بخش ششم – نوسازی دولت و ارتقاء اثربخشی حاکمیت
فصل دوازدهم – نوسازی دولت و ارتقاء اثربخشی حاکمیت
ماده ۱۳۵ –
نقش و وظایف دولت در حوزههای «امور حاکمیتی»، «امور تصدیهای اجتماعی، فرهنگی و خدماتی»، «امور زیربنائی» و «امور تصدیهای اقتصادی» تعریف و به شرح ذیل تنظیم گردد:
الف – امور حاکمیتی:
امور حاکمیتی دولت که تحقق آن موجب اقتدار حاکمیت کشور است و منافع آن بدون محدودیت شامل همه اقشار جامعه میگردد عبارتند از:
۱ – سیاستگذاری، برنامهریزی و نظارت در بخشهای اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی.
۲ – برقراری عدالت و تأمین اجتماعی و بازتوزیع درآمد.
۳ – ایجاد فضای سالم برای رقابت و جلوگیری از انحصار و تضییع حقوق مردم.
۴ – فراهم نمودن زمینهها و مزیتهای لازم برای رشد و توسعه کشور و رفع فقر و بیکاری.
۵ – قانونگذاری، امور ثبتی، استقرار نظم و امنیت و اداره امور قضایی.
۶ – حفظ تمامیت ارضی کشور و ایجاد آمادگی دفاعی ملی.
۷ – صیانت از هویت ایرانی و اسلامی.
۸ – اداره امور داخلی، مالیه عمومی، تنظیم روابط کار و روابط خارجی.
۹ – حفظ محیط زیست و حفاظت از منابع طبیعی و میراث فرهنگی.
۱۰ – علوم و تحقیقات بنیادی، آمار و اطلاعات ملی.
۱۱ – پیشگیری از بیماریهای واگیر، مقابله و کاهش اثرات حوادث طبیعی و بحرانهای پیچیده.
ب – امور تصدیهای اجتماعی، فرهنگی و خدماتی:
آن دسته از وظایفی است که منافع اجتماعی حاصل از آنها نسبت به منافع فردی برتری دارد و موجب بهبود وضعیت زندگی افراد میگردد، از قبیل آموزش و پرورش عمومی و فنی و حرفهای، علوم و تحقیقات، بهداشت و درمان، تربیت بدنی و ورزش، اطلاعات و ارتباطات جمعی و امور فرهنگی، هنری و تبلیغات دینی.
ج – امور زیربنائی:
آن دسته از طرحهای تملک دارائیهای سرمایهای است که موجب تقویت زیرساختهای اقتصادی و تولیدی کشور میگردد، نظیر طرحهای آب و خاک، عمران شهری و روستائی و شبکههای انرژیرسانی، ارتباطات و حمل و نقل.
د – امور تصدیهای اقتصادی:
آن دسته از وظایفی است که دولت متصدی اداره و بهرهبرداری از اموال جامعه است و مانند اشخاص حقیقی و حقوقی در حقوق خصوصی عمل میکند، نظیر تصدی در امور صنعتی، کشاورزی، حمل و نقل و بازرگانی و بهرهبرداری از طرحهای مندرج در بند (ج) این ماده.
