دسته: قوانین اجرایی

ماده 28 – اجرای رأی داوری و مرجع رفع اختلاف

1. رأی داوری که موضوع آن معین نیست، قابل اجرا نمی‌باشد
2. مرجع رفع اختلاف ناشی از اجرای رأی داوری، دادگاهی است که اجرائیه صادر کرده است

ماده 27 – رسیدگی به اختلافات ناشی از حکم و اجرای آن

اختلافات راجع به مفاد حکم و همچنین اختلافات مربوط به اجرای احکام که از:

• اجمال یا ابهام حکم
• محکوم به

حادث شود، در دادگاهی که حکم را صادر کرده است، رسیدگی می‌شود

ماده 26 – مرجع رسیدگی به اختلافات اجرایی

اختلافات ناشی از اجرای احکام:

• راجع به دادگاهی است که حکم توسط آن دادگاه اجرا می‌شود

ماده 25 – رفع اشکال در جریان اجرای حکم

هرگاه در جریان اجرای حکم اشکالی پیش آید:

• دادگاهی که حکم تحت نظر آن اجرا می‌شود، رفع اشکال می‌نماید

ماده 24 – محدودیت‌های دادورز در توقف یا تأخیر اجرای حکم

دادورز (مأمور اجرا) بعد از شروع به اجرا:

• نمی‌تواند اجرای حکم را تعطیل، توقیف، قطع یا بتأخیر اندازد مگر اینکه:
  1. بموجب قرار دادگاهی که دستور اجرای حکم را داده است
  2. یا دادگاهی که صلاحیت صدور دستور تأخیر اجرای حکم را دارد
  3. یا با ابراز رسید محکوم‌ له دائر به وصول محکوم به یا رضایت کتبی او

در این صورت تعطیل، توقیف، قطع یا تأخیر اجراء مجاز خواهد بود

ماده 23 – محول کردن عملیات اجرائی به دادورز

پس از ابلاغ اجرائیه:

• مدیر اجراء نام دادورز (مأمور اجرا) را در ذیل اجرائیه نوشته
• عملیات اجرائی به عهده او محول می‌شود

ماده 22 – دسترسی طرفین به پرونده اجرائی

طرفین می‌توانند پرونده اجرائی را ملاحظه و از محتویات آن رونوشت یا فتوکپی بگیرند

• هزینه رونوشت یا فتوکپی به میزان مقرر در قانون آئین دادرسی مدنی اخذ می‌شود

ماده 21 – تشکیل پرونده اجرایی

مدیر اجرا برای اجرای حکم پرونده‌ای تشکیل می‌دهد تا:

• اجرائیه، تقاضاها و کلیه برگ‌های مربوط، به ترتیب در آن بایگانی شود

ماده 20 – اجرای عملیات در حوزه دادگاه دیگر

هرگاه تمام یا قسمتی از عملیات اجرائی باید در حوزه دادگاه دیگری انجام شود:

• مدیر اجرا انجام عملیات مزبور را به قسمت اجراء دادگاه آن حوزه محول می‌کند

مبحث سوم – ترتیب اجرا

ماده 19 – مرجع اجرای اجرائیه

اجرائیه توسط قسمت اجراء دادگاهی که آن را صادر کرده، بموقع اجرا گذاشته می‌شود