ماده دوازدهم ـ کشور فرستنده نباید قبل از تحصیل موافقت صریح و قبلی کشور پذیرنده در محلی غیر از محل استقرار مأموریت دفتر دیگری متعلق به مأموریت برقرار نماید.
دسته: قانون مربوط بقرارداد وين درباره روابط سياسي
ماده یازدهم قانون مربوط بقرارداد وین درباره روابط سیاسی
ماده یازدهم:
1 ـ در صورت عدم توافق صریح نسبت به تعداد افراد مأموریت، کشور پذیرنده میتواند خواستار شود که تعداد این افراد با توجه به مقتضیات و اوضاع کشور و با توجه به نیازمندیهای مأموریت از حدودی که خود معقول و متعارف تلقی میکند تجاوز ننماید.2 ـ کشور پذیرنده همچنین میتواند در همان حدود و بدون تبعیض از پذیرفتن نوع معینی از کارمندان خودداری نماید.
ماده دهم قانون مربوط بقرارداد وین درباره روابط سیاسی
ماده دهم:
مراتب زیر به وزارت امور خارجه کشور پذیرنده یا به وزارتخانه دیگری که مقرر شده باشد اعلام خواهد گشت:الف ـ انتصاب اعضاء مأموریت و ورود یا عزیمت قطعی و یا خاتمه مأموریت آنان.
ب ـ ورود و عزیمت قطعی شخصی که از افراد خانواده یکی از اعضاء مأموریت است و در صورت لزوم، اعلام اینکه شخصی در شمار افراد خانواده یکی از اعضاء مأموریت وارد یا خارج شده است.
ج ـ ورود و عزیمت قطعی خدمتکاران شخصی که در خدمت اشخاص مورد نظر بند الف این ماده میباشند و در صورت لزوم اعلام اینکه این خدمتکاران خدمت اشخاص فوقالذکر را ترک مینمایند.
د ـ استخدام اشخاص مقیم کشور پذیرنده بهعنوان اعضاء مأموریت یا خدمتکاران شخصی که از مزایا و مصونیتها برخوردارند و برکناری آنان.
2 ـ هر بار که ممکن باشد، ورود و عزیمت قطعی اشخاص نیز باید قبلاً اعلام گردد
ماده نهم قانون مربوط بقرارداد وین درباره روابط سیاسی
ماده نهم:
1 ـ کشور پذیرنده میتواند هر آن و بدون اینکه الزامی به توجیه تصمیم خود داشته باشد، به کشور فرستنده اطلاع دهد که رئیس یا هر یک از اعضاء سیاسی مأموریت (شخص نامطلوب) است و یا اینکه هر کارمند دیگر مأموریت قابل قبول نیست. در این صورت، کشور فرستنده آن شخص را برحسب مورد فرا خواهد خواند و یا به خدمت وی در مأموریت پایان خواهد داد. شخصی را میتوان قبل از ورود به خاک کشور پذیرنده (نامطلوب یا غیرقابل قبول) اعلام نمود.2 ـ اگر کشور فرستنده از انجام تعهدات ناشی از بند اول این ماده امتناع ورزد و یا این تعهدات را در ظرف مهلتی معقول انجام ندهد، کشور پذیرنده میتواند از شناختن شخص مورد بحث به سمت عضو مأموریت خودداری کند.
ماده هشتم قانون مربوط بقرارداد وین درباره روابط سیاسی
ماده هشتم :
1 ـ کارمندان سیاسی مأموریت علیالاصول تابعیت کشور فرستنده را خواهند داشت.2 ـ کارمندان سیاسی مأموریت را نمیتوان جز با رضایت کشور پذیرنده از میان اتباع آن کشور انتخاب کرد. کشور پذیرنده میتواند در هر موقع رضایت خود را پس بگیرد.
3 ـ کشور پذیرنده میتواند همین حق را در مورد اتباع دولت ثالث که تابعیت دولت فرستنده را ندارند برای خود حفظ کند.
ماده هفتم قانون مربوط بقرارداد وین درباره روابط سیاسی
ماده هفتم :
1 ـ کشور فرستنده با توجه به مقررات مواد 5 و 8 و 9 و 11 در انتخاب کارمندان مأموریت آزاد است. کشور پذیرنده میتواند نام وابستههای نظامی و دریایی یا هوایی را قبلاً برای تصویب بخواهد.ماده ششم قانون مربوط بقرارداد وین درباره روابط سیاسی
ماده ششم:
چند کشور میتوانند در آن واحد یک نفر را بهعنوان رئیس مأموریت نزد کشور دیگر تعیین نمایند، مگر آنکه کشور پذیرنده با این امر مخالف باشد.
ماده پنجم قانون مربوط بقرارداد وین درباره روابط سیاسی
ماده پنجم :
1 ـ کشور فرستنده میتواند پس از اعلام رسمی به کشورهای ذینفع، یک رئیس مأموریت را برای نمایندگی خود نزد چند کشور و همچنین یکی از کارمندان سیاسی خود را جهت انجام وظایف مربوطه نزد کشورهای متعدد بگمارد، مگر آنکه یکی از آن کشورها صریحاً با این امر مخالفت ورزد.2 ـ کشور فرستنده در صورتی که نمایندگی خود را نزد یک یا چند کشور به یک رئیس مأموریت محول کند، میتواند در هر یک از کشورهایی که رئیس مأموریت در آنجا اقامت دائم ندارد، یک مأموریت سیاسی زیر نظر یک کاردار موقت تأسیس نماید.
3 ـ یک رئیس مأموریت یا یک کارمند سیاسی مأموریت میتواند عهدهدار نمایندگی کشور فرستنده نزد هر سازمان بینالمللی باشد.
ماده چهارم قانون مربوط بقرارداد وین درباره روابط سیاسی
ماده چهارم :
1 ـ کشور فرستنده باید اطمینان حاصل کند که برای شخص نامزد شده بهعنوان رئیس مأموریت از طرف کشور پذیرنده پذیرش داده شده است.2 ـ کشور پذیرنده ملزم نیست دلایل امتناع خود را از صدور پذیرش به اطلاع کشور فرستنده برساند.
ماده سوم قانون مربوط بقرارداد وین درباره روابط سیاسی
ماده سوم:
1 ـ وظایف یک مأموریت سیاسی بالاخص عبارت است از:
الف ـ نمایندگی کشور فرستنده نزد کشور پذیرنده.
ب ـ حفظ منافع کشور فرستنده و اتباع آن در کشور پذیرنده تا حدودی که در حقوق بینالملل مورد قبول است.
ج ـ مذاکره با حکومت کشور پذیرنده.
د ـ استحضار از اوضاع و سیر وقایع در کشور پذیرنده با استفاده از تمام وسایل مشروع و گزارش آن به حکومت کشور فرستنده.
هـ ـ بسط روابط دوستانه و توسعه روابط اقتصادی و فرهنگی و علمی بین کشور فرستنده و کشور پذیرنده.2 ـ هیچیک از مقررات این قرارداد نباید طوری تفسیر شود که مانع از انجام وظایف کنونی بهوسیله یک مأموریت سیاسی گردد.
