ضروری است ادارات یا واحدهای وصول و اجراء قبل از پیشنهاد ممنوع الخروج نمودن اشخاص، ضمن ابلاغ «اخطار قبل از ممنوع الخروجی» و انقضای مهلت یک ماه از تاریخ ابلاغ نسبت به ممنوع الخروج نمودن مودی اقدام نمایند.

بند 6

6- پس از ممنوع الخروج شدن مودی دارای بدهی مالیاتی توسط مراجع ذی صلاح، می بایست مراتب توسط اداره امور مالیاتی مربوط به مودی مالیاتی نیز اعلام گردد.

مجدداً تأکید می نماید، چنان چه نشانی های متفاوتی از مودی در دست باشد موارد بندهای 5 و 6 به کلیه نشانی های مذکور ابلاغ شود.

• نوع: بخشنامه
• شماره: 230/93/33
• تاریخ صدور: 1393/03/11
• مرجع تصویب: معاون مالیات‌های مستقیم

بخشنامه منسوخ

بخشنامه منسوخ: بند 2 بخشنامه شماره 230/14973/د مورخ 1392/6/3

متن اصلی

پیرو بخشنامه های شماره 230/35962/د مورخ 1390/10/05 و 230/22497/د مورخ 1392/08/12، به پیوست تصویب نامه شماره 23754/ت50110هـ مورخ 1393/03/04 هیات محترم وزیران در خصوص اصلاح آیین نامه اجرایی جزء (ب) بند (78) قانون بودجه سال 1390 کل کشور، موضوع تصویب نامه شماره 189120/ت47548هـ مورخ 1390/09/27 به همراه اصلاحات اعمال شده، جهت اجراء ابلاغ می گردد.

با توجه به اصلاحات انجام شده در آیین نامه اجرایی مذکور و حذف گزارش حسابرسی مالیاتی در تاییدیه موضوع ماده (10) آیین نامه مزبور، صرف عدم تسلیم گزارش حسابرسی مالیاتی در سال های مربوط موجب عدم برخورداری از معافیت مورد نظر نخواهد بود. هم چنین با توجه به تمدید مهلت ارائه تاییدیه های مربوط به سال تجدید ارزیابی (1390) و اولین سال پس از تجدید ارزیابی (1391) در اجرای اصلاحی آیین نامه مذکور، چنان چه هر یک از مودیان حداکثر تا انقضای مهلت تسلیم اظهارنامه سال 1392 (1393/04/31) نسبت به ارائه تاییدیه های موضوع ماده 10 آیین نامه برای هر یک از سال های مذکور اقدام نمایند با رعایت سایر مقررات و آیین نامه اجرایی، امکان برخورداری از معافیت مربوط را دارا خواهند بود. در ضمن مهلت ارائه تاییدیه موضوع ماده 10 برای سنوات بعد از سال 1391(تا دوره مالی منتهی به خروج دارایی) حداکثر تا سه ماه پس از انقضای مهلت تسلیم اظهارنامه هر سال می باشد.

ضمناً نمونه فرم تاییدیه پیوست بخشنامه شماره 230/19133/د مورخ 1392/07/13 برای ارائه تاییدیه مورد نظر در اجرای این بخشنامه نیز قابل بهره برداری می باشد.

• نوع: بخشنامه
• شماره: 200/93/36
• تاریخ صدور: 1393/03/12
• مرجع تصویب: رئیس کل سازمان امور مالیاتی کشور

متن اصلی

بر اساس پیشنهاد شماره 200/1865 مورخ 1393/02/07 سازمان امور مالیاتی کشور و موافقت وزیر محترم امور اقتصادی و دارایی، مواد 29 مکرر و 34 مکرر به آیین نامه اجرایی موضوع ماده 219 قانون مالیات های مستقیم الحاق گردید که مراتب به شرح زیر جهت اجرا ابلاغ می گردد:

ماده 29 مکرر:

در ادارات امور مالیاتی که طرح جامع مالیاتی (نرم افزار یکپارچه مالیاتی) اجرائی می شود، واحد حسابرسی ایجاد و مسئولیت آن با مدیر حسابرس خواهد بود که از بین معاونین مدیرکل و یا روسای امور مالیاتی انتخاب و مسئولیت ایجاد مورد حسابرسی را از بین پرونده های مالیاتی با رعایت مقررات و دستورالعمل های سازمان امور مالیاتی کشور و هم چنین انتخاب حسابرس مسئول و تخصیص موارد حسابرسی، تأیید برنامه حسابرسی، نظارت بر اجرای حسابرسی و تأیید گزارش حسابرسی را بر عهده خواهد داشت.

تبصره 1-

در شهرستان ها یا شهرهایی که از نظر تشکیلات سازمانی در سطح رئیس گروه مالیاتی اداره می گردد با موافقت مدیر کل امور مالیاتی مربوطه مدیر حسابرسی از بین روسای گروه مالیاتی انتخاب می گردد.

تبصره 2-

مسئولیت مدیر حسابرسی و هر یک از حسابرسان انتخاب شده جهت حسابرسی پرونده های مالیاتی بر اساس فعالیت ها و مسئولیت های تعیین شده برای آن ها در برنامه حسابرسی و دستورالعمل های سازمان امور مالیاتی کشور و مندرجات گزارش و نظریه خود از هر جهت می باشد.

ماده 34 مکرر:

در ادارات امور مالیاتی که طرح جامع مالیاتی (نرم افزار یکپارچه مالیاتی) اجرائی می شود، واحد اعتراضات ایجاد و مسئولیت آن با مدیر اعتراضات که از بین مأموران مالیاتی انتخاب می شود، خواهد بود.

رسیدگی به اعتراضات (درخواست رسیدگی مجدد) مودیان در اجرای مقررات مواد 238 و 239 قانون مالیات های مستقیم و ماده 29 قانون مالیات بر ارزش افزوده افزوده، به عهده مسئول مربوطه که از طرف اداره کل امور مالیاتی تعیین می گردد، خواهد بود.

نوع: بخشنامه

شماره: 200/93/505

تاریخ صدور: 1393/03/12

مرجع تصویب: رئیس کل سازمان امور مالیاتی کشور

متن اصلی

پیرو دستورالعمل شماره 200/24195 مورخ 1392/12/28 در خصوص تفویض اختیار تعیین درآمد مشمول مالیات و مالیات عملکرد سال 1392 صاحبان وسایط نقلیه مسافری، باری، ماشین آلات راهسازی و صنعتی، به پیوست جدول های اصلاحی شماره 1 و 2 مربوط به درآمد مشمول مالیات عملکرد سال 1392 صاحبان مشاغل انواع تاکسی و وانت بار ارسال می گردد.

در ضمن رعایت قسمت اخیر بند 14 دستورالعمل مذکور در خصوص صاحبان وسایط نقلیه موضوع دستورالعمل فوق الاشاره منتفی خواهد بود.

• نوع: بخشنامه
• شماره: 200/93/40
• تاریخ صدور: 1393/03/26
• مرجع تصویب: رئیس کل سازمان امور مالیاتی کشور

متن اصلی

به پیوست تصویر تصویب نامه شماره 28610/ت 50343هـ مورخ 1393/03/18 هیأت محترم وزیران در اجرای مقررات ماده 147 قانون مالیاتهای مستقیم که در ویژه نامه شماره 687 مورخ 1393/03/25 روزنامه رسمی آگهی گردیده است، مبنی بر اینکه:

1-

“کلیه مؤسسات اعتباری غیربانکی که دارای مجوز از بانک مـرکزی جمهوری اسلامی ایران هستند، مشمول بند (18) مـاده (148) اصلاحـی قـانون مـالیاتهای مـستقیم – مصوب 1380 – می باشند.

2-

این تصویب نامه از تاریخ قابل اجراء بودن تصمیم نامه های شماره 73848/ت48222ن مورخ 1391/04/19 و شماره 262655/ت 48877ن مورخ 1391/12/28 جایگزین آنها می شود.”

جهت اجرا ابلاغ می گردد.

با توجه به اینکه تصویب نامه مذکور جایگزین تصویب نامه های شماره 73848/ت48222ن مورخ 1391/04/19 و شماره 62655/ت 48877ن مورخ 1391/12/28 شده و از تاریخ لازم الاجرا شدن تصویب نامه های فوق قابل اجراء می باشد، بنابراین مفاد بخشنامه صادره به شماره 200/93/11 مورخ 1393/02/10 لغو می گردد.

در ضمن در حال حاضر صرفاً مؤسسه اعتباری توسعه، مؤسسه اعتباری کـوثر مرکـزی (از تاریخ 1392/11/14) و مـؤسسه اعتباری عـسکریه (از تاریخ 1392/11/15) دارای مجوز از بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران می باشند.

• نوع: بخشنامه
• شماره: 200/93/509
• تاریخ صدور: 1393/03/26
• مرجع تصویب: رئیس کل سازمان امور مالیاتی کشور

متن اصلی

در اجرای قسمت اخیر بند (5-5) دستورالعمل اصلاحی شماره 200/3954 مورخ 1392/03/07 ماده 169 مکرر قانون مالیات های مستقیم اصلاحیه مصوب 1380/11/27 و به استناد بند الف-1 تصویب نامه شماره 21804/ت50551ه مورخ 1393/02/30 هیئت محترم وزیران، بدینوسیله مبلغ 10% حد نصاب معاملات کوچک به میزان 12،000،000 ریال اعلام می گردد که مؤدیان محترم مالیاتی می توانند در اجرای مفاد بند (4-5) دستورالعمل فوق بر اساس مبلغ مذکور اقدام نمایند.

• نوع: بخشنامه
• شماره: 200/93/41
• تاریخ صدور: 1393/04/01
• مرجع تصویب: معاون مالیات‌های مستقیم

متن اصلی

به پیوست تصویر نامه شماره 93/43588 مورخ 1393/02/21 بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران در خصوص اینکه صرفاً مجوز فعالیت از بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران مبنای مجاز بودن بانک ها و موسسات مالی و اعتباری غیربانکی است و سایر مجوزهای صادره از طرف آن بانک از جمله مجوز تأسیس یا مجوز ثبت تغییرات به منزله مجوز فعالیت نمی باشد جهت اجرا ابلاغ می گردد. بنابراین لازم است ادارات امور مالیاتی و هیأت های حل اختلاف مالیاتی در زمان رسیدگی به پرونده های مودیان محترم مالیاتی و اجرای مفاد بند 4 ماده 24، ماده 145 و بند 18 ماده 148 قانون مالیات های مستقیم تاریخ اخذ مجوز فعالیت از بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران را مبنای انجام اقدامات قرار دهند.

هم چنین در خصوص قسمت اخیر نامه مذکور در مورد تصویب نامه شماره 262655/ت48877ن مورخ 1391/12/28 هیأت محترم وزیران، ادارات کل امور مالیاتی و هیأت های حل اختلاف مالیاتی می بایست بر اساس مفاد بخشنامه شماره 200/93/40 مورخ 1393/03/26 اقدام نمایند.