ماده 8 – نحوه ابلاغ اجرائیه

ابلاغ اجرائیه طبق مقررات آئین دادرسی مدنی انجام می‌شود و:

• آخرین محل ابلاغ به محکوم‌ علیه در پرونده دادرسی، برای ابلاغ اجرائیه سابقه ابلاغ محسوب می‌شود

ماده 7 – تعداد و بایگانی برگ‌های اجرائیه

برگ‌های اجرائیه به تعداد محکوم‌ علیهم بعلاوه دو نسخه صادر می‌شود:

1. یک نسخه در پرونده دعوی بایگانی می‌گردد
2. نسخه دیگر پس از ابلاغ به محکوم‌ علیه در پرونده اجرائی بایگانی می‌شود
3. یک نسخه نیز هنگام ابلاغ به محکوم‌ علیه داده می‌شود

ماده 6 – محتوای اجرائیه

در اجرائیه باید قید شود:

1. نام و نام خانوادگی و محل اقامت محکوم‌ له و محکوم‌ علیه
2. مشخصات حکم و موضوع آن
3. پرداخت حق اجرا بر عهده محکوم‌ علیه است

همچنین:

• اجرائیه باید با امضاء رئیس دادگاه و مدیر دفتر رسیده ممهور به مهر دادگاه باشد
• اجرائیه برای ابلاغ فرستاده می‌شود

ماده 5 – مرجع صدور اجرائیه

صدور اجرائیه با دادگاه نخستین است.

ماده 4 – نحوه اجرای حکم

اجرای حکم با صدور اجرائیه انجام می‌شود مگر این‌که در قانون ترتیب دیگری مقرر شده باشد.

تبصره 1 – احکام اعلامی
در مواردی که دادگاه جنبه اعلامی دارد و مستلزم انجام عملی از طرف محکوم‌ علیه نیست، مانند:

• اعلام اصالت سند
• اعلام بطلان سند
  اجرائیه صادر نمی‌شود

تبصره 2 – اجرای احکام در سازمان‌ها و مؤسسات دولتی
در مواردی که سازمان‌ها و مؤسسات دولتی و وابسته به دولت طرف دعوی نبوده‌اند اما اجرای حکم باید توسط آن‌ها صورت گیرد:

• صدور اجرائیه لازم نیست
• سازمان‌ها و مؤسسات مزبور مکلفند به دستور دادگاه حکم را اجرا کنند

ماده 3 – لزوم مشخص بودن حکم

حکمی که موضوع آن معین نیست، قابل اجرا نمی‌باشد

ماده 2 – شرایط اجرای احکام دادگاه

احکام دادگاههای دادگستری وقتی بموقع اجرا گذارده می‌شود که:

1. به محکوم‌ علیه یا وکیل یا قائم‌مقام قانونی او ابلاغ شده باشد
2. محکوم‌ له یا نماینده یا قائم‌مقام قانونی او به‌صورت کتبی این تقاضا را از دادگاه ارائه دهد

فصل اول – قواعد عمومی

مبحث اول – مقدمات اجرا

ماده 1 – اجرای احکام دادگاه

هیچ حکمی از احکام دادگاههای دادگستری بموقع اجرا گذارده نمی‌شود مگر اینکه:

1. حکم قطعی شده باشد
2. قرار اجرای موقت آن در مواردی که قانون معین می‌کند، صادر شده باشد