قصاص

ماده ۴۱۵- اگر دندان مجنیٌ‌علیه پس از اجرای قصاص یا گرفتن دیه بروید، چیزی بر عهده مجنیٌ‌علیه نیست و اگر گرفتن دیه به جهت عدم امکان قصاص بوده باشد، دیه نیز بازگردانده نمی‌شود.

ماده ۴۱۳– اگر دندان کسی توسط دیگری کنده شود، چنانچه تا زمان قصاص، دندان سالمی به جای آن بروید، مرتکب قصاص نمی‌شود و به تعزیر مقرر در کتاب پنجم «تعزیرات» و ارش جراحت و مدتی که مجنیٌ‌علیه بدون دندان بوده است، محکوم می‌شود. اگر دندان جدید معیوب باشد، مرتکب افزون بر محکومیت‌های مذکور، به پرداخت … ادامه

ماده ۴۰۹- قطع زبان یا لب موجب قصاص است و باید مقدار و محل آنها رعایت شود

ماده ۴۰۷- قطع لاله گوش که موجب زوال شنوایی یا قطع بینی که موجب زوال بویایی شود، دو جنایت محسوب می‌شود.

ماده ۴۰۱– در جنایت مأمومه، دامغه، جائفه، هاشمه، مُنقّله، شکستگی استخوان و صدماتی که موجب تغییر رنگ پوست یا ورم بدن می‌شود، قصاص ساقط است و مرتکب علاوه بر پرداخت دیه به تعزیر مقرر در کتاب پنجم «تعزیرات» نیز محکوم می‌شود. حکم مذکور در هر مورد دیگری که خطر تجاوز در قصاص عضو یا منافع … ادامه

ماده ۳۹۶– عضو قوی و صحیح در برابر عضو ضعیف و معیوب غیرفلج قصاص می‌شود.

ماده ۳۹۵– اگر عضو مورد جنایت، سالم یا کامل باشد و عضو مرتکب، ناسالم یا ناقص باشد، مجنیٌ‌علیه می‌تواند قصاص کند یا با رضایت مرتکب، دیه بگیرد. تبصره– عضو ناسالم، عضوی است که منفعت اصلی آن از بین رفته باشد، مانند عضو فلج و در غیر این صورت، عضو سالم محسوب می‌شود، هر چند دارای … ادامه

فصل دوم – شرایط قصاص عضو ماده ۳۹۳– در قصاص عضو، علاوه بر شرایط عمومی قصاص، شرایط زیر با تفصیلی که در این قانون بیان می‌شود، باید رعایت شود:الف– محل عضو مورد قصاص، با مورد جنایت یکی باشد.ب– قصاص با مقدار جنایت مساوی باشد.پ– خوف تلف مرتکب یا صدمه بر عضو دیگر نباشد.ت– قصاص عضو … ادامه

ماده ۳۸۹– اگر به علت یک یا چند ضربه، جنایت‌های متعددی در یک یا چند عضو به وجود آید، حق قصاص برای هر جنایت به طور جداگانه ثابت است و مجنیٌ‌علیه می‌تواند درباره بعضی با مرتکب مصالحه نماید، نسبت به بعضی دیگر گذشت و بعضی را قصاص کند.

بخش سوم – قصاص عضوفصل اول – موجب قصاص عضو ماده ۳۸۶– مجازات جنایت عمدی بر عضو در صورت تقاضای مجنیٌ‌علیه یا ولی او و وجود سایر شرایط مقرر در قانون، قصاص است و در غیر این صورت مطابق قانون از حیث دیه و تعزیر عمل می‌گردد.