فصل چهارم – رأی غیابی
ماده ۲۱۷ – در کلیه جرائم مربوط به حقوقالناس و نظم عمومی که جنبه حقاللهی ندارند، هرگاه متهم یا وکیل او در هیچ یک از جلسات دادگاه حاضر نشده و یا لایحه نفرستاده باشند، دادگاه رأی غیابی صادر مینماید. این رأی پس از ابلاغ واقعی ظرف ده روز قابل واخواهی در دادگاه صادر کننده رأی میباشد و پس از انقضای مهلت واخواهی، بر اساس قانون، تجدیدنظر احکام دادگاهها قابل رسیدگی است.
تبصره ۱ – آرای غیابی که ظرف مهلت مقرر از آن واخواهی نشده باشد، پس از انقضاء مدت واخواهی و تجدیدنظر به اجراء گذاشته خواهد شد. هرگاه رأی صادره ابلاغ قانونی شده باشد، در هر حال محکومعلیه میتواند ظرف ده روز از تاریخ اطلاع از دادگاه صادرکننده رأی، تقاضای واخواهی نماید. در این صورت، دادگاه اجرای رأی را به صورت موقت متوقف و در صورت اقتضاء نسبت به اخذ تأمین یا تجدیدنظر در تأمین قبلی اقدام مینماید.
تبصره ۲ – در جرائمی که جنبه حقاللهی دارد، چنانچه محتویات پرونده مجرمیت متهم را ثابت ننماید و تحقیق از متهم ضروری نباشد، دادگاه میتواند غیاباً رأی بر برائت صادر نماید.
