ماده ۵۵ –
دولت مکلف است بهمنظور گسترش دانش و مهارت، اصلاح هرم تحصیلی نیروی کار و ارتقا و توانمندسازی سرمایههای انسانی، کاهش فاصله سطح دانش و مهارت نیروی کار کشور با سطح استانداردهای جهانی و ایجاد فرصتهای جدید شغلی برای جوانان، برای نظام آموزش فنی و حرفهای و علمی – کاربردی کشور، ظرف مدت یک سال از تاریخ تصویب این قانون در محورهای زیر، سازوکارهای لازم را تهیه و با پیشبینی الزامات مناسب اجرا نماید:
الف – انجام اقدامات قانونی لازم بهمنظور برپایی نهاد سیاستگذار در آموزش فنی و حرفهای و علمی – کاربردی، باتوجه به تجربیات جهانی و داخلی بهعنوان مرجع اصلی تصویب چشماندازها، راهبردها و سیاستهای کلان بخش و تا زمان شکلگیری نهاد ستاد هماهنگی آموزشهای فنی و حرفهای موضوع ماده (۱۵۱) قانون برنامه سوم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران مصوب ۱۳۷۹.۱.۱۷ بهکار خود ادامه خواهد داد.
ب – استمرار نظام کارآموزی و کارورزی برای تمام آموزشهای رسمی (متوسطه و عالی)، غیر رسمی فنی و حرفهای و علمی – کاربردی.
ج – تدوین نظام استاندارد و ارزیابی مهارت نیروی کار کشور با رویکرد بینالمللی.
د – طرح جامع توسعه منابع انسانی موردنیاز این بخش شامل؛ جذب، انگیزش، ارتقای شغلی، آموزش، بهسازی و نگهداشت نیروی انسانی.
هـ – نظام حمایت از مؤسسات و بنگاههای دولتی و بخش غیردولتی، در توسعه آموزشهای فنی و حرفهای و علمی – کاربردی به ویژه در مناطق کمتر توسعه یافته.
و – نوسازی و بازسازی ساختارها، امکانات و ارتقای کیفیت آموزشهای فنی و حرفهای و علمی – کاربردی و توسعه مراکز آموزش فنی و حرفهای، فناوری اطلاعات و ارتباطات با حداکثر مشارکت بخش خصوصی و تعاونی و بهرهگیری از همکاریهای بینالمللی.
ز – استفاده از توان و امکانات بخشهای دولتی و غیردولتی، در توسعه آموزشهای فنی و حرفهای و علمی – کاربردی.
ح – نیازسنجی و برآورد نیروی انسانی کاردانی موردنیاز و صدور مجوز لازم و حمایت بهمنظور تأسیس و توسعه مراکز آموزش دورههای کاردانی در بخش خصوصی و تعاونی، به نحوی که تا سال چهارم برنامه، ظرفیتهای موردنیاز ایجاد گردد.