(رأی شماره 201/5314 – شعبه دوم شورای عالی مالیاتی)

تاریخ سند: 1381/06/31
شماره سند: 201/5314
امضا کننده: شعبه دوم شورای عالی مالیاتی
موضوع: اجرای ماده 63 قانون مالیات‌های مستقیم
منبع مالیات: حق واگذاری محل
اداره کل مربوط: قزوین
سال عملکرد یا تعلق مالیات: 1379
شماره حوزه مالیاتی: 543
اداره: سازمان امور اقتصادی و دارایی استان قزوین (اداره امور مالیاتی شهرستان قزوین)
تاریخ ابلاغ رأی: 80/7/29
شماره و تاریخ ثبت شکایت: 7067- 80/9/3

خلاصه واخواهی

1. عدم نفع حاصل از معامله: واخواهی‌کنندگان اعلام کرده‌اند که هر کدام سه دانگ ملک و سرقفلی دو باب مغازه از یک پلاک را با پلاک مجاور و همسان صلح کرده‌اند.
   • هیچ نفع مالی یا پولی بین طرفین رد و بدل نشده است.
   • بنابراین هیچگونه درآمدی برای هیچ یک ایجاد نشده است.
2. اشکال نسبت به مالیات حق واگذاری محل: واخواهی‌کنندگان بر این باورند که طبق قانون مالیات‌های مستقیم، باید تنها مالیات نقل و انتقال با نرخ ارزش معاملاتی املاک پرداخت شود و مالیات حق واگذاری محل نباید مطالبه گردد.
3. اعتراض به آراء هیأت‌های حل اختلاف: هیأت‌های بدوی و تجدید نظر نسبت به مطالبه مالیات حق واگذاری محل اقدام کرده‌اند که واخواهی‌کنندگان نسبت به آن معترض هستند.

رأی شعبه دوم شورای عالی مالیاتی

(تبصره 1 – بررسی معامله و مالیات تعلق گرفته)

• حق واگذاری محل متعلق به هر یک از متصالحین به همراه عین ملک، طبق سند صلح معوض واگذار شده است.
• مالیات نقل و انتقال قطعی هر دو ملک طبق ماده 63 قانون مالیات‌های مستقیم وصول گردیده است.

(تبصره 2 – تعیین و مطالبه مالیات حق واگذاری محل)

• مالیات حق واگذاری محل مطابق جزء (ب) بند 2 بخشنامه شماره 17758/1258-5/30-23/4/71 معاون درآمدهای مالیاتی تعیین و مطالبه شده است.
• هیات حل اختلاف مالیاتی بدوی ضمن بررسی اظهارات مودی، تعدیل ماخذ محاسبه مالیات حق واگذاری محل را انجام داده است.
• هیات حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر نیز با صدور چند فقره قرار تحقیق و رسیدگی به اظهارات مودیان، مبلغ حق واگذاری محل را مجدداً تعدیل کرده است.

(تبصره 3 – نتیجه نهایی)

• با توجه به اقدامات انجام شده توسط هیأت‌های بدوی و تجدید نظر، هیچ موجبی برای نقض آراء مورد واخواهی وجود ندارد.
• بنابراین رد شکایت واخواهی‌کنندگان اعلام می‌گردد.

اعضاء شعبه:

• رضا سعیدی امجد
• علی اکبر نوربخش
• صدیقه کاتوزیان

(رأی شماره 201/5306 – شعبه اول شورای عالی مالیاتی)

تاریخ سند: 1381/06/31
شماره سند: 201/5306
امضا کننده: شعبه اول شورای عالی مالیاتی
موضوع: مطالبه مالیات از فروش دارایی‌ها و درآمد اجاره در دوره انحلال
منبع مالیات: اشخاص حقوقی
اداره کل مربوط: مالیات بر شرکت‌ها
سال عملکرد یا تعلق مالیات: 77/11/21 الی 77/12/29
شماره حوزه مالیاتی: 822
اداره: کل مالیات بر شرکت‌ها (تهران)
تاریخ ابلاغ رأی: 80/9/26
شماره و تاریخ ثبت شکایت: 8425-4/30-80/10/17

خلاصه واخواهی

1. اظهارنامه تسلیمی: شرکت در موعد قانونی اقدام به تسلیم اظهارنامه نموده و دوره انحلال و دوره بعد از انحلال با هم عملکرد سال 1377 را شامل می‌شود.
   • حساب‌های شرکت در مقطع انحلال بسته نشده و تا پایان سال 77 ادامه یافته است.
   • ترازنامه واقعاً تراز پایان سال 77 است و مأمورین تشخیص به همین دلیل اقدام به تشخیص علی الرأس نموده‌اند.
2. اعتراض به رسیدگی مرحله بدوی: هیأت بدوی فقط به فروش موجودی‌های جنسی قبلی توجه کرده و رسیدگی کافی صورت نگرفته است.
3. مطالبه مالیات مضاعف: حوزه مالیاتی علاوه بر مطالبه مالیات در مرحله انحلال، مجدداً در مرحله بعد از انحلال (دوره تصفیه) مالیات فروش دارایی‌ها را مطالبه کرده است.
   • این امر موجب مطالبه مضاعف مالیات شده است.
   • اعتراض شده که در شرکت‌های منحله، فقط درآمد ناشی از فعالیت تجاری ادامه یافته مشمول مالیات است.
4. اشتباه در تعیین اجاره‌های دریافتی: حوزه مالیاتی برای دوره انحلال و بعد از انحلال دو روش متفاوت اتخاذ کرده که منجر به بیش از اجاره سالانه شده است.
   • اعتراض و درخواست اصلاح این محاسبات مطرح شده است.
5. عدم رسیدگی توسط هیأت تجدید نظر: هیأت تجدید نظر بدون توجه به موارد اعتراض، پرونده را به گزارش مجریان قرار مرحله بدوی حواله داده و رأی هیأت بدوی را تأیید کرده است.
   • شاکی درخواست نقص رأی و رسیدگی مجدد توسط شورای عالی مالیاتی دارد.

رأی شعبه اول شورای عالی مالیاتی

(تبصره 1 – بررسی درآمد اجاره و فروش دارایی‌ها)

• پرونده نشان می‌دهد حوزه مالیاتی پس از تعیین و مطالبه مالیات موضوع ماده 115 قانون مالیات‌های مستقیم برای فعالیت‌های بعد از تاریخ انحلال تا پایان سال انحلال (77/11/21 الی 77/12/29) اقدام به تشخیص و مطالبه مالیات کرده است.
• مبلغ 009,016,567 ریال درآمد مشمول مالیات تعیین شده است که شامل موارد زیر می‌باشد:
  • 621,184,195 ریال سود حاصل از فروش اسپرم خارجی (از محل سفارشات)
  • 185,332,7 ریال سود حاصل از فروش لوازم تلقیح (از محل سفارشات)
  • 203,649,312 ریال درآمد حاصل از اجاره
  • 000,850,51 ریال سود حاصل از فروش گاوهای نر

(تبصره 2 – اجاره‌های دریافتی)

• رسیدگی لازم توسط مجریان قرار صورت گرفته و شکایت نسبت به اجاره وارد نیست.
• در صورت ادامه فعالیت کسبی و تجاری و حصول درآمدهای مشابه، مالیات بر درآمد حاصله طبق مقررات پرداخت می‌شود.

(تبصره 3 – بررسی فروش دارایی‌ها و موجودی‌ها)

• درباره اجناس و دارایی فروش رفته موارد زیر روشن نیست:
  1. حساب سفارشی مربوط به اسپرم و لوازم تلقیح در تاریخ ثبت انحلال شرکت مفتوح بوده یا خیر.
  2. دام‌های فروش رفته در تاریخ ثبت انحلال جزء دارایی‌های شرکت موجود بوده‌اند یا خیر.
• اگر حساب سفارش وجود داشته و دام‌ها موجود بوده‌اند، حوزه مالیاتی مکلف بوده طبق ماده 115 ارزش آن‌ها را تعیین و در مأخذ مالیات منظور نماید.
• اگر این دارایی‌ها بعد از ثبت انحلال خریداری شده باشند، تعیین درآمد مشمول مالیات توسط هیأت‌های حل اختلاف قانونی است.

(تبصره 4 – نتیجه نهایی)

• وضعیت موارد فوق در گزارش‌ها و آراء پرونده مشخص نشده است.
• بنابراین، رأی مورد واخواهی در پاسخ به اعتراض شاکی درباره مطالبه مالیات مضاعف وافی به مقصود نیست.
• نقض رأی و احاله پرونده برای رسیدگی مجدد به هیأت موضوع ماده 257 قانون مالیات‌های مستقیم صورت می‌گیرد.

اعضاء شعبه:

• محمد رزاقی
• اسماعیل ملکان
• علی اصغر زندی فائز

(رأی شماره 201/5900 – شعبه اول شورای عالی مالیاتی)

تاریخ سند: 1381/07/14
شماره سند: 201/5900
امضا کننده: شعبه اول شورای عالی مالیاتی
موضوع: حق واگذاری محل برای انبارها
منبع مالیات: حق واگذاری محل
اداره کل مربوط: اصفهان
سال عملکرد یا تعلق مالیات: 78
شماره حوزه مالیاتی: 201232
شماره سر ممیزی مالیاتی: 20123
اداره: امور مالیاتی اصفهان
تاریخ ابلاغ رای: 80/11/30
شماره و تاریخ ثبت شکایت: 10335-4/30-80/12/21

خلاصه واخواهی

• شاکی مدعی است که مالیات اخذ شده به مبلغ 57,120,000 ریال مغایر با صورتجلسه شماره 3814-4/30-79/4/26 شورای عالی مالیاتی است.
• کمیسیون‌های حل اختلاف بدوی و تجدید نظر اصفهان به این مساله توجه نکرده و فقط تخفیف اندکی داده‌اند.
• شاکی پرسیده است که اگر ذیحق نبودیم چرا تخفیف داده شد و از شورای عالی مالیاتی درخواست رسیدگی مجدد دارد.

رأی شعبه اول شورای عالی مالیاتی

(تبصره 1 – موقعیت محل انبار و حق کسب و پیشه)

• استفاده از زمین مورد معامله به عنوان انبار آهن آلات سبب ایجاد موقعیت محلی حق کسب و پیشه گردیده است.
• این امر با مفاد بند 3 بخشنامه شماره 49928/6606-4/30-71/10/9 که طی رای هیأت عمومی شورای عالی مالیاتی شماره 3814-4/30-79/4/26 تأیید شده است، مطابقت دارد.

(تبصره 2 – نتیجه نهایی)

• رأی مورد واخواهی بر اساس تحقیقات ممیز و گزارش کارشناسان مجری قرار صادر شده است و از حیث شکوائیه نقض مقررات یا نقص رسیدگی ندارد.
• بنابراین، رد شکایت شاکی اعلام می‌گردد.

اعضاء شعبه:

• اسماعیل ملکان
• محمد رزاقی
• علی اصغر زندی فائز

(رأی شماره 201/5979 – شعبه دوم شورای عالی مالیاتی)

تاریخ سند: 1381/07/16
شماره سند: 201/5979
امضا کننده: شعبه دوم شورای عالی مالیاتی
موضوع: عدم رعایت قسمت اخیر ماده 229 قانون مالیاتها
منبع مالیاتی: اشخاص حقوقی
اداره کل مربوط: مالیات بر شرکت‌ها

خلاصه واخواهی

موضوع اعتراض: اعتراض مودی نسبت به نقص رسیدگی هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر

• شرکت دفاتر قانونی را به موقع تحویل داده و کلیه هزینه‌های انجام شده در آن ثبت شده است.
• بخشی از مدارک هزینه‌ها در کارگاه توقیف شده توسط کارفرما بوده و قابل دسترسی نبوده است.
• به دلیل فسخ قرارداد، 10 درصد از کل صورت وضعیت‌ها و 5 درصد از کل مبلغ پیمان توسط کارفرما ضبط شده است.
• صورت وضعیت‌های قطعی شرکت به دلیل خصومت بیش از دو میلیارد و پانصد میلیون ریال کاهش داده شده و ضرر شرکت محرز است.
• برای تهیه 14 میلیارد ریال مصالح سرقت شده، شرکت بیش از معادل آن هزینه نموده و این تأییدی بر انجام هزینه‌ها است.
• با توجه به اینکه 12 درصد سود از کل دریافتی برای شرکت‌ها در نظر گرفته می‌شود و ضرر شرکت بیش از سه برابر کل درآمد بوده است، اخذ مالیات بر ضرر خلاف قانون اعلام شده است.
• درخواست استرداد 5 درصد کسور موقت از درآمدهای سال 78 شرکت مطرح شده است.

رأی شعبه دوم شورای عالی مالیاتی

(تبصره 1 – نقص رسیدگی هیأت تجدید نظر)

• هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر، تشخیص علی الرأس حوزه مالیاتی را مردود اعلام کرده است.
• با این حال، بدون رسیدگی به ادعای شرکت مبنی بر عدم دسترسی به قسمتی از مدارک و بدون رعایت مفاد بخشنامه شماره 18734/3126-4/30-1/5/79 و قسمت اخیر ماده 229 قانون مالیات‌های مستقیم، رأی صادر شده است.

(تبصره 2 – نتیجه نهایی)

• شعبه دوم شورای عالی مالیاتی، رأی مورد واخواهی را به دلیل عدم کفایت رسیدگی و نقض مقررات قانونی نقض می‌نماید.
• پرونده به هیأت حل اختلاف مالیاتی موضوع ماده 257 قانون مالیات‌های مستقیم احاله می‌گردد تا:
  • رسیدگی دقیق به دفاتر شرکت صورت گیرد،
  • مفاد بخشنامه و دستورالعمل شماره 30309/3283-211-81/5/27 رئیس کل سازمان امور مالیاتی کشور رعایت شود،
  • رسیدگی مجدد انجام گردد.

اعضاء شعبه:

• صدیقه کاتوزیان
• علی اکبر نوربخش
• رضا سعیدی امجد

(رأی شماره 201/6359 – شعبه ششم شورای عالی مالیاتی)

تاریخ سند: 1381/07/19
شماره سند: 201/6359
امضا کننده: شعبه ششم شورای عالی مالیاتی
موضوع: استفاده از اشخاص حقیقی از کد اقتصادی سایرین
منبع مالیاتی: مشاغل
اداره کل مربوط: تبریز

خلاصه واخواهی

موضوع اعتراض: اعتراض مودی نسبت به مطالبه مالیات فروش کفش با کد اقتصادی شخص دیگری

• فرزند مودی دارای کارگاه تولید کفش بوده و در سال 78 کد اقتصادی دریافت کرده است.
• فرزند مودی با استفاده از کد اقتصادی والدین تولیدات خود را ارسال کرده است.
• والدین در امر خواروبارفروشی فعالیت دارند و بابت فروش کفش که متعلق به فرزند بود، مالیات مطالبه شده است.
• شاکی معتقد است که این مطالبه مالیات از دو نفر برای یک فعالیت خلاف قوانین و عدالت مالیاتی است و درخواست حذف مالیات خود را دارد.

رأی شعبه ششم شورای عالی مالیاتی

(تبصره 1 – بررسی پرونده و سوابق)

• بررسی مستندات و لایحه تسلیمی نشان می‌دهد که فرزند مودی با استفاده از کد اقتصادی والدین، تولیدات کفش خود را ارسال کرده است.
• شاکی صرفاً در امر خواروبارفروشی فعالیت داشته و فروش کفش مربوط به فرزند بوده است.

(تبصره 2 – نظر هیأت‌های حل اختلاف)

• هیأت حل اختلاف مالیاتی بدوی و تجدید نظر پس از بررسی سوابق و مدارک موجود، از جمله کد اقتصادی شماره 173-4185-114 به نام مودی، اعتراض مطروحه را رد کردند.

(تبصره 3 – استناد قانونی)

• بر اساس بند 7 دستورالعمل شماره 17541-74/5/18:
  • استفاده اشخاص حقیقی یا حقوقی از کد اقتصادی سایرین تحت هر عنوان غیرمجاز و خلاف مقررات است.
  • تعلق مالیات متوجه شخصی خواهد بود که شماره اقتصادی او مورد استفاده قرار گرفته است.

(تبصره 4 – نتیجه نهایی)

• رأی مورد واخواهی با اظهار نظر و توجیه مستدل قانونی صادر شده است.
• شکایت رد می‌گردد.

اعضاء شعبه:

• غلامعلی آبائی
• داریوش آل آقا
• روح اله باباسنگانی

(رأی شماره 201/6141 – شعبه دوم شورای عالی مالیاتی)

تاریخ سند: 1381/07/23
شماره سند: 201/6141
امضا کننده: شعبه دوم شورای عالی مالیاتی
موضوع: برگشت هزینه‌های غیرقابل قبول و ضایعات غیر متعارف
منبع مالیات: اشخاص حقوقی
اداره کل مربوط: گیلان

خلاصه واخواهی

موضوع اعتراض: اعتراض شرکت مودی به نحوه برگشت هزینه‌ها و ضایعات غیر متعارف در مالیات اشخاص حقوقی

1. برگشت دو رقم هزینه بدون مشخص بودن نوع و سر فصل حسابداری
   • طبق اعلام کارشناس مجری قرار، این ارقام فاقد شماره سند حسابداری بوده و پیگیری ممکن نیست.
   • هیأت تجدید نظر و هیأت حل اختلاف بدون اظهار نظر موجه و رسیدگی کافی رأی صادر کرده‌اند.
2. ضایعات صنایع نساجی غیر متعارف اعلام شده
   • حوزه مالیاتی 12 تا 16 درصد ضایعات را غیر متعارف قلمداد کرده و کارشناسان مجری قرار بدون اثبات خلاف آن، نظر حوزه را تأیید کرده‌اند.
   • هیأت‌های حل اختلاف نیز بدون دلیل موجه، رأی صادر کرده‌اند.
3. تعیین ناصحیح بهای تمام شده کالای صادراتی
   • برگ‌های بدون مهر و امضاء شرکت مبنای تعیین بهای تمام شده قرار گرفته است.
   • زیان کالای صادراتی بیش از حد واقعی محاسبه و به درآمد مشمول مالیات اضافه شده است.
   • دفاتر و صورت‌های مالی توسط سازمان حسابرسی تأیید شده‌اند.
4. هزینه ۲ در هزار وزارت صنایع
   • این هزینه جزو هزینه قابل قبول و محقق شرکت‌ها است.
   • به دلیل پرداخت بعد از سال مالی برگشت داده شده است.
5. اعتراض به محاسبه معافیت طبق تبصره 4 ماده 132 قانون
   • 20% درآمد مشمول مالیات ابرازی از مالیات معاف است.
   • اعمال تبصره 1 ماده 138 بر 20% کل سود فعالیت صنعتی خلاف منطق و قوانین مالیاتی است.

رأی شعبه دوم شورای عالی مالیاتی

(تبصره 1 – نقص رسیدگی به برگشت هزینه‌ها)

• هیأت‌های حل اختلاف بدوی و تجدید نظر صرفاً بر اساس گزارش کارشناس مجری قرار رأی صادر کرده‌اند.
• بدون استدلال موجه و رعایت مفاد ماده 229 قانون مالیات‌های مستقیم.

(تبصره 2 – ضایعات غیر متعارف صنایع نساجی)

• ضایعات 12 تا 16 درصد بدون اثبات کارشناسی معتبر تأیید شده و هیأت‌ها بدون دلیل موجه رأی داده‌اند.

(تبصره 3 – زیان کالای صادراتی)

• بهای تمام شده کالای صادراتی ناصحیح تعیین شده و درآمد مشمول مالیات افزایش یافته است.
• دفاتر و صورت‌های مالی توسط سازمان حسابرسی تأیید شده‌اند.

(تبصره 4 – هزینه ۲ در هزار وزارت صنایع)

• این هزینه جزو هزینه‌های قابل قبول شرکت‌هاست و عدم پذیرش آن غیر منطقی است.

(تبصره 5 – معافیت مالیاتی بر اساس تبصره 4 ماده 132)

• 20% درآمد مشمول مالیات ابرازی از مالیات معاف است.
• اعمال معافیت به 20% کل سود فعالیت صنعتی نقض مقررات قانونی محسوب می‌شود.

تصمیم نهایی

• رأی مورد واخواهی نقض می‌شود.
• پرونده برای رسیدگی مجدد به هیأت حل اختلاف مالیاتی موضوع ماده 257 قانون مالیات‌های مستقیم احاله می‌گردد.

اعضاء شعبه:

• صدیقه کاتوزیان
• علی اکبر نوربخش
• رضا سعیدی امجد

(رأی شماره 201/6191 – شعبه هفتم شورای عالی مالیاتی)

تاریخ سند: 1381/07/24
شماره سند: 201/6191
امضا کننده: شعبه هفتم شورای عالی مالیاتی
موضوع: اجرای تبصره 4 ماده 53 با توجه به حکم ماده 104 قانون مالیاتها در خصوص کارخانه
منبع مالیات: اشخاص حقوقی
اداره کل مربوط: بندرگز

خلاصه واخواهی

موضوع اعتراض: اعتراض به اجرای تبصره 4 ماده 53 قانون مالیات‌های مستقیم در مورد کارخانه پنبه پاک کنی

• شرکت کارخانه پنبه پاک کنی متعلق به خود با کلیه تأسیسات، ماشین آلات، باسکول و غیره را به آقای … اجاره داده است.
• ممیز مالیاتی، مال الاجاره دریافتی را مشمول تبصره 4 ماده 53 دانسته است.
• توضیح شاکی: تبصره 4 ماده 53 راجه به اجاره محل مسکونی، اداری و ماشین‌آلات/اثاثیه مرتبط مانند ماشین لباسشویی، ظرفشویی و مبلمان است و شامل کارخانه نمی‌شود.
• فعالیت شرکت مشمول بخش مشاغل است و درآمد مشمول مالیات طبق علی الرأس با ضرایب دفترچه مالیاتی تعیین می‌شود.
• درخواست: نقض رأی هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر.

رأی شعبه هفتم شورای عالی مالیاتی

(تبصره 1 – شمول تبصره 4 ماده 53)

• مطابق تبصره 4 ماده 53 قانون مالیات‌های مستقیم مصوب اسفند 1366، نامی از کارخانه ذکر نشده است.
• واگذاری کارخانه پنبه پاک کنی توسط شرکت مودی، مشمول تبصره مذکور نیست.

(تبصره 2 – حکم ماده 104 قانون مالیاتها)

• طبق حکم ماده 104 قانون مالیاتها، پرداخت کننده وجه ملزم به کسر 5٪ از اجاره‌بهای کارخانه به عنوان علی‌الحساب مالیات است.
• این حکم به واگذاری کارخانه توسط شرکت مودی مربوط نمی‌شود و نمی‌توان آن را به تبصره 4 ماده 53 تعمیم داد.

(تبصره 3 – تصمیم نهایی)

• رأی مورد واخواهی نقض می‌شود.
• پرونده جهت رسیدگی مجدد به هیأت حل اختلاف مالیاتی دیگر احاله می‌گردد.

اعضاء شعبه:

• حسن عباسی پناه
• علی اصغر زندی فائز
• غلامحسین مختاری

(رأی شماره 201/6505 – شعبه اول شورای عالی مالیاتی)

تاریخ سند: 1381/07/29
شماره سند: 201/6505
امضا کننده: شعبه اول شورای عالی مالیاتی
موضوع: توجه به اظهارنامه مودی در خصوص تعطیل بودن کارگاه
منبع مالیات: مشاغل
اداره کل مربوط: شرق تهران

خلاصه واخواهی

موضوع اعتراض: در نظر نگرفتن تعطیلی کارگاه و اشتباه در محاسبه ارزش ریالی خریدها و تولید

1- محاسبه خرید ریالی و ارزی

• در سال 78، یک قلم کالای وارداتی به ارزش 60,243.93 پوند انگلیس وارد شده است.
• با کرایه حمل جمعاً 60,248.11 پوند شده است.
• تمام مدارک شامل خرید ارز از بورس، اعلامیه فروش ارز، مخارج بانکی و برگ سبز گمرکی پیوست پرونده می‌باشد.
• جمع ریالی خرید: 465,643,347 ریال
• با احتساب خرید کمپرسور به مبلغ 3,000,000 ریال، کل ارزش ریالی خرید: 465,643,377 ریال
• در محاسبه ممیز مالیاتی، مبلغ 831,424,448 ریال در نظر گرفته شده که تفاوت 366,781,070 ریال اضافه محاسبه شده است.

2- محاسبه تولید

• ممیز مالیاتی، فروش سالیانه را 200 دستگاه یخچال در نظر گرفته است.
• مدعی: طی چند فقره نامه در سال 78 کارگاه تعطیل بوده و فقط دو نفر کارگر مشغول بوده‌اند.
• حتی در صورت تولید، حداکثر تولید واقعی بیش از 40 دستگاه نبوده است.
• پروانه تولید با دو نفر کارگر ظرفیت سالیانه 200 دستگاه اعلام شده است.

3- درخواست تعیین کارشناس

• در طی دو مرحله رسیدگی، با وجود درخواست مودی برای تعیین کارشناس جهت بررسی دقیق پرونده، کارشناس تعیین نشده است.

تقاضا: رسیدگی مجدد و صدور رای عادلانه

رأی شعبه اول شورای عالی مالیاتی

(تبصره 1 – نقص رسیدگی هیأت تجدید نظر)

• هیأت حل اختلاف مالیاتی بدوی با عنایت به موقعیت محل، وسعت کارگاه، تعداد کارگر و میزان واردات مودی، درآمد مشمول مالیات مودی را تعدیل کرده است.
• هیأت تجدید نظر نیز آن را تأیید نموده است.
• اما مودی اظهار داشته است که کارگاه در سال مورد رسیدگی تعطیل بوده است.
• هیأت تجدید نظر در خصوص صحت یا سقم ادعای مودی بررسی نکرده و بدون رسیدگی کامل رای صادر کرده است.

(تبصره 2 – مغایرت درآمد شرکاء)

• سهم درآمد شرکاء با یکدیگر مغایر بوده و به خصوص درآمد واردات مربوط به آقای … است.
• درآمد مشمول مالیات هر یک از شرکاء باید پس از اعمال تخفیف جداگانه مشخص می‌شد تا از بروز اختلاف جلوگیری شود، که نادیده گرفته شده است.

(تبصره 3 – تصمیم نهایی)

• با توجه به نقص رسیدگی، رای صادره نقض می‌شود.
• پرونده به هیأت حل اختلاف مالیاتی موضوع ماده 257 قانون مالیات‌های مستقیم احاله می‌گردد تا مجدداً بررسی و اقدام شود.

اعضاء شعبه:

• اسماعیل ملکان
• محمد رزاقی
• علی اصغر زندی فائز

(رأی شماره 201/6369 – شعبه چهارم شورای عالی مالیاتی)

تاریخ سند: 1381/07/29
شماره سند: 201/6369
امضا کننده: شعبه چهارم شورای عالی مالیاتی
موضوع: تائید اصالت بدهی‌های مستند متوفی
منبع مالیات: ارث
اداره کل مربوط: فارس

خلاصه واخواهی

موضوع اعتراض: اصالت بدهی‌های متوفی بابت دو فقره چک

• مرحوم … طبق دادنامه شماره 829-78 شعبه هشتم دادگاه عمومی شیراز، مبلغ چهارصد میلیون ریال بابت دو فقره چک به شخصی مدیون بوده است.
• هیأت‌های حل اختلاف مالیاتی بدوی و تجدید نظر جمعاً چهار فقره قرار صادر نموده‌اند.
• مجریان قرارهای اول و دوم اعلام کرده‌اند که مورث وجوه دین را صرف خرید چند دانگ از آپارتمان و خانه در شیراز نموده است.
• هیأت بدوی فقط ارزش معاملاتی پلاک‌های مذکور را قابل کسر از ماترک دانسته است.
• هیأت تجدید نظر ضمن صدور قرار استعلام از دادگاه، با وجود احراز بدهی مرحوم، رای بدوی را تأیید کرده و اعلام کرده است که هنوز مشخص نیست بدهی بابت چه منظوری صورت گرفته است.

استدلال شاکی:

• طبق ماده 19 قانون مالیات‌های مستقیم، دین محقق متوفی که اصالت آن مورد تأیید هیأت حل اختلاف قرار گیرد وجوباً قابل کسر از ماترک می‌باشد.
• هیچ قانون یا بخشنامه‌ای عدم قبول بدهی به شرط تحقق آن را پیش‌بینی نکرده است.
• طبق نظریه شماره 1952/4-77/2/22 شورای عالی مالیاتی، قبول دین متوفی منحصراً به شرط تحقق آن نبوده و عدم تادیه توسط ورثه تاثیری ندارد.
• کلیه بدهی و جرائم متعلقه توسط ورثه از محل استقراض دیگر پرداخت شده است.

رأی شعبه چهارم شورای عالی مالیاتی

(تبصره 1 – تضاد و نقص رای هیأت تجدید نظر)

• رای هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدید نظر تضاد دارد:
  • از یک سو حاکی از عدم احراز اصالت بدهی متوفی بابت دو فقره چک است.
  • از سوی دیگر قائل به کسر دین مرحوم معادل ارزش معاملاتی املاک خریداری شده شده است.
• تفکیک بخشی از بدهی متوفی و صرفاً احراز اصالت آن در حد ارزش معاملاتی املاک، وفق مقررات نبوده و فاقد منطق قانونی است.

(تبصره 2 – عدم توجه به دادنامه و مقررات قانونی)

• هیأت یاد شده به مفاد دادنامه شماره 829-78 شعبه هشتم دادگاه عمومی شیراز توجه نکرده است.
• طبق نامه شماره 21-15-77/8 مورخ 79/12/13 دفتر شعبه مزبور، دادنامه به علت عدم وصول اعتراض به قطعیت رسیده است.
• عدم توجه به قسمت اخیر ماده 13 قانون اصلاح موادی از قانون صدور چک مصوب 72/8/13 نیز مشهود است.

(تبصره 3 – تصمیم نهایی)

• با توجه به مراتب فوق، رای مورد شکایت به دلیل عدم کفایت رسیدگی و نقض قانون، نقض می‌شود.
• پرونده به هیأت موضوع ماده 257 قانون مالیات‌های مستقیم احاله می‌گردد تا مجدداً بررسی و اقدام شود.

اعضاء شعبه:

• غلامرضا نوری
• اسدالله مرتضوی
• صدیقه کاتوزیان