ماده ۴۱ـ اصلاحات زیر در قانون کار مصوب 1369/8/29 و اصلاحات بعدی آن صورت میگیرد:
۱ـ دو تبصره به شرح زیر به ماده (۷) قانون الحاق میشود:
تبصره ۳ـ قراردادهای مربوط به قانون کار در صورت کتبی بودن باید در فرم مخصوصی باشد که توسط وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی در چارچوب قوانین و مقررات تهیه و در اختیار طرفین قرار میگیرد.
تبصره ۴ـ کارفرمایان موظفند به کارگران با قرارداد موقت به نسبت مدت کارکرد، مزایای قانونی پایان کار را به مأخذ هر سال یک ماه آخرین مزد پرداخت نمایند.
۲ـ بند ذیل به عنوان بند (ح) به ماده (۱۰) قانون الحاق میشود:
ح ـ شرایط و نحوه فسخ قرارداد (در مواردی که مدت تعیین نشده است).
۳ـ بند زیر به عنوان بند (ز) به ماده (۲۱) قانون الحاق میشود:
ز ـ فسخ قرارداد به نحوی که در متن قرارداد (منطبق با قانون کار) پیشبینی شده است.
۴ـ متن زیر به عنوان بند (ح) به ماده (۲۱) قانون الحاق میشود:
ح ـ به منظور جبران کاهش تولید ناشی از ساختار قدیمی، کارفرمایان میتوانند بر مبنای نوآوریها و فناوریهای جدید و افزایش قدرت رقابتپذیری تولید، اصلاح ساختار انجام دهند. در آن صورت وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی مکلف است طبق قرارداد سهجانبه (تشکل کارگری کارگاه، کارفرما و اداره تعاون، کار و رفاه اجتماعی محل) کارگران کارگاه را به مدت شش تا دوازده ماه تحت پوشش بیمه بیکاری قرار دهد و پس از اصلاح ساختار، کارگران را به میزان ذکر شده در قرارداد سهجانبه به محل کار برگرداند.
همچنین کارفرمایان میتوانند مطابق مفاد ماده (۹) قانون تنظیم بخشی از مقررات تسهیل و نوسازی صنایع کشور و اصلاح ماده (۱۱۳) قانون برنامه سوم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران مصوب 1382/5/26 و اصلاحات بعدی آن و قانون بیمه بیکاری مصوب 1369/6/26عمل کنند.
