ماده ۴۶ –
دولت موظف است بهمنظور برپاسازی نظام جامع پژوهشی و فناوری، اقدامهای ذیل را انجام دهد:
الف – طراحی و پیادهسازی نظام ملی نوآوری براساس برنامه جامع توسعه فناوری و گسترش صنایع نوین.
ب – ساماندهی نظام پژوهش و فناوری کشور (تا پایان سال اول برنامه چهارم) از طریق تعیین اولویتها، هدفمند کردن اعتبارات و اصلاح ساختاری واحدهای پژوهشی در قالب مأموریتهای ذیل:
- تربیت نیروی انسانی روزآمد در فرآیند پژوهش و فناوری.
- توسعه مرزهای دانش.
- تبدیل ایده به محصولات و روشهای جدید.
- تدوین و تولید دانش فنی و انجام تحقیقات نیمه صنعتی.
- انتقال و جذب فناوری.
- پژوهش بهمنظور افزایش توان رقابتی بخشهای تولیدی و خدماتی کشور.
- انجام پژوهشهای کاربردی در خصوص حل مشکلات کشور.
ج – نوسازی شیوههای مدیریت بخش پژوهش از جمله: ایجاد شبکههای واحدهای پژوهش و فناوری همگن به عنوان دستگاههای اجرایی با مأموریت توزیع هدفدار و بهینه اعتبارات تحقیقاتی و نظارت و پایش فعالیتها در زمینههای علمی مربوطه با تکیه بر شاخصهای جهانی.
د – توسعه همکاریهای مؤثر بینالمللی در عرصه پژوهشی و فناوری از طریق اصلاح و سادهسازی قوانین و مقررات مربوطه.
هـ- افزایش یکنواخت سرمایهگذاری دولت در امر پژوهش و فناوری (موضوع مأموریتهای مندرج در بند «ب») به میزان حداقل دو درصد (۲%) تولید ناخالص داخلی از محل اعتبارات عمومی دستگاههای اجرایی و یک درصد (۱%) درآمد عملیاتی شرکتهای دولتی، بانکها (بهاستثنای سود سپردههای بانکی) و مؤسسات انتفاعی وابسته به دولت و بخش غیردولتی تا پایان برنامه چهارم و سمتدهی سرمایهگذاری فوق در جهت پژوهشهای مأموریتگرا و تقاضامحور.