گردش کار

شاکی: آقای بهمن زبردست

موضوع شکایت و خواسته: ابطال قسمتی از بخشنامه شماره ۸۲۹۶/۲۳۲/ص – ۱۴۰۰/۸/۱۰ دفتر فنی و مدیریت ریسک مالیاتی

شرح شکایت و خواسته شاکی

شاکی به موجب دادخواستی، ابطال قسمتی از بخشنامه شماره ۸۲۹۶/۲۳۲/ص – ۱۴۰۰/۸/۱۰ دفتر فنی و مدیریت ریسک مالیاتی را خواستار شده و در جهت تبیین خواسته خود به طور کامل بیان کرده است:

ماده ۹۲ قانون مالیات‌های مستقیم، ۵۰٪ مالیات حقوق کارکنان شاغل در مناطق کمتر توسعه یافته را بخشوده است و در این ماده قانونی هیچ قیدی مبنی بر محرومیت کارکنان مامور به خدمت در این مناطق از این معافیت وجود ندارد.

نامه مورد شکایت، دایره شمول این ماده را مضیق کرده و عنوان داشته است که اشتغال به کار به صورت مأمور در مناطق مذکور موجب اعمال معافیت یاد شده نخواهد بود.

متن بخشنامه مورد شکایت

بر اساس ماده ۹۲ قانون مالیات‌های مستقیم، ۵۰٪ مالیات حقوق کارکنان شاغل در مناطق کمتر توسعه یافته طبق فهرست سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی کشور بخشوده می‌شود.

بنابراین، در صورتی که در احکام استخدامی کارکنان مذکور یکی از مناطق کمتر توسعه یافته به عنوان محل اشتغال قید شده باشد و اشتغال ایشان در محل مذکور احراز شود، اعمال معافیت یاد شده وفق فهرست مناطق کمتر توسعه یافته موضوع بند (ذ) ماده ۱۳۲ قانون مالیات‌های مستقیم امکان پذیر خواهد بود.

بدیهی است اشتغال به کار به صورت مأمور در مناطق مذکور موجب اعمال معافیت یاد شده نخواهد بود.

پاسخ سازمان امور مالیاتی به شکایت

• مدیرکل دفتر حقوقی و قراردادهای مالیاتی سازمان امور مالیاتی کشور
• مستند به لایحه شماره ۱۳۲۲۱/۲۱۲/ص – ۱۴۰۰/۱۱/۳

نامه مورد شکایت در پاسخ به استعلام معاون مدیرعامل شرکت خدمات اکتشافی کشور تهیه شده است،

لذا از مصادیق مصوبات بند ۱ ماده ۱۲ قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری نبوده و قابلیت رسیدگی در هیأت عمومی دیوان عدالت اداری را ندارد.

• در لایحه دفاعیه دیگری به شماره ۱۵۱۶۵/۲۱۲/ص – ۱۴۰۰/۱۱/۱۲ نیز آمده است:

عبارت مورد درخواست ابطال، به موجب نامه شماره ۱۴۲۵۸۵/۲۳۲/ص – ۱۴۰۰/۱۱/۹ حذف و مراتب به استعلام کننده اعلام شده است.

تشکیل جلسه هیأت عمومی

هیات عمومی دیوان عدالت اداری در تاریخ ۱۴۰۰/۱۲/۳ با حضور رئیس، معاونین، روسا، مستشاران و دادرسان شعب دیوان تشکیل جلسه داد و پس از بحث و بررسی، با اکثریت آراء به شرح زیر رأی صادر کرد.

رأی هیأت عمومی

بر اساس موارد ذیل:

• بر اساس ماده ۹۲ قانون مالیات‌های مستقیم:

«پنجاه درصد مالیات حقوق کارکنان شاغل در مناطق کمتر توسعه‌یافته طبق فهرست سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی کشور بخشوده می‌شود»

• این حکم، حسب مفاد آن مبتنی بر فعالیت و اشتغال در آن مناطق است و مبنای آن حکم کارگزینی نیست.
• در فرض پذیرش ملاک بودن احکام کارگزینی، اشخاصی که محل فعالیت آنها طبق حکم کارگزینی در مناطق کمتر توسعه‌یافته بوده ولی به صورت تمام وقت در مناطق برخوردار مأموریت دارند و مشغول فعالیت هستند، مشمول امتیاز مذکور خواهند بود.
• و افرادی که اصل حکم کارگزینی آنها مربوط به مناطق برخوردار بوده لیکن به مناطق کمتر توسعه‌یافته مأمور می‌شوند، از این امتیاز محروم خواهند بود که این امر برخلاف عدالت است.

بنابراین، آن فراز از بخشنامه شماره ۲۳۲/۸۲۹۶/ص – ۱۴۰۰/۰۸/۱۰ دفتر فنی و مدیریت ریسک مالیاتی سازمان امور مالیاتی کشور که مقرر می‌دارد:

«…بدیهی است اشتغال به کار مأمور در مناطق مذکور موجب اعمال معافیت یادشده نخواهد بود»،

خلاف قانون و خارج از حدود اختیار است و مستند به بند ۱ ماده ۱۲ و مواد ۱۳ و ۸۸ قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب سال ۱۳۹۲،

از تاریخ تصویب ابطال می‌شود.