مشخصات پرونده
- شاکی: آقای بهمن زبردست
- موضوع شکایت: ابطال جزء ۳ بند (ب) بخشنامه شماره ۱۵۸/۹۶/۲۰۰ – ۱۳۹۶/۱۲/۷ سازمان امور مالیاتی کشور
خلاصه شکایت
شاکی ابطال بند (ب) قسمت ۳ بخشنامه مذکور را خواستار شده است. وی استدلال کرده که این بند با تبصره ماده ۱۳۱ اصلاحیه قانون مالیاتهای مستقیم مغایرت دارد، زیرا در آن بخشنامه آمده است:
«در صورتی که اشخاص حقیقی صاحبان مشاغل در یک محل دارای تغییر شغل باشند، تخفیف با احراز شرایط قابل اعمال است، اما در صورت تغییر نشانی (مکان فعالیت شغلی)، تخفیف قابل اعمال نبوده و مشمول آن نمیشوند.»
شاکی این شرط تبعیضآمیز (تغییر نشانی باعث فقدان تخفیف شود) را خلاف قانون میداند و درخواست ابطال آن را داده است.
پاسخ سازمان امور مالیاتی
مدیر کل دفتر حقوقی سازمان توضیح داده است که:
- تبصره ماده ۱۳۱ به تنهایی قابل تفسیر نیست و باید در بستر سایر مقررات مالیاتی بررسی شود.
- ماده ۹۳ قانون مالیاتهای مستقیم بر مشمولین مالیات بر درآمد مشاغل تأکید دارد.
- ماده ۱۰۰ صراحتاً مودیان را مکلف میکند برای هر واحد شغلی یا هر محل جداگانه اظهارنامه مالیاتی تنظیم کنند.
- بنابراین تغییر محل فعالیت شغلی باعث میشود که آن محل مستقل فرض گردد و تخفیفات مربوط به قبلی در محل جدید قابل اعمال نیست. پس مقرره بخشنامه مغایرتی با قانون ندارد.
رأی هیأت عمومی دیوان عدالت اداری
با توجه به مفاد ماده ۱۳۱ قانون مالیاتهای مستقیم و تبصره آن که شرط برخورداری از تخفیف صرفاً عبارت است از:
- تسویه بدهی مالیاتی سال قبل
- تسلیم اظهارنامه مالیاتی در مهلت تعیین شده توسط سازمان امور مالیاتی
هیأت عمومی دیوان عدالت اداری تصمیم گرفت:
- حکم جزء ۳ بند (ب) بخشنامه که تخفیف تبصره ماده ۱۳۱ را در صورت تغییر نشانی فعالیت شغلی مودیان منتفی میداند، خلاف قانون و خارج از اختیار مقام بخشنامهگذار است.
- لذا این بند بخشنامه از زمان تصویب ابطال میشود.
مستندات قانونی اصلی رأی
- ⎩⎨⎧ماده ۱۳۱ قانون مالیاتهای مستقیمتبصره ماده ۱۳۱ که شرط تخفیف مالیاتی را تعیین میکندبند ۱ ماده ۱۲ و مواد ۱۳ و ۸۸ قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری
نتیجه نهایی
جزء۳ بند (ب) بخشنامه شماره ۱۵۸/۹۶/۲۰۰ مورخ ۱۳۹۶/۱۲/۷ سازمان امور مالیاتی که بر مبنای آن، تغییر نشانی فعالیت شغلی موجب سلب تخفیف مالیاتی موضوع تبصره ماده ۱۳۱ شده است باطل اعلام گردید.