دادنامه هیأت تخصصی مالیاتی بانکی دیوان عدالت اداری – عدم ابطال نامه شماره 41073/233/د مورخ 1402/06/21

تاریخ سند: 1403/12/11
شماره سند: 140331390002952114
کد سند: ال/مواد 38 و 47 قانون مالیات بر ارزش افزوده مصوب 1400//
وضعیت سند: معتبر
امضا کننده: محمدعلی برومندزاده، رئیس هیأت تخصصی مالیاتی بانکی دیوان عدالت اداری

1- شاکی و طرف شکایت

• شاکی: شهرداری شاپورآباد
• طرف شکایت: سازمان امور مالیاتی کشور – وزارت امور اقتصادی و دارایی – معاونت درآمدهای مالیاتی دفتر حسابداری، وصول و استرداد مالیاتی – اداره کل امور مالیاتی استان اصفهان

2- موضوع شکایت و خواسته

• خواسته شاکی: ابطال نامه شماره 41073/233/د مورخ 1402/06/21 مدیر کل دفتر حسابداری وصول و استرداد مالیاتی سازمان امور مالیاتی کشور از تاریخ تصویب

3- متن مقرره مورد شکایت

نامه شماره 41073/233/د مورخ 1402/06/21 – معاونت درآمدهای مالیاتی دفتر حسابداری وصول و استرداد مالیاتی:

• بازگشت به نامه شماره 39483/104/د مورخ 1402/06/13 موضوع نحوه توزیع عوارض آلایندگی معوقه سنوات 1392 لغایت 1394 شرکت پالایش نفت اصفهان:
• با عنایت به ماده (47) قانون مالیات بر ارزش افزوده مصوب 1400/03/02:
  • پرونده‌های مالیات بر ارزش افزوده که تاریخ تعلق آنها قبل از لازم الاجرا شدن این قانون است، از نظر تعیین ماخذ مشمول مالیات، نرخ مالیات، جرائم و تکالیف مودیان و ماموران مالیاتی و نحوه رسیدگی تابع قانون مالیات بر ارزش افزوده مصوب 1387/02/17 می‌باشد.
  • در مورد رفع اختلاف سازمان با مودی، قطعیت، وصول، توزیع و تسویه، تابع احکام و مقررات این قانون است.
• توزیع عوارض آلایندگی فارغ از دوره یا سال، از تاریخ لازم الاجرا شدن قانون مالیات بر ارزش افزوده مصوب 1400/02/03 تابع احکام این قانون خواهد بود.

4- دلایل شاکی برای ابطال

• شاکی مدعی است که عوارض آلایندگی موضوع تبصره یک ماده 38 قانون مالیات بر ارزش افزوده مصوب 1387، بر اساس بند چ ماده یک قانون مالیات بر ارزش افزوده مصوب سال 1400، نحوه توزیع و تسویه آن برای سال‌های قبل از 1400 باید تابع قانون مالیات بر ارزش افزوده زمان تعلق عوارض باشد.
• در نامه مورد شکایت، سازمان امور مالیاتی استان اصفهان توزیع عوارض را مشمول مقررات قانون مالیات بر ارزش افزوده مصوب سال 1400 دانسته است.
• شاکی معتقد است این پاسخ مغایر بندهای ج و چ ماده یک قانون مالیات بر ارزش افزوده مصوب سال 1400 می‌باشد، زیرا طبق بند ج ماده یک، توزیع عوارض آلایندگی تابع مقررات زمان تعلق عوارض است و باید برای سال‌های 92 تا 94 طبق قانون مالیات بر ارزش افزوده سال 1387 انجام شود.

5- خلاصه مدافعات طرف شکایت

• ماده 47 قانون مالیات بر ارزش افزوده مصوب 1400/03/02:
  • شامل کلیه پرونده‌های مالیات بر ارزش افزوده و پرونده‌های عوارض آلایندگی می‌شود.
  • توزیع عوارض آلایندگی فارغ از دوره یا سال از تاریخ لازم الاجرا شدن قانون جدید تابع احکام این قانون است.
• بنابراین، توزیع عوارض سال‌های 92 تا 94 که در سال 1402 وصول شده است، تابع قانون جدید می‌باشد و دادخواست شهرداری مبنی بر مرتبط دانستن بند چ ماده یک قانون مذکور به ماده 47 فاقد وجاهت قانونی است.
• موارد مشابه در سنوات قبل نیز توزیع عوارض بر اساس قانون جدید انجام شده و توسط دیوان عدالت اداری تأیید شده است.
  • نمونه‌ها:
    • دادنامه شماره 105 هیأت عمومی دیوان عدالت اداری مورخ 1393/02/01 – عدم ابطال قسمت اخیر بند (3) دستورالعمل شماره 1855 مورخ 1390/02/11
    • دادنامه شماره 140231390002962798 هیأت تخصصی مالیاتی بانکی دیوان عدالت اداری مورخ 1402/11/14 – رد شکایت از جزء (2) بند (ب) دستورالعمل شماره 200/96/503 مورخ 1396/02/17

6- رسیدگی هیأت تخصصی مالیاتی بانکی

• پرونده کلاسه: هـ ت / 0300085
• تاریخ جلسه: 1403/11/14

رأی هیأت

• نامه شماره 41073/233/د در راستای اجرای ماده 47 قانون مالیات بر ارزش افزوده مصوب 1400 راجع به پرونده‌های مالیات بر ارزش افزوده با تاریخ تعلق قبل از لازم الاجرا شدن قانون، تمامی حکم مندرج در ماده 47 را جهت اجرا بیان نموده و خارج از آن مطلب دیگری ذکر نکرده است.
• درباره تاریخ لازم الاجرا شدن قانون، نحوه توزیع عوارض آلایندگی فارغ از دوره یا سال از تاریخ اجرا، تابع احکام قانون جدید دانسته شده است.
• این حکم در راستای منویات مقنن و احکام قانونی بوده و مغایرت با قوانین حاکم نداشته و موجبی برای ابطال آن وجود ندارد.

7- نتیجه و استناد قانونی

• به استناد مواد 12 و 84 قانون دیوان عدالت اداری مصوب 1404، رأی به رد شکایت صادر می‌شود.
• شرایط اعتراض: رأی ظرف 20 روز پس از صدور، توسط ریاست دیوان یا ده نفر از قضات دیوان عدالت اداری قابل اعتراض است.

امضا: محمدعلی برومندزاده
رئیس هیأت تخصصی مالیاتی بانکی دیوان عدالت اداری