مشخصات سند و مرجع صدور رأی
تاریخ سند: 1381/02/01
شماره سند: 30/4/580
وضعیت سند: –
امضا کننده: شعبه دوم شورای عالی مالیاتی (شعبه دوم شورای عالی مالیاتی)
عنوان و موضوع رأی مالیاتی
موضوع: مالیات اشخاص حقوقی
منبع مالیات: اشخاص حقوقی
اداره کل مربوط: کل امور اقتصادی و دارائی استان اصفهان
مشخصات رأی مورد واخواهی و پرونده مالیاتی
- شماره و تاریخ رأی مورد واخواهی: 307-80/3/22
- سال عملکرد یا تعلق مالیات: 1377
- شماره حوزه مالیاتی: 201523
- شماره سرممیزی مالیاتی: 20152
- اداره: کل امور اقتصادی و دارائی استان اصفهان
- تاریخ ابلاغ رأی: 80/4/4
- شماره و تاریخ ثبت شکایت: 3679-4/30-80/5/2
خلاصه واخواهی
بند 1 – جریمه دیرکرد پرداختی به سازمان تأمین اجتماعی
- طبق بند 7 ماده 148 قانون مالیاتهای مستقیم، جرایم پرداختی به دولت و شهرداری جزء هزینههای قابل قبول نیست، اما جریمه دیرکرد پرداختی به سازمان تأمین اجتماعی جزو جرایم دولتی محسوب نشده و مبلغ 122,421,216 ریال قابل قبول در حساب مالیاتی میباشد.
- استناد به رای شماره 12356/4/30 مورخ 71/10/29 هیأت عمومی شورای عالی مالیاتی شده است.
بند 2 – هزینه خرید مواد اولیه به صورت نسیه
- شرکت به دلیل کمبود نقدینگی، مواد اولیه را به صورت نسیه و تحت شرایط خاص خریداری نموده است.
- مبلغ 1,277,914,851 ریال برگشت داده شده به عنوان جریمه دیرکرد، در واقع قیمت نسیه مواد اولیه است و مطابق بند 1 ماده 148 قانون مالیاتهای مستقیم جزء هزینه قابل قبول محسوب میشود.
- مجریان قرار با استناد به بند 18 ماده 148 قانون، این هزینه را غیرقابل قبول دانستهاند، در حالی که معامله کاملاً مشخص و قطعی بوده است.
بند 3 – پاداش بهرهوری
- مبلغ 55,675,500 ریال پاداش بهرهوری سال 1376 در سال تحقق یعنی سال 1377 پرداخت شده است.
- مطابق بندهای 2 و 27 ماده 148 قانون مالیاتهای مستقیم، پاداش مزبور جزء هزینههای قابل قبول محسوب میشود.
بند 4 – بن کارگری
- مبلغ 2,860,000 ریال بن کارگری سال 1377 جزئی از حقوق پرسنل است و بر اساس بند 2 الف ماده 148 قانون مالیاتهای مستقیم قابل قبول میباشد.
بند 5 – عدم رعایت ماده 248 قانون
- در رأی هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر، مقررات ماده 248 قانون رعایت نشده و رأی صادره فاقد اظهارنظر موجه و مدلل نسبت به اعتراضات شرکت است.
رأی شعبه دوم شورای عالی مالیاتی
بند 1 – ایرادات به تشخیص مجریان قرار
- سازمان تأمین اجتماعی بر اساس قانون فهرست نهادها و موسسات عمومی غیر دولتی مصوب 73/4/19 مجلس شورای اسلامی، نهاد عمومی غیردولتی محسوب میشود.
- مجریان قرار سازمان را دولتی فرض و مبلغ 122,421,216 ریال جریمه را غیرقابل قبول دانستهاند.
بند 2 – پاداش بهرهوری و بن کارگری
- پرداخت پاداش بهرهوری سال 1376 که در سال 1377 مشخص و پرداخت شده است، مطابق بند 27 ماده 148 قانون جزء هزینههای قابل قبول میباشد.
- پرداخت بن کارگری 2,860,000 ریال نیز مطابق بند 2 ماده 148 قانون جزء هزینههای استخدامی محسوب میشود.
بند 3 – نقص رسیدگی
- گزارش کارشناسان مجری قرار فاقد استدلال لازم و کفایت رسیدگی نسبت به اعتراضات مودی بوده است.
- بنابراین رأی مورد واخواهی متضمن اظهارنظر موجه و مدلل نبوده و مغایر ماده 248 قانون مالیاتهای مستقیم است.
بند 4 – نتیجه نهایی
- رأی مورد واخواهی نقض میشود و پرونده به هیأت حل اختلاف مالیاتی موضوع ماده 257 قانون مالیاتهای مستقیم ارجاع میگردد تا با رسیدگی کامل و رعایت مقررات قانونی، رأی جدید صادر شود.
- سایر موارد شکایت مودی با توجه به رسیدگیهای هیأتهای حل اختلاف مالیاتی، وارد نبوده و مردود اعلام میگردد.
امضاکنندگان رأی
- رضا سعیدی امجد
- علی اکبر نوربخش
- صدیقه کاتوزیان