فصل نهم – احکام و اسناد لازم الاجراء کشورهای خارجی
ماده 169 – شرایط اجرای احکام مدنی صادره از دادگاههای خارجی
ماده 169 – احکام مدنی صادر از دادگاههای خارجی در صورتیکه واجد شرایط زیر باشد، در ایران قابل اجراء است، مگر اینکه در قانون ترتیب دیگری مقرر شده باشد:
بند 1 – شرط متقابل
1 – حکم از کشوری صادر شده باشد که بموجب قوانین خود یا عهود یا قراردادها، احکام صادر از دادگاههای ایران در آن کشور قابل اجراء باشد یا در مورد اجرای احکام معامله متقابل نماید.
بند 2 – انطباق با نظم عمومی و اخلاق حسنه
2 – مفاد حکم مخالف با قوانین مربوط بنظم عمومی یا اخلاق حسنه نباشد.
بند 3 – انطباق با قوانین و عهدنامههای بینالمللی
3 – اجرای حکم مخالف با عهود بین المللی که دولت ایران آن را امضاء کرده یا مخالف قوانین مخصوص نباشد.
بند 4 – قطعی و لازمالاجرا بودن حکم
4 – حکم در کشوری که صادر شده قطعی و لازم الاجرا بوده و بعلت قانونی از اعتبار نیفتاده باشد.
بند 5 – عدم صدور حکم مخالف در ایران
5 – از دادگاههای ایران حکمی مخالف حکم دادگاه خارجی صادر نشده باشد.
بند 6 – صلاحیت دادگاههای ایران
6 – رسیدگی بموضوع دعوی مطابق قوانین ایران اختصاص بدادگاههای ایران نداشته باشد.
بند 7 – عدم تعلق حکم به اموال غیرمنقول ایران
7 – حکم راجع باموال غیرمنقول واقع در ایران و حقوق متعلق بآن نباشد.
بند 8 – دستور مقامات صلاحیتدار کشور صادرکننده
8 – دستور اجرای حکم از مقامات صلاحیتدار کشور صادرکننده حکم صادر شده باشد.