فصل یازدهم – توسعه امور قضائی
ماده ۱۳۰ –
قوه قضائیه موظف است لوایح ذیل را تهیه و به تصویب مراجع ذیصلاح برساند:
الف – لایحه «جرمزدایی از قوانین کیفری» به منظور جلوگیری از آثار سوء ناشی از جرمانگاری در مورد تخلفات کم اهمیت، کاهش هزینههای نظام عدالت کیفری و جلوگیری از گسترش بیرویه قلمرو حقوق جزا و تضییع حقوق و آزادیهای عمومی.
ب – لایحه «جایگزینهای مجازات حبس» به منظور بهرهگیری از روشهای نوین اصلاح و تربیت مجرمان در جامعه و همچنین ایجاد تناسب بیشتر میان جرم و مجازات و شخصیت مجرم را تهیه و ارائه نماید.
ج – لایحه «حمایت از حقوق شهود و متهمان».
د – لایحه «حمایت از بزه دیدگان اجتماعی».
هـ – لایحه «حفظ و ارتقاء حقوق شهروندی و حمایت از حریم خصوصی افراد، در راستای اجرای اصل بیستم (۲۰) قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران».
و – لایحه «تعریف جرم سیاسی و تفکیک آن از سایر جرائم».
ز – نسبت به موارد ذیل اقدام نماید:
۱ – استقرار نظام قضائی سریع، دقیق، بالسویه، در دسترس، ارزان، قابل پیشبینی قانونی، منصفانه و قاطع.
۲ – پایهگذاری و تضمین بنیادهای حقوق مالکیت خصوصی و معنوی در قلمرو قضائی.
۳ – رفع هرگونه تبعیض، قومی و گروهی در قلمرو حقوقی و قضائی.
۴ – تمهید سازوکارهای لازم برای پیشگیری از وقوع جرم، براساس اصل یکصد و پنجاه و ششم (۱۵۶) قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران.
۵ – طراحی و استقرار نظام جامع اطلاعات (M.I.S)، عملیات و مدیریت قضائی به منظور سرعت بخشیدن به عملیات و مدیریت کارآمد، اصلاح فرآیندها و بهبود روشهای انجام امور قضائی، تا پایان برنامه چهارم.
۶ – فراهم نمودن زمینه تشکیل نهادهای داوری غیردولتی.
۷ – به منظور اجرای اصل سی و پنجم (۳۵) قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران و نیز به منظور تأمین و حفظ حقوق عامه و گسترش خدمات حقوقی، هر یک از اصحاب دعوی حق انتخاب، معرفی و حضور وکیل در تمامی مراحل دادرسی اعم از تحقیقات، رسیدگی و اجرای احکام قضائی را دارند، به استثنای مواردی که موضوع جنبه محرمانه دارد و یا حضور غیرمتهم به تشخیص قاضی موجب فساد میشود.
