دسته: قوانین اجرایی

ماده 18 – موارد ممنوعیت قبول مأموریت توسط مدیران و دادورزها

مدیران و دادورزها (مأمورین اجرا) در موارد زیر نمی‌توانند قبول مأموریت نمایند:

1. امر اجرا راجع به همسر آنان باشد
2. امر اجرا راجع به اشخاصی باشد که مدیر یا دادورز با آنان قرابت نسبی یا سببی تا درجه سوم دارد
3. مدیر یا دادورز قیم یا وصی یکی از طرفین یا کفیل امور او باشد
4. امر اجرا راجع به کسانی باشد که بین آنان و مدیر یا دادورز (یا همسر آنان) دعوی مدنی یا کیفری مطرح است

در هر یک از موارد مذکور:

• اجرای حکم از طرف رئیس دادگاه به مدیر یا دادورز دیگری محول می‌شود
• اگر در آن حوزه مدیر یا مأمور دیگری موجود نباشد:
  • اجرای حکم توسط مدیر دفتر یا کارمند دیگر دادگاه انجام می‌شود
  • و حسب مورد، مأموران شهربانی و ژاندارمری می‌توانند اقدام نمایند

ماده 17 – مسئولیت افراد ممانعت‌کننده

کسانیکه مانع دادورز (مأمور اجرا) از انجام وظیفه شوند:

1. علاوه بر مجازات مقرر در قوانین کیفری
2. مسئول خسارات ناشی از عمل خود نیز می‌باشند

ماده 16 – اقدام دادورز در صورت توهین یا مقاومت

هرگاه نسبت به دادورز (مأمور اجرا) حین انجام وظیفه توهین یا مقاومت شود:

1. مأمور اجرا صورتمجلسی تنظیم می‌کند
   • با امضاء شهود و مأمورین انتظامی (در صورتیکه حضور داشته باشند)
2. صورتمجلس توسط مدیر اجرا به دادسرای شهرستان فرستاده می‌شود

ماده 15 – پیگیری عدم همکاری مأمورین

هرگاه مأمورین مذکور در ماده قبل درخواست دادورز (مأمور اجرا) را انجام ندهند:

• دادورز (مأمور اجرا) صورتمجلسی در این خصوص تنظیم می‌کند
• صورتمجلس توسط مدیر اجرا برای تعقیب به مرجع صلاحیتدار فرستاده می‌شود

ماده 14 – کمک مأمورین در صورت مقاومت هنگام اجرا

در صورتیکه حین اجرای حکم نسبت به دادورزها (مأمورین اجرا) مقاومت یا سوء رفتاری صورت گیرد، دادورزها می‌توانند حسب مورد از موارد زیر کمک بخواهند:

1. مأمورین شهربانی
2. مأمورین ژاندارمری
3. مأمورین دژبانی

مأمورین مزبور مکلف به انجام آن هستند

ماده 13 – اجرای احکام در صورت کمبود دادورز

اگر دادگاه دادورز (مأمور اجرا) نداشته باشد یا دادورز به تعداد کافی موجود نباشد، می‌توان احکام را توسط موارد زیر اجرا کرد:

1. مدیر دفتر یا کارمندان دیگر دادگاه
2. مأمورین شهربانی یا ژاندارمری

مبحث دوم – دادورزها (مأمورین اجرا)

ماده 12 – وظایف و سازمان مدیر اجرا

مدیر اجرا تحت ریاست و مسئولیت دادگاه انجام وظیفه می‌کند و:

• به قدر لزوم و تحت نظر خود، دادورز (مأمور اجرا) خواهد داشت

ماده 11 – تصحیح و ابطال اجرائیه

هرگاه در صدور اجرائیه اشتباهی صورت گرفته باشد، دادگاه می‌تواند:

1. رأساً یا به درخواست هر یک از طرفین
2. با اقتضای مورد:
   • اجرائیه را ابطال یا تصحیح نماید
   • عملیات اجرائی را الغا کند
   • دستور استرداد مورد اجرا را بدهد

ماده 10 – اجرای حکم در صورت حجر یا فوت محکوم‌ علیه

1. اگر محکوم‌ علیه قبل از ابلاغ اجرائیه محجور یا فوت شود:
   • اجرائیه حسب مورد به ولی، قیم، امین، وصی، ورثه یا مدیر ترکه او ابلاغ می‌گردد
2. اگر حجر یا فوت محکوم‌ علیه بعد از ابلاغ اجرائیه اتفاق افتد:
   • مفاد اجرائیه و عملیات انجام شده به وسیله ابلاغ اخطاریه به ولی، قیم، امین، وصی، ورثه یا مدیر ترکه اطلاع داده می‌شود

ماده 9 – اجرای حکم در صورت عدم اعلام محل اقامت

در مواردی که ابلاغ اوراق مربوط به دعوی طبق ماده 100 قانون آئین دادرسی مدنی انجام شده و تا قبل از صدور اجرائیه محکوم‌ علیه محل اقامت خود را به دادگاه اعلام نکرده باشد:

1. مفاد اجرائیه یک نوبت به ترتیب مقرر در مواد 118 و 119 این قانون آگهی می‌گردد
2. ده روز پس از آگهی، حکم بموقع اجرا گذاشته می‌شود

در این حالت:

• برای عملیات اجرائی، ابلاغ یا اخطار دیگری به محکوم‌ علیه لازم نیست مگر اینکه محکوم‌ علیه محل اقامت خود را کتباً به قسمت اجرا اطلاع دهد
• مفاد این ماده باید در آگهی مزبور قید شود