ماده ۳۵– در موارد زیر با رعایت قیود ماده (۳۲) این قانون و تبصرههای آن، هرگاه قرائن و امارات موجود دلالت بر توجه اتهام به متهم نماید، صدور قرار بازداشت موقت الزامی است و تا صدور حکم بدوی ادامه خواهد یافت، مشروط بر این که مدت آن از حداقل مدت مجازات مقرر قانونی جرم ارتکابی تجاوز ننماید.
الف– قتل عمد، آدم ربایی، اسید پاشی، محاربه و افساد فیالارض.
ب– در جرائمی که مجازات قانونی آن اعدام یا حبس دائم باشد.
ج– جرائم سرقت، کلاهبرداری، اختلاس، ارتشاء، خیانت در امانت، جعل و استفاده از سند مجعول، در صورتی که متهم حداقل یک فقره سابقه محکومیت قطعی یا دو فقره یا بیشتر سابقه محکومیت غیر قطعی به علت ارتکاب هر یک از جرائم مذکور را داشته باشد.
د– در مواردی که آزادی متهم موجب فساد باشد.
ه– در کلیه جرائمی که به موجب قوانین خاص مقرر شده باشد.
