ماده بیست و دوم :
1 ـ اماکن مأموریت مصونیت دارند و مأمورین کشور پذیرنده جز با رضایت رئیس مأموریت حق ورود به این اماکن را نخواهند داشت.
2 ـ کشور پذیرنده وظیفه خاص دارد کلیه تدابیر لازم را بهمنظور اینکه اماکن مأموریت مورد تجاوز و خسارت قرار نگرفته و آرامش و شئون آن متزلزل نگردد، اتخاذ نماید.
3 ـ اماکن مأموریت و اسباب و اثاث و اشیای دیگر موجود در آن و همچنین وسایل نقلیه مأموریت مصون از تفتیش و مصادره و توقیف و یا اقدامات اجرایی خواهد بود.
ماده بیست و یکم:
1 ـ کشور پذیرنده باید در حدود قوانین خود موجبات تسهیل تملیک کشور فرستنده را در اماکن مورد احتیاج مأموریت در خاک کشور خود فراهم کند و یا در تحصیل این اماکن از طریق دیگر به کشور فرستنده یاری نماید.
2 ـ کشور پذیرنده همچنین در صورت لزوم باید مأموریت را در تهیه مسکن مناسب برای کارمندان خود یاری نماید.
ماده بیستم:
ـ مأموریت و رئیس آن حق دارد پرچم و علامت کشور فرستنده را در اماکن مأموریت از جمله در محل اقامت رئیس مأموریت و بر روی وسائط نقلیه خود برافرازند.
ماده نوزدهم :
1 ـ هرگاه پست ریاست مأموریت بدون تصدی بوده یا رئیس مأموریت قادر به انجام وظایف خود نباشد، یک کاردار موقت بهعنوان رئیس مأموریت موقتاً انجام وظیفه خواهد کرد. نام کاردار موقت بهوسیله رئیس مأموریت و در صورتی که رئیس مأموریت معذور باشد، از طرف وزارت امور خارجه کشور فرستنده به وزارت امور خارجه کشور پذیرنده یا به هر وزارتخانه دیگری که مقرر است اعلام خواهد گشت.
2 ـ در صورتی که هیچیک از کارمندان سیاسی مأموریت در کشور پذیرنده حضور نداشته باشد، یکی از کارمندان اداری و فنی میتواند از طرف کشور فرستنده با رضایت کشور پذیرنده امور جاری اداری مأموریت را عهدهدار گردد.
ماده هیجدهم : در هر کشوری تشریفات مربوط به پذیرفتن رؤسای مأموریت باید در مورد هر طبقه یکسان باشد.
ماده هفدهم: رئیس مأموریت ترتیب تقدم کارمندان سیاسی مأموریت را به وزارت امور خارجه یا هر وزارتخانه دیگری که مقرر است اطلاع خواهد داد.
ماده شانزدهم:
1 ـ حق تقدم رؤسای مأموریت در هر طبقه بر حسب روز و ساعتی که وظایف خود را به موجب ماده 13 آغاز میکنند خواهد بود.
2 ـ تغییرات منظور شده در استوارنامه یک رئیس مأموریت تا آنجا که طبقه او را عوض نکند، تأثیری در ترتیب تقدم او نخواهد داشت.
3 ـ مفاد این ماده مخل رسومی که نسبت به حق تقدم نماینده پاپ مورد قبول کشور پذیرنده واقع شده یا در آینده خواهد شد، نخواهد بود.
ماده پانزدهم ـ کشورها درباره طبقه رؤسای مأموریت خود با یکدیگر توافق خواهند کرد.
ماده چهاردهم:
1 ـ رؤسای مأموریت به سه طبقه به شرح زیر تقسیم میشوند:
الف ـ سفیران کشورها و نمایندگان پاپ (نونس) که نزد رؤسای کشورها مأموریت مییابند و سایر رؤسای مأموریت که هم مقام آنان میباشند.
ب ـ فرستادگان و وزیران مختار کشورها و نمایندگان پاپ (انترنونس) که نزد رؤسای کشورها مأموریت مییابند.
ج ـ کاردارها که نزد وزرای امور خارجه مأموریت مییابند.
2 ـ جز از نظر تقدم در حضور و تشریفات، هیچگونه فرقی بین رؤسای مأموریتها از لحاظ طبقه وجود نخواهد داشت.
ماده سیزدهم :
1 ـ تاریخ شروع و عهدهدار شدن وظایف رئیس مأموریت در کشور پذیرنده از زمانی تلقی میگردد که استوارنامه خود را تقدیم میکند یا ورود خود را ضمن ارسال رونوشت استوارنامه به وزارت امور خارجه کشور پذیرنده یا هر وزارتخانه دیگری که مقرر است، با در نظر گرفتن رویه موجود در کشور پذیرنده که باید به نحو یکنواختی اعمال شود، اعلام مینماید.
2 ـ تقدیم ترتیب استوارنامه یا تسلیم رونوشت آن با توجه به تاریخ روز و ساعت ورود رئیس مأموریت تعیین میگردد.
