گردش کار
شـاکــی: آقای وحید خسروی
طرف شکایت: سازمان امور مالیاتی
مـوضـوع شـکـایت و خـواستـه:
ابطال قسمتهایی از بخشنامههای شماره ۸۱/۹۸/۲۰۰ مورخ ۱۳۹۸/۸/۲۷ و شماره ۵۸/۹۸/۲۰۰ مورخ ۱۳۹۹/۸/۱۴ سازمان امور مالیاتی
شاکی دادخواستی به طرفیت سازمان امور مالیاتی به خواسته ابطال قسمتهایی از بخشنامههای شماره ۸۱/۹۸/۲۰۰ مورخ ۱۳۹۸/۸/۲۷ و شماره ۵۸/۹۸/۲۰۰ مورخ ۱۳۹۹/۸/۱۴ سازمان امور مالیاتی به دیوان عدالت اداری تقدیم کرده که به هیات عمومی ارجاع شده است.
متن مقرره مورد شکایت
مخاطبان/ ذینفعان
- امور مالیاتی شهر و استان تهران
- ادارات کل امور مالیاتی
موضوع
**ابلاغ رأی هیات عمومی دیوان عدالت اداری موضوع دادنامه شماره ۷۳ مورخ ۱۳۹۸/۰۱/۲۷
مبنـی بر اصلاح رأی شماره ۶۰۱ مورخ ۱۳۸۹/۱۲/۰۹ آن هیات در خصوص کمک هزینه رفاهی کارکنان**
به پیوست، رأی هیات عمومی دیوان عدالت اداری موضوع دادنامه شماره ۷۳ مورخ ۱۳۹۸/۰۱/۲۷ برای اطلاع و اقدام لازم ارسال میگردد. با توجه به رأی مذکور، متن رأی دادنامه شماره ۶۰۱ مورخ ۱۳۸۹/۱۲/۰۹ هیات عمومی دیوان عدالت اداری درخصوص ابطال بخشنامه شماره ۳۳۵۵۳ مورخ ۱۳۸۷/۰۴/۱۲ به شرح ذیل خواهد بود:
«نظر به اینکه مصادیق حقوق و مزایای مشمول کسر مالیات، موضوع ماده ۸۲ قانون مالیاتهای مستقیم، در ماده ۸۳ همان قانون به عنوان مزایای مربوط به شغل احصاء شده است و خدمات و تسهیلات رفاهی که در ماده ۴۰ قانون الحاق موادی به قانون تنظیم بخشی از مقررات مالی دولت (۱۳۸۰/۱۱/۲۷) مصوب ۱۳۸۴/۰۸/۱۵ مجوز پرداخت دارد، مزایای مربوط به شاغل بوده و داخل در عناوین حقوق و مزایای مذکور در ماده ۸۳ قانون مالیاتهای مستقیم نمیباشد، بنابراین وجوه پرداختی به حقوقبگیران تحت عناوین مهد کودک، یارانه غذا، ایاب و ذهاب، بن کالا و … به عنوان مصادیق ماده ۴۰ قانون مارالذکر، موضوعاً از شمول احکام مواد ۸۲ و ۸۳ قانون مالیاتهای مستقیم خارج بوده و نظریه شماره ۲۰۱۰۰/۲۵۶ مورخ ۱۳۸۹/۱۰/۰۶ دیوان محاسبات کشور نیز مؤید این امر است.
النهایه بخشنامه مورد اعتراض خلاف قانون و خارج از حدود اختیارات سازمان امور مالیاتی کشور تشخیص و به استناد قسمت دوم اصل ۱۷۰ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران و بند یک ماده ۱۹ و ماده ۴۲ قانون دیوان عدالت اداری ابطال میگردد.
بنابراین وجوهی که بابت مهد کودک، یارانه غذا، ایاب و ذهاب و بن کالا در اجرای ماده ۴۰ قانون فوقالذکر و یا بر اساس مقررات استخدامی موسسه در حدود متعارف و یا با ارائه اسناد و مدارک به کلیه کارکنان پرداخت میشود، از شمول حکم مواد ۸۲ و ۸۳ قانون مالیاتهای مستقیم خارج بوده و مشمول مالیات نمیباشد.
امیدعلی پارسا
رئیس کل سازمان امور مالیاتی کشور
مخاطبان/ ذینفعان
- امور مالیاتی شهر و استان تهران
- ادارات کل امور مالیاتی
موضوع
اصلاح بخشنامه شماره ۸۰/۹۸/۲۰۰ مورخ ۱۳۹۸/۸/۲۷ در خصوص دادنامه شماره ۷۳ مورخ ۱۳۹۸/۱/۲۷
با توجه به ابهامات مطروحه در خصوص نحوه اجرای دادنامه شماره ۷۳ مورخ ۱۳۹۸/۱/۲۷، پاراگراف (بند) آخر بخشنامه شماره ۸۰/۹۸/۲۰۰ مورخ ۱۳۹۸/۸/۲۷ به این شرح اصلاح میگردد و از تاریخ ۱۳۸۷/۴/۱۲ لازمالاجرا میباشد:
«بنابراین وجوهی که بابت مهدکودک، یارانه غذا، ایاب و ذهاب، بن کالا و … به عنوان مصادیق ماده ۴۰ قانون الحاق موادی به قانون تنظیم بخشی از مقررات مالی دولت مصوب ۱۳۸۴/۸/۱۵ و یا بر اساس مقررات استخدامی مربوطه، در حدود قانون یا متعارف، به کلیه کارکنان پرداخت میشود، با ارائه اسناد و مدارک از شمول حکم مواد ۸۲ و ۸۳ قانون مالیاتهای مستقیم خارج میباشد.
امیدعلی پارسا
رئیس کل سازمان امور مالیاتی کشور
دلایل شاکی برای ابطال مقرره مورد شکایت
ریاست محترم سازمان امور مالیاتی در بخشنامههای مورد شکایت، معافیت مزایای رفاهی و انگیزشی را که به استناد مواد ۸۲ و ۸۳ قانون مالیاتهای مستقیم و مواد قانون کار (ماده ۳۶ تبصره ۳) و ماده ۴۰ قانون الحاق در نظر گرفته شده است و بر اساس دادنامه شماره ۷۳ مورخه ۱۳۹۸/۱/۲۷ به کارکنان تعلق میگیرد، مقید به قیود پرداخت «متعارف» و «کلیه کارکنان» نموده که:
- فراتر از حکم مقنن میباشد
- برخلاف رأی هیات عمومی است
- این مزایا در قوانین یادشده فاقد سقف بوده و به توافق طرفین وابسته است
- درج چنین عباراتی و شیوه رسیدگی مأمورین مالیاتی موجب ایجاد محدودیت شده
- و پرداخت این مزایا لزومی به تعلق برای کلیه کارکنان ندارد بلکه به تشخیص کارفرما و به عنوان ابزار انگیزشی است
بنابراین شاکی تقاضای ابطال قیود «متعارف» و «کلیه کارکنان» از بخشنامههای مذکور را دارد.
خلاصه مدافعات طرف شکایت
تا زمان تنظیم گزارش (مورخه ۱۴۰۰/۸/۲۴) هیچ پاسخی از سوی طرف شکایت واصل نشده است و پرونده آماده طرح در جلسه هیات تخصصی مالیاتی، بانکی میباشد.
نظریه تهیهکننده گزارش
با عنایت به اینکه خواسته شاکی ابطال عبارات «حدود متعارف» و «کلیه کارکنان» از بخشنامههای شماره ۸۰/۹۸/۲۰۰ مورخه ۱۳۹۸/۸/۲۷ و شماره ۵۸/۹۹/۲۰۰ مورخه ۱۳۹۹/۸/۱۴ سازمان امور مالیاتی میباشد و اینکه این بخشنامهها:
- در راستای آرای سابقالصّدور هیات عمومی دیوان عدالت اداری به شماره ۶۰۱ مورخه ۹/۱۲ و شماره ۷۳ مورخه ۱۳۹۸/۱/۲۷ صادر شدهاند
- دادنامههای مذکور مبین عدم شمول مالیات بر کمک هزینههای رفاهی بودهاند
- با رفع ابهام از رأی سابق و تعمیم معافیت از کارکنان دولت به کلیه کارکنان، درج عبارت «کلیه کارکنان» در راستای تبعیت از رأی هیات عمومی بوده است
- قید «متعارف» نیز با وحدت ملاک از قوانین متعدد مالیاتی (از جمله هزینههای متعارف، هزینه کفنودفن متعارف و …) درج شده و برای جلوگیری از پرداختهای نامتعارف با هدف فرار مالیاتی است
بنابراین مجموعاً بخشنامههای مورد شکایت در راستای تبیین شیوه اجرای قانون بوده و مغایرتی با مقررات ندارد.
رأی هیأت تخصصی مالیاتی بانکی
با عنایت به اینکه:
- خواسته شاکی ابطال عبارات «حدود متعارف» و «کلیه کارکنان» است
- بخشنامههای معترضعنه در راستای آرای شماره ۶۰۱ و ۷۳ هیات عمومی صادر شدهاند
- قیود یاد شده برای اجرای واحد، جلوگیری از پرداختهای نامتعارف، و شمول معافیت نسبت به همه کارکنان درج گردیدهاند
لذا:
به استناد بند ب ماده ۸۴ قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب ۱۳۹۲،
رأی به رد شکایت صادر مینماید.
رأی صادره ظرف بیست روز پس از صدور قابل اعتراض از ناحیه ریاست محترم دیوان یا ده نفر از قضات گرانقدر دیوان عدالت اداری میباشد.