مشخصات سند رأی دیوان عدالت اداری
تاریخ سند: 1403/09/13
شماره سند: 140331390002216656
کد سند: م/219//
وضعیت سند: معتبر
امضا کننده: رئیس هیأت عمومی دیوان عدالت اداری (احمدرضا عابدی)
عنوان رأی دیوان عدالت اداری
ابطال اطلاق عبارت «با رعایت بند (ب) ماده (6) قانون برنامه ششم توسعه جمهوری اسلامی ایران» از ماده (7) دستورالعمل شماره 200/1402/513 مورخ 1402/12/26 رئیس کل سازمان امور مالیاتی کشور نسبت به دوره زمانی 1400/10/10 (تاریخ لازمالاجرا شدن قانون مالیات بر ارزش افزوده) به بعد
مرجع رسیدگی
هیأت عمومی دیوان عدالت اداری
طرف شکایت
سازمان امور مالیاتی کشور
موضوع شکایت و خواسته
ابطال اطلاق عبارت «با رعایت بند (ب) ماده (6) قانون برنامه ششم توسعه جمهوری اسلامی ایران» از ماده (7) دستورالعمل شماره 200/1402/513 مورخ 1402/12/26 رئیس کل سازمان امور مالیاتی کشور نسبت به دوره زمانی 1400/10/10 (تاریخ لازمالاجرا شدن قانون مالیات بر ارزش افزوده) به بعد
گردش کار پرونده
شاکی به موجب دادخواستی، ابطال اطلاق عبارت «با رعایت بند (ب) ماده (6) قانون برنامه ششم توسعه جمهوری اسلامی ایران» از ماده (7) دستورالعمل شماره 200/1402/513 مورخ 1402/12/26 رئیس کل سازمان امور مالیاتی کشور نسبت به دوره زمانی 1400/10/10 به بعد را خواستار شده و در جهت تبیین خواسته به طور خلاصه اعلام کرده است که:
استدلال شاکی درباره نسخ بند (ب) ماده (6) قانون برنامه ششم
«با وجود تمدید زمان اجرای قانون برنامه پنجساله ششم، وفق بند (2) ماده (55) قانون مالیات بر ارزش افزوده مصوب سال 1400، از تاریخ لازمالاجرا شدن این قانون، احکام مربوط به توزیع عوارض در بند (ب) ماده (6) قانون برنامه پنجساله ششم توسعه نسخ شده و نحوه توزیع عوارض جدیدی در فصل نهم قانون مالیات بر ارزش افزوده مصوب سال 1400 مقرر گردیده است.
همچنین در بند (1) ماده (56) قانون مالیات بر ارزش افزوده مصوب سال 1400 صراحتاً ذکر شده که قانون برنامه ششم، به استثنای موارد منسوخ در ماده (55) از جمله بند منسوخشده (ب) ماده (6) قانون برنامه ششم، قابل اجرا است. لذا روشن است که تمدید زمان اجرای قانون برنامه ششم، متضمن اعتبارسنجی به مواد منسوخ آن نیست.
همچنین قانونگذار در بند (د) تبصره (6) قوانین بودجه سالهای 1400 و 1401 و نیز بند (ح) تبصره (6) قانون بودجه سال 1402 ترتیبات خاصی را برای نحوه توزیع عوارض تعیین نموده است.»
اطلاق دستورالعمل و شمول آن نسبت به تمام سالها
«از آنجا که هم دستورالعمل مورد شکایت و هم دستورالعمل شماره 230/81003/د مورخ 1400/12/03 هر دو پس از اجرایی شدن قانون مالیات بر ارزش افزوده مصوب سال 1400 و نسخ بند (ب) ماده (6) قانون برنامه پنجساله ششم توسعه صادر شدهاند و در هیچیک اشارهای به سالهای مربوط به پروندههای مالیاتی نشده است، حکم دستورالعمل اطلاق داشته و بدون استثنا شامل همه سالها میشود.
بر همین اساس، با توجه به مغایرت اطلاق حکم عبارت «با رعایت بند (ب) ماده (6) قانون برنامه ششم توسعه جمهوری اسلامی ایران» از ماده (7) دستورالعمل مورد شکایت با:
- بند (2) ماده (55) قانون مالیات بر ارزش افزوده مصوب 1400
- بند (1) ماده (56) قانون مالیات بر ارزش افزوده مصوب 1400
- بند (د) تبصره (6) قوانین بودجه سالهای 1400 و 1401
- بند (ح) تبصره (6) قانون بودجه سال 1402
و همچنین خروج از حدود اختیار قانونی، درخواست ابطال از تاریخ تصویب این اطلاق حکم عبارت مذکور را دارم.»
متن مقرره مورد شکایت
دستورالعمل شماره 200/1402/513 مورخ 1402/12/26 رئیس کل سازمان امور مالیاتی کشور
مخاطبین / ذینفعان: اداره کل امور مالیاتی شهر و استان تهران
موضوع: شاخصهای انتخاب و انتقال پروندههای مالیاتی به اداره کل امور مالیاتی مؤدیان بزرگ
براساس ماده (219) قانون مالیاتهای مستقیم، مسئولیت شناسایی و تشخیص درآمد مشمول مالیات، مطالبه و وصول مالیات موضوع قانون مذکور به سازمان امور مالیاتی کشور محول شده است. همچنین در راستای تبصره (1) ماده (219) قانون مالیاتهای مستقیم و ماده (45) آییننامه اجرایی مربوط، اهداف تشکیل اداره کل امور مالیاتی مؤدیان بزرگ و به منظور ایجاد هماهنگی لازم جهت افزایش کیفیت رسیدگی به پروندههای مالیاتی و مدیریت و نظارت بر نقل و انتقال پروندههای مالیاتی، هرگونه جابهجایی پروندهها صرفاً باید طبق این دستورالعمل انجام شود.
فصل چهارم – نحوه توزیع مالیات و عوارض ارزش افزوده استانی
ماده 7 – توزیع عوارض پروندههای منتخب مؤدیان بزرگ
در خصوص پروندههای مالیاتی منتخب بر اساس شاخصهای ریالی و متمرکز (دارای چند محل فعالیت)، اداره کل امور مالیاتی مؤدیان بزرگ موظف است بر اساس دستورالعمل شماره 230/81003/د مورخ 1400/12/03، مالیات و عوارض واحدهای دارای چند محل فعالیت را پس از کسر کسورات قانونی به حساب استان محل فعالیت اصلی واریز نماید و نتیجه را به دفتر حسابداری، وصول و استرداد مالیاتی اعلام نماید.
متعاقباً ادارات کل امور مالیاتی محل فعالیت اصلی، عوارض یاد شده را با رعایت بند (ب) ماده (6) قانون برنامه ششم توسعه جمهوری اسلامی ایران به حساب شهرداریها، دهیاریها و مناطق عشایری واریز نمایند.
پاسخ سازمان امور مالیاتی به شکایت
مدیرکل دفتر حقوقی و قراردادهای مالیاتی سازمان امور مالیاتی کشور به موجب لایحه شماره 230/81003/ص مورخ 1403/08/05 اعلام کرده است:
«به موجب دستورالعمل شماره 200/1403/507 مورخ 1403/07/28، بند (7) دستورالعمل مورد شکایت اصلاح شده است؛ بنابراین رسیدگی به مقرره مورد شکایت موضوعاً منتفی بوده و به استناد مواد (84) و (85) قانون دیوان عدالت اداری درخواست صدور قرار رد دادخواست میشود.»
رأی هیأت عمومی دیوان عدالت اداری
رأی هیأت عمومی – ابطال اطلاق بند (ب) ماده (6) قانون برنامه ششم
براساس بند (2) ماده (55) قانون مالیات بر ارزش افزوده مصوب سال 1400، از تاریخ لازمالاجرا شدن این قانون، احکام مربوط به توزیع عوارض در بند (ب) ماده (6) قانون برنامه پنجساله ششم توسعه نسخ شده است و نحوه توزیع عوارض جدید در فصل نهم قانون مالیات بر ارزش افزوده مصوب سال 1400 مقرر گردیده است.
همچنین در بند (1) ماده (56) قانون مالیات بر ارزش افزوده مصوب سال 1400 تصریح شده است که قانون برنامه ششم توسعه جمهوری اسلامی ایران، به استثنای موارد منسوخ در ماده (55) از جمله بند (ب) ماده (6) قابل اجرا است.
با توجه به مراتب فوق، اطلاق عبارت «با رعایت بند (ب) ماده (6) قانون برنامه ششم توسعه جمهوری اسلامی ایران» در ماده (7) دستورالعمل شماره 200/1402/513 مورخ 1402/12/26 رئیس کل سازمان امور مالیاتی کشور نسبت به دوره زمانی 1400/10/10 به بعد خلاف قانون تشخیص داده میشود و مستند به بند (1) ماده (12) و مواد (13) و (88) قانون دیوان عدالت اداری مصوب 1392، از تاریخ تصویب ابطال میگردد.
این رأی براساس ماده (93) قانون دیوان عدالت اداری (اصلاحی 1402/02/10) در رسیدگی و تصمیمگیری مراجع قضایی و اداری معتبر و ملاک عمل است.
احمدرضا عابدی
رئیس هیأت عمومی دیوان عدالت اداری
مواد قانونی وابسته
سایر قوانین