ماده 554 قانون مدنی
مضارب نمیتواند نسبت به همان سرمایه با دیگری مضاربه کند یا آن را به غیر واگذار نماید مگر با اجازه مالک.
ماده 553 قانون مدنی
در صورتی که مضاربه مطلق باشد یعنی تجارت خاصی شرط نشده باشد عامل میتواند هر قسم تجارتی را که صلاح بداند بنماید ولی در طرز تجارت باید متعارف را رعایت کند.
ماده 552 قانون مدنی
هر گاه در مضاربه برای تجارت مدت معین شده باشد تعیین مدت موجب لزوم عقد نمیشود لیکن پس از انقضاء مدت مضارب نمیتواند معامله بکند مگر با اجازه جدید مالک.
ماده 551 قانون مدنی
عقد مضاربه به یکی از علل ذیل منفسخ میشود:1) در صورت موت یا جنون یا سفه احد طرفین.2) در صورت مفلس شدن مالک.3) در صورت تلف شدن تمام سرمایه و ربح.4) در صورت عدم امکان تجارتی که منظور طرفین بوده.
ماده 550 قانون مدنی
مضاربه عقدی است جائز.
ماده 549 قانون مدنی
حصههای مزبوره در ماده فوق باید در عقد مضاربه معین شود مگر اینکه در عرف منجزاً معلوم بوده و سکوت در عقد منصرف به آن گردد.
ماده 548 قانون مدنی
حصه هر یک از مالک و مضارب در منافع باید جزء مشاع از کل از قبیل ربع یا ثلث و غیره باشد
ماده 547 قانون مدنی
سرمایه باید وجه نقد باشد.
ماده 546 قانون مدنی
مضاربه عقدی است که به موجب آن احد متعاملین سرمایه میدهد با قید اینکه طرف دیگر با آن تجارت کرده و در سود آن شریک باشند صاحب سرمایه مالک و عامل مضارب نامیده میشود.
ماده 545 قانون مدنی
مقررات راجعه به مزارعه که در مبحث قبل ذکر شده است در مورد عقد مساقات نیز مرعی خواهد بود مگر اینکه عامل نمیتواند بدون اجازه مالک معامله را به دیگری واگذار یا با دیگری شرکت نماید.