ماده ۱۳۹ – هدف از مذاکرات دستهجمعی، پیشگیری و یا حل مشکلات حرفهای و یا شغلی
و یا بهبود شرایط تولید و یا امور رفاهی کارگران استکه از طریق تعیین ضوابطی برای
مقابله با مشکلات و تأمین مشارکت طرفین در حل آنها و یا از راه تعیین و یا تغییر
شرایط و نظائر اینها، در سطح کارگاه،حرفه و یا صنعت با توافق طرفین تحقق مییابد.
خواستهای طرح شده از سوی طرفین باید متکی به دلائل و مدارک لازم باشد.
تبصره ۱ – هر موضوعی که در روابط کار متضمن وضع مقررات و ایجاد ضوابط از طریق
مذاکرات دستهجمعی باشد، میتواند موضوع مذاکره قراربگیرد. مشروط بر آن که مقررات
جاری کشور و از جمله سیاستهای برنامهای دولت. اتخاذ تصمیم در مورد آنها را منع
نکرده باشد.
مذاکرات دستهجمعی باید به منظور حصول توافق و حل و فصل مسالمتآمیز اختلافات با
رعایت شئون طرفین و با خودداری از هر گونه عملی کهموجب اختلال نظم جلسات گردد،
ادامه یابد.
تبصره ۲ – در صورتی که طرفین مذاکرات دسته جمعی موافق باشند میتوانند از وزارت
کار و امور اجتماعی تقاضا کنند شخص بیطرفی را که درزمینه مسائل کار تبحر داشته
باشد و بتواند در مذاکرات هماهنگی ایجاد کند، به عنوان کارشناس پیمانهای دستهجمعی
به آنها معرفی نماید. نقش اینکارشناس کمک به هر دو طرف در پیشبرد مذاکرات
دستهجمعی است.
