ماده ۲۸ –
بهمنظور تقویت اقتصاد حمل و نقل، بهرهبرداری مناسب از موقعیت سرزمینی کشور، افزایش ایمنی و سهولت حمل و نقل بار و مسافر، دولت موظف است در چارچوب برنامه توسعه حمل و نقل کشور که بهتصویب هیأت وزیران خواهد رسید، اهداف زیر را در برنامه چهارم توسعه محقق کند، مشروط بر اینکه اعتبارات موردنیاز برای تحقق آن در قالب منابع قابل تخصیص به بخش از سقفهای مندرج در جدول شماره (۴) این قانون تجاوز نکند:
الف –
۱ – حذف کامل نقاط سانحهخیز شناسایی شده در آزادراهها، بزرگراهها و راههای اصلی کشور.
۲ – تکمیل حداقل پنجاه درصد (۵۰%) شبکه آزادراه و بزرگراه مرتبط کننده مراکز استانها.
۳ – تکمیل صددرصد (۱۰۰%) شبکه گذرگاههای شمال – جنوب، شرق – غرب و بزرگراههای آسیایی در محدوده کشور.
۴ – تکمیل حداقل پنجاه درصد (۵۰%) شبکه راههای اصلی مرتبط کننده مراکز شهرستانها.
۵ – تکمیل حداقل پنجاه درصد (۵۰%) راههای فرعی مرتبط کننده مراکز بخشها.
۶ – تکمیل حداقل هفتاد درصد (۷۰%) شبکه راههای روستایی مرتبط کننده روستاهایی که بیش از یکصد خانوار جمعیت دارند.
۷ – نوسازی ناوگان حمل و نقل عمومی جادهای (بار و مسافر) با استفاده از وجوه اداره شده به نحوی که در پایان برنامه، متوسط سن ناوگان حداکثر به ده سال برسد.
۸ – پوشش کامل آزادراههای کشور به سامانه کنترل هوشمند (I.T.S).
۹ – فراهمسازی زمینههای لازم جهت ایجاد مجتمعهای خدمات رفاهی در جادههای کشور از طریق اعطای کمکهای بلاعوض و واگذاری اراضی منابع طبیعی بهصورت رایگان توسط وزارت جهاد کشاورزی.
ب –
۱ – اتمام شبکه راهآهن ترانزیت کالا و مسافر شمال – جنوب و شرق – غرب.
۲ – اتمام شبکه راهآهن آسیایی واقع در محدوده کشور.
۳ – ایجاد امکان دسترسی بخش غیردولتی به شبکه راهآهن کشور.
۴ – تجهیز کامل شبکه راهآهن کشور به سیستم علائم و ارتباطات.
۵ – نوسازی ناوگان راهآهن کشور با استفاده از وجوه اداره شده، به نحوی که در پایان برنامه متوسط سن ناوگان راهآهن مسافری حداکثر به پانزده سال برسد.
۶ – برقراری ارتباط کلانشهرها و سواحل شمال و جنوب و مراکز مهم گردشگری با مرکز با قطارهای سرعت بالا با مشارکت بخشهای غیردولتی.
ج –
۱ – طبقهبندی فرودگاههای کشور براساس برآورد میزان تقاضای حمل و نقل بار و مسافر در پایان برنامه و تجهیز کامل فرودگاهها متناسب با آن.
۲ – تکمیل صددرصد (۱۰۰%) تجهیزات ناوبری هوایی و پوشش راداری کل فضای کشور در حد استاندارد بینالمللی.
۳ – نوسازی ناوگان حمل و نقل هوایی با استفاده از وجوه اداره شده به نحوی که در پایان برنامه متوسط سن ناوگان هوایی حداکثر به پانزده سال برسد.
۴ – وظایف حفاظتی کلیه فرودگاههای کشور صرفاً بهعهده نیروی انتظامی میباشد. وظایف مربوط برابر آییننامهای خواهد بود که با پیشنهاد وزارت کشور و وزارت راه و ترابری بهتصویب هیأت وزیران میرسد.
۵ – با لحاظ حاکمیت و انحصار دولت بر امور هوانوردی و حمل و نقل هوایی شامل ناوبری، نشست و برخاست و پیشبینی تمهیدات مناسب برای جلوگیری از انحصار در بخش غیردولتی و تضمین استمرار ارائه خدمات، دولت مجاز است سهام شرکت هواپیمایی جمهوری اسلامی ایران را به نحوی که حداقل پنجاه و یک درصد (۵۱%) آن در مالکیت دولت باقی بماند و سهام شرکت ایران ایرتور را به بخش غیردولتی واگذار نماید.
د –
۱ – تجهیز و نوسازی بنادر تجاری کشور و اصلاح مدیریت بهرهبرداری آنها به نحوی که تا پایان برنامه چهارم توسعه، ظرفیت تخلیه و بارگیری بنادر تجاری حداقل به یکصد و ده میلیون تن برسد.
۲ – نوسازی ناوگان حمل و نقل دریایی با استفاده از وجوه اداره شده.
هـ –
۱ – تدوین و بکارگیری استانداردهای حمل و نقل با استانداردهای جهانی.
۲ – ایجاد تسهیلات لازم و هماهنگی بین دستگاههای ذیربط برای گسترش ترانزیت کالا و مسافر.
۳ – یکپارچهسازی سازمان مدیریت فرودگاهها، بنادر و پایانههای مرزی زمینی.
۴ – نگهداری از زیربناهای احداث شده حمل و نقل مطابق با نرمها و استانداردهای جهانی.