ماده ۸۷ – ایرادات و اعتراضات باید تا پایان اولین جلسه دادرسی بهعمل آید، مگر اینکه سبب ایراد متعاقبا حادث شود.
ماده ۸۷ صرفاً تأکیدی بر قاعده مهمی است که در ماده ۸۵ بیان شده است. در برخی قوانین، برای تأکید بیشتر و اهمیت یک قاعده (مانند لزوم طرح ایراد در مهلت مقرر برای جلوگیری از اطاله دادرسی)، این قاعده در مادهای مستقل نیز تکرار میشود.
بله. اگر خوانده لایحه خود را پیش از جلسه اول ارسال کرده و در آن تمامی ایرادات را مطرح کرده باشد، تکلیف او انجام شده است و نیازی به تکرار در جلسه اول نیست، مگر آنکه ایراد جدیدی بعداً حادث شده باشد.
مهلت طرح ایرادات تا پایان اولین جلسهای است که دادرسی در آن به صورت صحیح تشکیل شده و خوانده به نحو قانونی در جریان دادرسی قرار گرفته باشد.
ایراداتی که منشأ آنها در زمان طرح دادخواست یا تا پایان جلسه اول وجود نداشته است؛ مانند فوت خواهان یا ورشکستگی یکی از طرفین پس از جلسه اول دادرسی، یا کشف امر مختومه بودن دعوا که قبلاً امکان اطلاع از آن نبوده است.
چگونه میتوان از قاعده مهلت طرح ایرادات (ماده ۸۷) در دفاع حقوقی به نفع یا علیه طرف مقابل استفاده کرد؟
- به نفع خوانده:
اگر شما خوانده هستید، مطمئن شوید که تمامی ایرادات خود (موضوع ماده ۸۴) را در قالب یک لایحه کامل، قبل از شروع اولین جلسه دادرسی به دفتر دادگاه ارائه کردهاید.
- علیه خواهان (یا خوانده تأخیرکننده):
اگر طرف مقابل شما پس از جلسه اول، ایرادی را مطرح کند، شما باید فوراً به ماده ۸۷ استناد کرده و درخواست کنید که دادگاه به دلیل سقوط حق ایراد، به آن ایراد توجهی نکرده و مستقیماً وارد ماهیت دعوا شود، مگر آنکه حدوث سبب ایراد را اثبات کند.
