تاریخ سند: 1401/07/27
شماره سند: 133196/ت57096هـ
وضعیت سند: معتبر
آیین نامه کاهش مصرف کیسه های پلاستیکی
وزارت کشور – وزارت امور اقتصادی و دارایی – وزارت نفت
وزارت صنعت، معدن و تجارت – وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی
وزارت علوم، تحقیقات و فناوری – وزارت آموزش و پرورش – وزارت جهاد کشاورزی
وزارت راه و شهرسازی – سازمان حفاظت محیط زیست – سازمان ملی استاندارد ایران
سازمان صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران
هیئت وزیران در جلسه 1401/07/20 به پیشنهاد شماره 1400/100/27966 مورخ 1400/08/26 سازمان حفاظت محیط زیست و به استناد اصل یکصد و سی و هشتم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، آییننامه کاهش مصرف کیسههای پلاستیکی را به شرح زیر تصویب کرد:
آییننامه کاهش مصرف کیسههای پلاستیکی
ماده 1- در این آییننامه، اصطلاحات زیر در معانی مشروح مربوط به کار میروند:
1- قانون: قانون مدیریت پسماندها – مصوب 1383 –
2- سازمان: سازمان حفاظت محیط زیست.
3- پسماند: مواد موضوع بند (ب) ماده (2) قانون مدیریت پسماندها و آییننامه اجرایی آن موضوع تصویبنامه شماره 28488/ت32561هـ مورخ 1384/05/10 و اصلاحات بعدی آن.
4- مدیریت اجرایی پسماند: شخصیت موضوع بند (ج) ماده (2) قانون.
5- بازیافت: فرآیند موضوع بند (3) ماده (1) آییننامه اجرایی قانون موضوع تصویبنامه شماره 28488/ت32561هـ مورخ 1384/05/10 و اصلاحات بعدی آن.
6- کیسههای پلاستیکی (محصولات پلیمری دیواره نازک): محصولات پلیمری عمدتاً پلیاتیلنی و پلیپروپیلنی، تکلایه و یا چندلایه که عمدتاً برای مصارفی نظیر کیسههای فروشگاهی، کیسههای زباله (خانگی، فروشگاهی، بیمارستانی و خدماتی)، دستکشهای یکبار مصرف و سفرههای یکبار مصرف به کار میروند.
7- کیسههای پلاستیکی زیستتخریبپذیر: کیسههای پلاستیکی حاوی مواد یا پلیمرهایی که قابلیت تخریب و تجزیه توسط ریزجاندار (میکروارگانیسم)های موجود در محیط طبیعی را در بازه زمانی مشخص (بهطور متوسط بین 2 تا 10 ماه حسب شرایط محیطی) دارند و محصول نهایی فرآیند تخریب این پلیمرها آب، دیاکسید کربن و مواد غیرمضر است.
8- کیسههای سازگار با محیط زیست: کیسههایی با منشأ زیستی مانند کیسههای کاغذی و پارچهای که قابلیت مصرف مجدد دارند و استفاده از آنها در محیط آسیب کمتری به محیط زیست وارد میکند.
9- تولیدکنندگان کیسههای پلاستیکی: کارخانجات و واحدهایی که کیسههای پلاستیکی را تولید مینمایند.
ماده 2- در اجرای ماده (4) قانون، وزارت صنعت، معدن و تجارت مکلف است ترتیبی اتخاذ نماید تا تولیدکنندگان کیسههای پلاستیکی با ضخامت کمتر از 25 میکرون، از تاریخ ابلاغ این آییننامه طی یک برنامه پنجساله، سالانه 20 درصد از ظرفیت تولیدی خود را با کیسههای سازگار با محیط زیست یا زیستتخریبپذیر جایگزین نمایند.
وجوه هزینهشده برای این محل، به موجب ماده (5) آییننامه اجرایی بندهای (ب)، (ج) و (د) ماده (45) قانون وصول برخی از درآمدهای دولت و مصرف آن در موارد معین موضوع تصویبنامه شماره 106935/ت16410هـ مورخ 1375/09/21 و اصلاحات بعدی آن، جزء هزینههای قابل قبول مالیاتی تولیدکنندگان مربوط محاسبه خواهد شد.
شیوهنامه تشویقی این ماده توسط وزارتخانههای امور اقتصادی و دارایی و صنعت، معدن و تجارت و سازمان حفاظت محیط زیست تهیه و توسط وزارت امور اقتصادی و دارایی ابلاغ خواهد شد.
ماده 7-
تبصره- کلیه بنگاههای اقتصادی (اعم از واحدهای صنعتی، تولیدی و خدماتی) که در راستای حفظ محیط زیست و انجام مسئولیت اجتماعی، با هماهنگی سازمان (ادارات کل حفاظت محیط زیست استان) نسبت به پاکسازی و جمعآوری کیسههای پلاستیکی و سایر پسماندهای رهاشده در محیط خارج از شهرها و روستاها (از جمله محورهای مواصلاتی، مناطق کوهستانی، نواحی ساحلی و تالابها) اقدام مینمایند، میتوانند هزینههای مربوط را در حساب هزینههای محیط زیستی خود لحاظ نمایند.
هزینههای مذکور به موجب ماده (5) آییننامه اجرایی بندهای (ب)، (ج) و (د) ماده (45) قانون وصول برخی از درآمدهای دولت و مصرف آن در موارد معین موضوع تصویبنامه شماره 106935/ت16410هـ مورخ 1375/09/21 و اصلاحات بعدی آن و با تأیید ادارات کل حفاظت محیط زیست استان محل فعالیت بنگاه، جزو هزینههای قابل قبول مالیاتی آنان منظور خواهد شد.
محمد مخبر
معاون اول رئیسجمهور
