مبحث دوم – اقرار
ماده ۲۰۲ – هرگاه کسی اقرار به امری نماید که دلیل ذیحق بودن طرف او باشد، دلیل دیگری برای ثبوت آن لازم نیست.
این ماده به این موضوع اختصاص دارد که دادگاه مکلف است قبل از استماع گواهی، شرایط قانونی گواهان (مانند بلوغ، عقل، عدالت و عدم ذینفع بودن) را بررسی کند و همچنین نحوه اخذ شهادت باید با حضور اصحاب دعوا باشد.
در صورتی که گواه حائز شرایط قانونی شهادت نباشد، دادگاه میتواند از آن گواهی به عنوان “اطلاع و اماره” استفاده کند، اما این شهادت به تنهایی نمیتواند دلیل اثبات دعوا قرار گیرد.
چگونه یک وکیل مالیاتی از شهادت گواهان (ماده ۲۰۲) در دفاع مالیاتی استفاده میکند؟
- شناسایی گواهان ذیربط
وکیل ابتدا افرادی را که شاهد وقوع یک معامله یا خدمت خاصی بودهاند و مستندات مالی آن مفقود است، شناسایی میکند.
- تطبیق شهادت با اصول حسابرسی
وکیل اطمینان حاصل میکند که محتوای شهادت گواه، با واقعیتها و اصول حقوق در تضاد نباشد.
- تهیه لیست مشخصات و سؤالات
لیستی از مشخصات کامل شاهد و سؤالاتی که باید در دادگاه یا هیئت حل اختلاف پرسیده شود، با توجه به شرایط ماده ۲۰۲ (عدالت، عدم نفع و…) آماده میشود.
- دفاع مستند به شهادت
شهادت اخذ شده را به عنوان یک دلیل اثبات دعوا یا اماره قوی در کنار سایر مدارک (مانند لوایح دفاعیه ) به هیئت یا دادگاه ارائه میدهد
