ماده ۸۲ – مأمور ابلاغ باید مراتب زیر را در نسخه اول و نسخه دوم ابلاغنامه تصریح و امضاء نماید:
۱ – نام و مشخصات خود بهطور روشن و خوانا.
۲ – نام کسی که دادخواست بهاو ابلاغ شده با تعیین اینکه چه سمتی نسبت به مخاطب اخطاریه دارد.
۳ – محل و تاریخ ابلاغ با تعیین روز، ماه و سال با تمام حروف.
طبق بند ۱، مأمور باید نام و مشخصات خود را به طور روشن و خوانا در ابلاغنامه تصریح نماید تا هویت ابلاغکننده قابل تشخیص باشد.
باید نام کسی که دادخواست به او ابلاغ شده و همچنین تعیین اینکه او چه سمتی نسبت به مخاطب اصلی اخطاریه دارد (مثلاً همسر، خادم، مدیر) درج شود.
تاریخ باید با دقت شامل روز، ماه و سال باشد و حتماً با تمام حروف نوشته و تصریح گردد. این دقت، امکان دستکاری یا ابهام در تاریخ شروع مهلتهای قانونی را از بین میبرد.
این کار برای تضمین صحت ابلاغ است. نسخه اول به دادگاه عودت داده میشود و سندی برای رسیدگی است، در حالی که نسخه دوم (که نزد گیرنده میماند) باید حاوی کلیه اطلاعات قانونی برای دفاع و پیگیری خوانده باشد.
چگونه میتوان از صحت شکلی ابلاغنامه (ماده ۸۲) برای دفاع حقوقی استفاده کرد؟
- بررسی نسخه دوم ابلاغنامه:
خوانده یا گیرنده اوراق باید مطمئن شود که نسخه دوم ابلاغنامه حاوی کلیه اطلاعاتی است که مأمور باید تکمیل میکرده (مشخصات مأمور، نام گیرنده و سمت او، تاریخ دقیق با حروف).
- تطبیق تاریخ با حروف و عدد:
تاریخ ابلاغ را که با تمام حروف نوشته شده، با تاریخ عددی آن تطبیق دهید و از دقت آن اطمینان حاصل کنید، زیرا مبنای شروع مهلتهای قانونی است.
- اعتراض به نقص شکلی:
در صورتی که ابلاغنامه فاقد یکی از جزئیات ضروری ماده ۸۲ باشد، میتوان به عنوان یکی از ایرادات شکلی، به نقص در ابلاغ اعتراض کرد
