دستورالعمل ضوابط اجرائی قسمت اخیر تبصره 4 ماده 42 قانون مالیات بر ارزش افزوده

مقدمه و 1

قانون: قانون مالیات بر ارزش افزوده
استرداد: منظور از استرداد مالیات نقل و انتقال خودرو، موضوع قسمت اخیر تبصره 4 ماده 42 قانون می‌باشد.
متقاضی: معامل یا موکل اعم از اشخاص حقیقی یا حقوقی.

متقاضی مکلف است در صورت پرداخت مالیات نقل و انتقال و عدم انجام معامله، مراتب را به موجب فرم پیوست به دفتر اسناد رسمی جهت دریافت گواهی عدم انجام معامله اعلام نماید.

دفتر اسناد رسمی می‌بایست ضمن تأیید عدم انجام معامله به موجب فرم پیوست، با ضمیمه نمودن اصل رسید (قبض بانکی) نسخ دفتر اسناد رسمی و پرداخت کننده ممهور به مهر و امضاء دفتر اسناد رسمی، مراتب را از طریق متقاضی به اداره امور مالیاتی ارزش افزوده ذیربط اعلام نماید.

در مواردی که هر یک از نسخ رسید پرداخت (قبض بانکی) مخصوص پرداخت کننده یا دفتر اسناد رسمی مفقود شده باشد، حسب مورد دفتر اسناد رسمی یا متقاضی می‌بایست نسبت به ارائه تعهدنامه طبق فرم نمونه پیوست این ضوابط اقدام نماید. در اینگونه موارد، استرداد سی روز پس از اخذ تعهدنامه طبق مقررات امکان پذیر خواهد بود.

ادارات امور مالیاتی ارزش افزوده ذیربط مکلفند پس از اخذ مدارک موضوع بندهای 2، 3 و 4 و با احراز هویت اشخاص موصوف، حسب مورد طبق مقررات نسبت به استرداد از محل وصولی‌های جاری اقدام لازم را به عمل آورند.

از آنجائیکه مالیات نقل و انتقال موضوع تبصره 4 ماده 42 قانون، اضافه پرداختی مالیات تلقی نمی‌گردد بنابراین استرداد در اینگونه موارد، مشمول تبصره 6 ماده 17 قانون نخواهد بود.

اضافه پرداختی مالیات نقل و انتقال به هر دلیلی مشمول این ضوابط نبوده و وفق مقررات ماده 12 آیین نامه اجرایی فصل نهم قانون، موضوع تصویب نامه شماره 163472/ت43886ک مورخ 22/07/1389 وزیران محترم عضو کمیسیون اقتصاد مبنی بر «اضافه پرداختی مالیات موضوع ماده 42 قانون حسب درخواست مودی و پس از رسیدگی مأموران مالیاتی ذیربط و احراز آن با گواهی دفاتر اسناد رسمی و با توجه به تبصره 6 ماده 17 قانون از محل وصولی جاری و یا درآمد عمومی برابر مقررات قانون مالیاتهای مستقیم مسترد خواهد شد» قابل استرداد خواهد بود.