ماده ۱ – تعریف کلاهبرداری و مجازاتها
بند ۱ – تعریف جرم کلاهبرداری عمومی
هر کس از راه حیله و تقلب مردم را به وجود شرکتها، تجارتخانهها، کارخانهها یا مؤسسات موهوم، یا به داشتن اموال و اختیارات واهی فریب دهد، یا به امور غیرواقع امیدوار نماید، یا از حوادث و پیشآمدهای غیرواقع بترساند، یا اسم یا عنوان مجعول اختیار کند، و به یکی از وسایل مذکور یا وسایل تقلبی دیگر وجوه، اموال، اسناد، حوالجات، قبوض، مفاصا حساب و امثال آنها تحصیل کرده و از این راه مال دیگری را ببرد:
- کلاهبردار محسوب میشود
- علاوه بر رد اصل مال به صاحبش، به حبس از یک تا هفت سال و پرداخت جزای نقدی معادل مالی که اخذ کرده است، محکوم میشود.
بند ۲ – کلاهبرداری با عناوین دولتی یا تبلیغ عمومی
در صورتیکه مرتکب:
- بر خلاف واقع عنوان یا سمت مأموریت از طرف سازمانها یا مؤسسات دولتی، شرکتهای دولتی، شوراها، شهرداریها، نهادهای انقلابی، قوای سهگانه و نیروهای مسلح اختیار کرده باشد، یا
- جرم با استفاده از تبلیغ عامه از طریق رادیو، تلویزیون، روزنامه، مجله، نطق در مجامع یا آگهی چاپی یا خطی انجام شده باشد، یا
- مرتکب کارکنان دولت، مؤسسات و سازمانهای دولتی، شهرداریها، نهادهای انقلابی و قوای سهگانه و نیروهای مسلح باشد:
مجازات شامل:
- رد اصل مال به صاحبش
- حبس از ۲ تا ۱۰ سال
- انفصال ابد از خدمات دولتی
- پرداخت جزای نقدی معادل مالی که اخذ کرده است.
تبصره ۱ – تخفیف مجازات (منسوخ ۲۳ˏ۰۲ˏ۱۳۹۹)
در کلیه موارد مذکور در این ماده، در صورت وجود جهات و کیفیات مخففه، دادگاه میتواند با اعمال ضوابط مربوط به تخفیف، مجازات مرتکب را فقط تا حداقل مجازات مقرر در این ماده (حبس) و انفصال ابد از خدمات دولتی تقلیل دهد، ولی نمیتواند به تعلیق اجرای کیفر حکم دهد.
این تبصره منسوخ شده است (۲۳ˏ۰۲ˏ۱۳۹۹).
تبصره ۲ – مجازات شروع به کلاهبرداری و مستخدمان دولتی
- شروع به کلاهبرداری:
- حسب مورد حداقل مجازات مقرر در همان مورد خواهد بود.
- در صورتیکه نفس عمل انجام شده نیز جرم باشد، شروع کننده به مجازات آن جرم نیز محکوم میشود.
- مستخدمان دولتی:
- در مرتبه مدیرکل یا بالاتر یا همتراز آنها: انفصال دائم از خدمات دولتی
- در مراتب پائینتر: شش ماه تا سه سال انفصال موقت از خدمات دولتی
