صدور رای ورود مبنی بر ابطال بخشنامه شماره 200/1403/43

این پرونده مربوط به شکایت از وزارت امور اقتصادی و دارایی با خواسته ابطال بخشنامه 43.1403.200 مورخ 29.10.1403 است. بخشنامه یادشده به ادارات امور مالیاتی اجازه می‌داد جریمه‌های بند «ب» ماده 36 و ماده 37 قانون مالیات بر ارزش افزوده را برای مؤدیانی که اظهارنامه دوره پاییز 1403 را تا 23.11.1403 مسترد می‌کنند، ببخشند.شاکی این اقدام را خارج از حدود اختیار و مغایر ماده 37 قانون ارزش افزوده می‌دانست.هیأت تخصصی مالیاتی بانکی با استناد به ماده 191 قانون مالیات‌های مستقیم (قابل اعمال بر ارزش افزوده طبق بند الف ماده 25 قانون 1400)، اعلام کرد که سازمان امور مالیاتی اختیار قانونی برای بخشودگی جرایم دارد و بخشنامه مورد شکایت در حدود صلاحیت صادر شده است.بنابراین شکایت وارد تشخیص داده نشد و رأی به رد شکایت صادر گردید. این رأی طبق ماده 93 قانون دیوان عدالت اداری لازم‌الاتباع است و ظرف مهلت مقرر قابل اعتراض می‌باشد.

وحید اکبری

گردش کار

طرف شکایت

وزارت امور اقتصادی و دارایی

موضوع شکایت و خواسته

ابطال بخشنامه شماره 43٫1403٫200 مورخه 29٫10٫1403

شاکی دادخواستی به طرفیت وزارت امور اقتصادی و دارایی به خواسته ابطال بخشنامه شماره 43٫1403٫200 مورخه 29٫10٫1403 به دیوان عدالت اداری تقدیم کرده که به هیأت عمومی ارجاع شده است. متن مقرره مورد شکایت به قرار زیر میباشد:

متن مقرره مورد شکایت

موضوع: ماده 3 قانون تسهیل تکالیف مودیان و ماده (4) قانون مالیات بر ارزش افزوده مصوب 1400

با عنایت به مهلت قانونی واکنش خریدار به صورتحسابهای صادره در سامانه مودیان و با توجه به مقررات ماده (3) قانون تسهیل تکالیف مودیان جهت اجرای قانون پایانه های فروشگاهی و سامانه مودیان و ماده (4) قانون مالیات بر ارزش افزوده مصوب سال 1400:

ادارات امور مالیاتی موظف اند در مورد مودیانی که حداکثر تا روز سه شنبه مورخ 23٫11٫1403 نسبت به مسترد نمودن اظهارنامه مالیات بر ارزش افزوده دوره سوم سال 1403 (پاییز) از طریق سامانه مودیان اقدام می نمایند، ترتیبی اتخاذ نمایند جریمه های بند ب ماده 36 قانون مالیات بر ارزش افزوده مربوط به مالیات بر ارزش افزوده ابرازی در اظهارنامه و ماده 37 قانون مذکور نسبت به تاخیر در پرداخت مالیات متعلق در اظهارنامه مسترد شده تا تاریخ یادشده بخشوده شود.

دلایل شاکی برای ابطال مقرره مورد شکایت

1- خارج از حدود اختیار

2- مغایرت با ماده 37 قانون مالیات بر ارزش افزوده بدین توضیح که طبق ماده 37 قانون مالیات بر ارزش افزوده تاخیر در پرداخت مالیات با رعایت ماده 19 قانون مالیاتهای مستقیم موجب نقض جریمه است و هیچگونه بخشودگی در این ماده ملاحظه نمی گردد و فقط در تبصره ذیل ماده قانونی مذکور چنانچه مودی خارج از اراده امکان پرداخت مالیات را نداشته باشد پس از طرح دعوا در هیات حل اختلاف مالیاتی و با تشخیص هیات حل اختلاف مالیاتی پس از بررسی مدارک و مستندات جریمه متعلقه قابل بخشش میباشد.

بنابر این سازمان امور مالیاتی اختیار بخشودن جریمه را ندارد و تصمیم مذکور مغایر ماده 37 قانون مالیات بر ارزش افزوده است. شاکی به مغایرت با اصول حقوقی مثل تفکیک قوا هم استناد کرده است.

خلاصه مدافعات طرف شکایت

1- منطبق با ماده 4 قانون مالیات بر ارزش افزوده ترتیب پرداخت مالیات بر ارزش افزوده توسط سازمان امور مالیاتی تعیین میشود. بنابر این سازمان امور مالیاتی اختیار اتخاذ تصمیم در این مورد را داشته است.

2- منطبق با ماده 191 قانون مالیاتهای مستقیم سازمان امور مالیاتی اختیار بخشودگی جرایم مالیاتی با رعایت تشریفات و ترتیبات مذکور در مقررات مربوط دارد.

رسیدگی در هیأت تخصصی

پرونده کلاسه 0400029 به خواسته ابطال بخشنامه شماره 43٫1403٫200 مورخ 29٫10٫1403 رئیس کل سازمان امور مالیاتی کشور در هیات تخصصی مالیاتی بانکی دیوان عدالت اداری مطرح شد و پس از بحث و بررسی اکثریت اعضای حاضر مقرره مذکور را قابل ابطال تشخیص نداده و رای به رد شکایت به شرح زیر صادر میکنند:

رأی هیأت تخصصی مالیاتی بانکی دیوان عدالت اداری

بر اساس ماده 191 قانون مالیاتهای مستقیم اصلاحی (27٫11٫1380) که بر مبنای بند (الف) ماده 25 قانون مالیات بر ارزش افزوده مصوب 1400 در خصوص موضوعات مشمول این قانون نیز جاری است، تمام یا قسمتی از جرایم مقرر در این قانون بنا به درخواست مؤدی با توجه به دلایل ابرازی مبنی بر خارج از اختیار بودن عدم انجام تکالیف مقرر و یا در نظر گرفتن سوابق مالیاتی و خوش حسابی مؤدی به تشخیص و موافقت سازمان امور مالیاتی کشور قابل بخشوده شدن می باشد.

این بخشودگی در کنار بخشودگی موضوع تبصره 2 ماده 37 قانون مالیات بر ارزش افزوده مصوب 1400 هر دو از نظر قانونگذار در صورت تحقق شرایط مقرر قابل اعمال است و لذا بخشنامه شماره 43٫1403٫200 مورخ 29٫10٫1403 رئیس کل سازمان امور مالیاتی کشور که متضمن صلاحیت سازمان مالیاتی برای اعمال بخشودگی نسبت به برخی از مؤدیان مالیات بر ارزش افزوده است خلاف قانون و خارج از حدود اختیار نیست.

بنابراین به استناد بند (ب) ماده 84 قانون دیوان عدالت اداری مصوب سال 1392 رأی به رد شکایت صادر و اعلام میکند.

این رأی مستند به ماده 93 قانون دیوان عدالت اداری اصلاحی مصوب (10٫2٫1402) در رسیدگی و تصمیم گیری مراجع قضایی و اداری معتبر و ملاک عمل بوده و ظرف مدت بیست روز از تاریخ صدور توسط رئیس دیوان عدالت اداری و یا ده نفر از قضات دیوان عدالت اداری قابل اعتراض است.