تاریخ سند: 1400/04/08
شماره سند: 140009970905811079
مرجع رسیدگی: هیأت عمومی دیوان عدالت اداری
شاکی: آقای احمد شهنیائی
موضوع شکایت: ابطال واژگان «حداکثر تا» در جزء (الف-4) و عبارت «به استثنای تسهیلات پرداختی توسط اشخاص مندرج در بند 18 ماده 148 قانون مالیاتهای مستقیم» در جزء (الف-6) بند 6 بخشنامه شماره 200/98/24
1. ادعای شاکی
- جزء (الف-4) بند 6: واژگان «حداکثر تا» موجب شده است که حکم قانون (معافیت معادل حداقل سود مورد انتظار عقود مشارکتی) محدود و تضعیف شود.
- جزء (الف-6) بند 6: عبارت «به استثنای تسهیلات پرداختی توسط اشخاص مندرج در بند 18 ماده 148 قانون مالیاتهای مستقیم» اضافه شده که موجب استثنا و محدود کردن حکم ماده 138 مکرر قانون مالیاتهای مستقیم شده است.
2. توضیحات سازمان امور مالیاتی
- عقد سلف همراستا با عقود مشارکتی تلقی میشود و هدف آن تأمین سرمایه واحدهای تولیدی است.
- عبارت «حداکثر تا» جهت ایجاد مشوق مالیاتی و شفافیت آورده شده است و با اصول قانون اساسی و عدالت مالیاتی تناقضی ندارد.
- استثنا کردن تسهیلات بند 18 ماده 148 برای جلوگیری از معافیت مضاعف بوده است تا حقوق دولت تضییع نشود.
3. بررسی هیأت عمومی
- ماده 138 مکرر قانون مالیاتهای مستقیم: معافیت به معادل حداقل سود مورد انتظار است و اطلاق دارد.
- جزء (الف-4) بند 6 بخشنامه: عبارت «حداکثر تا» حکم قانون را توسعه داده و آن را محدود کرده است؛ خلاف قانون است.
- جزء (الف-6) بند 6 بخشنامه: استثناء کردن تسهیلات پرداختی توسط اشخاص، مبنای قانونی ندارد و خلاف اطلاق حکم ماده 138 مکرر است.
4. رأی هیأت عمومی
- جزء (الف-4) بند 6 و جزء (الف-6) بند 6 بخشنامه در حدی که موارد فوق ذکر شد خلاف قانون و خارج از حدود اختیارات سازمان امور مالیاتی است.
- مستند قانونی: بند 1 ماده 12 و ماده 88 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب 1392.
- نتیجه: ابطال واژگان و عبارت مورد اعتراض در بخشنامه.