ماده ۱۵۳ قانون مجازات اسلامی

ماده ۱۵۳– هر کس در حال خواب، بیهوشی و مانند آنها، مرتکب رفتاری شود که طبق قانون جرم محسوب میشود، مجازات نمیگردد، مگر اینکه شخص با علم به اینکه در حال خواب یا بیهوشی مرتکب جرم میشود، عمداً بخوابد و یا خود را بیهوش کند.
ماده ۱۵۲ قانون مجازات اسلامی

ماده ۱۵۲- هر کس هنگام بروز خطر شدید فعلی یا قریبالوقوع، از قبیل آتشسوزی، سیل، طوفان، زلزله یا بیماری، به منظور حفظ نفس یا مال خود یا دیگری، مرتکب رفتاری شود که طبق قانون جرم محسوب میشود، قابل مجازات نیست، مشروط بر اینکه خطر را عمداً ایجاد نکند و رفتار ارتکابی با خطر موجود متناسب […]
ماده ۱۵۱ قانون مجازات اسلامی

ماده ۱۵۱- هرگاه کسی بر اثر اکراه غیرقابل تحمل مرتکب رفتاری شود که طبق قانون جرم محسوب میشود، مجازات نمیگردد. در جرائم موجب تعزیر، اکراهکننده به مجازات فاعل جرم محکوم میشود. در جرائم موجب حد و قصاص طبق مقررات مربوط رفتار میشود
ماده ۱۵۰ قانون مجازات اسلامی

ماده ۱۵۰- هرگاه مرتکب جرم در حین ارتکاب، مجنون باشد یا در جرائم موجب تعزیر پس از وقوع جرم مبتلا به جنون شود، چنانچه جنون و حالت خطرناک مجنون با جلب نظر متخصص ثابت و آزاد بودن وی مخل نظم و امنیت عمومی باشد، به دستور دادستان تا رفع حالت خطرناک در محل مناسب نگهداری […]
ماده ۱۴۹ قانون مجازات اسلامی

ماده ۱۴۹- هرگاه مرتکب در زمان ارتکاب جرم دچار اختلال روانی باشد، بهنحوی که فاقد اراده یا قوه تمییز باشد، مجنون محسوب شده و مسؤولیت کیفری ندارد.
ماده ۱۴۸ قانون مجازات اسلامی

ماده ۱۴۸- در مورد افراد نابالغ، براساس مقررات این قانون، اقدامات تأمینی و تربیتی اعمال میشود.
ماده ۱۴۷ قانون مجازات اسلامی

ماده ۱۴۷– سن بلوغ در دختران و پسران بهترتیب نه و پانزده سال تمام قمری است.
ماده ۱۴۶ قانون مجازات اسلامی

فصل دوم ـ موانع مسؤولیت کیفری ماده ۱۴۶- افراد نابالغ مسؤولیت کیفری ندارند.
ماده ۱۴۵ قانون مجازات اسلامی

ماده ۱۴۵– تحقق جرائم غیرعمدی منوط به احراز تقصیر مرتکب است. در جنایات غیرعمدی، اعم از شبهعمدی و خطای محض، مقررات کتاب قصاص و دیات اعمال میشود.تبصره– تقصیر اعم از بیاحتیاطی و بیمبالاتی است. مسامحه، غفلت، عدم مهارت و عدم رعایت نظامات دولتی و مانند آنها، حسب مورد، از مصادیق بیاحتیاطی یا بیمبالاتی محسوب میشود.
ماده ۱۴۴ قانون مجازات اسلامی

ماده ۱۴۴– در تحقق جرائم عمدی، علاوه بر علم مرتکب به موضوع جرم، باید قصد او در ارتکاب رفتار مجرمانه احراز گردد. در جرائمی که وقوع آنها براساس قانون منوط به تحقق نتیجه است، قصد نتیجه یا علم به وقوع آن نیز باید محرز شود