ماده ۱۸ – عنوان احتساب، تهاتر یا هر اظهاری که دفاع محسوب شود، دعوای طاری نبوده و مشمول ماده (۱۷) نخواهد بود.
طبق ماده ۱۸، دادگاه محل اقامتگاه اصلی تاجر یا شرکت (در زمان درخواست ورشکستگی) صالح به رسیدگی است. این صلاحیت در مورد ورشکستگی شرکتها، شامل محل اقامتگاه اصلی شرکت است.
آیا دعاوی اعسار و ورشکستگی در صلاحیت یک دادگاه هستند؟
خیر. تعیین بدهی و مطالبات مالیاتی در صلاحیت ادارات مالیاتی و هیئتهای حل اختلاف است. اما وصول یا عدم وصول آن از داراییهای شرکت، جزو امور تصفیه است که باید تحت نظارت دادگاه ورشکستگی انجام پذیرد.
به محض صدور حکم ورشکستگی، تمامی دعاوی مالی جدید علیه تاجر ورشکسته باید در همان دادگاه رسیدگیکننده به ورشکستگی (دادگاه صالح ماده ۱۸) طرح و دنبال شوند. این اصل، برای حفظ حقوق طلبکاران و تمرکز تصفیه امور است.
چگونه یک وکیل میتواند با استفاده از ماده ۱۸، دادخواست ورشکستگی یا اعسار را به درستی طرح کند؟
- احراز اقامتگاه مدیون:
وکیل باید با دقت محل اقامتگاه اصلی تاجر (در ورشکستگی) یا فرد معسر (در اعسار) را مشخص کند. اقامتگاه شرکت، بر اساس اساسنامه تعیین میشود.
- تقدیم دادخواست در دادگاه صالح:
دادخواست ورشکستگی یا اعسار باید منحصراً در دادگاه عمومی همان حوزه قضایی (شهر/بخش) که مدیون در آنجا اقامتگاه دارد، تقدیم شود.
- پیگیری دعاوی وابسته:
پس از طرح دعوای اصلی، وکیل باید تمامی دعاوی و اختلافات دیگر مربوط به داراییهای مدیون را به همان دادگاه صالح (بر اساس ماده ۱۸) ارجاع دهد تا به طور متمرکز رسیدگی شوند.
