در اجرای اصل یکصد و هفتاد و سوم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران،
اصل یکصد و هفتاد و سوم به منظور رسیدگی به شکایات، تظلمات و اعتراضات مردم نسبت به مأمورین یا واحدها و یا آیین‌نامه‌های دولتی و احقاق حقوق آنها، دیوانی به نام دیوان عدالت اداری زیر نظر شورای عالی قضایی تأسیس می‌گردد. حدود اختیارات و نحوه عمل این دیوان را قانون تعیین می‌کند. دیوان عدالت اداری که از این پس در این قانون دیوان نامیده می‌شود، بر طبق مقررات این قانون تشکیل و حدود اختیارات و نحوه عمل آن تعیین می‌گردد.

فصل اول – تشکیلات دیوان

ماده 1 (منسوخه 01ˏ02ˏ1378):

دیوان دارای ده شعبه خواهد بود. هر شعبه دارای دو عضو، عبارت از یک رئیس یا علی‌البدل رئیس و یک مشاور، مگر در موارد بند الف از ماده 11 این قانون که دو مشاور لازم است و در هر حال رأی نهایی با رئیس یا علی‌البدل رئیس شعبه می‌باشد. رئیس شعبه اول سمت ریاست کل دیوان را خواهد داشت. ازدیاد شعب در تهران و جاهای دیگر منوط به نظر شورای عالی قضایی است.

تبصره 1 (منسوخه 01ˏ02ˏ1378):

رئیس یا عضو علی‌البدل هر شعبه دیوان در مواردی که نیاز به مشاور داشته باشند، از رئیس دیوان درخواست مشاور می‌نمایند. در این صورت رئیس دیوان مکلف است یک مشاور به شعبه معرفی نماید و رأی رئیس شعبه پس از کسب نظر کتبی مشاور انشاء می‌گردد.

تبصره 2 (منسوخه 01ˏ02ˏ1378):

رئیس دیوان می‌تواند بعضی از اختیارات خود را به معاونین تفویض نماید.