ماده ۱۰ – الحاق تبصرههای (۳) تا (۷) به ماده (۲۵) قانون پایانههای فروشگاهی و سامانه مؤدیان
ماده 10- پنج تبصره بهشرح زیر به عنوان تبصرههای (3) تا (7) به ماده (25) قانون پایانههای فروشگاهی و سامانه مؤدیان الحاق میشود:
تبصره ۳ – استثنای صورتحسابهای مشمول تبصره (۱) ماده (۲)
تبصره 3- صورتحسابهای مشمولان تبصره (1) ماده (2) این قانون از حکم این ماده مستثنی هستند.
تبصره ۴ – شرط استفاده از معافیت برای مؤدیان کمحجم
تبصره 4- اشخاص موضوع ماده (12) قانون مالیات بر ارزش افزوده مصوب 1400/3/2 با اصلاحات و الحاقات بعدی که حجم معاملات سالانه آنها از مبلغ تعیینشده مطابق ماده مذکور کمتر باشد، میتوانند از معافیت موضوع ماده (14 مکرر) این قانون استفاده کنند و در غیر این صورت مکلف به صدور صورتحساب الکترونیکی در سامانه مؤدیان هستند و مشمول حکم این ماده میشوند.
تبصره ۵ – پذیرش هزینههای دارای صورتحساب الکترونیکی
تبصره 5- سازمان موظف است صرفاً هزینههای دارای صورتحساب الکترونیکی را به عنوان هزینههای قابل قبول مالیاتی موضوع فصل دوم باب چهارم قانون مالیاتهای مستقیم بپذیرد.
مؤدیان میتوانند مشروط به اعلام هزینههای فاقد صورتحساب الکترونیکی به عنوان هزینه قابل قبول مالیاتی از طریق کارپوشه تجاری، نسبت به ثبت اعتراض به مالیات متعلق اقدام نمایند.
سازمان موظف است هزینههای اعلام شده توسط مؤدی از طریق کارپوشه تجاری را مورد رسیدگی قرار دهد.
عدم رسیدگی به موارد فوق بر اساس احکام موضوع مواد (156) و (157) قانون مالیاتهای مستقیم توسط سازمان به منزله تأیید هزینههای اعلامشده به عنوان هزینه قابل قبول مالیاتی است.
همچنین در صورتی که این موارد از طریق کارپوشه تجاری به تأیید فروشنده برسد، فروشنده تکلیفی برای صدور صورتحساب الکترونیکی ندارد و مشمول جریمههای مربوط به عدم صدور صورتحساب الکترونیکی نمیشود.
تبصره ۶ – پذیرش هزینههای خرید از اشخاص فاقد امکان صدور صورتحساب
تبصره 6- هزینههای مؤدیانی نظیر عرضهکنندگان کالاهای مستعمل که به دلیل ماهیت کسب و کار آنها، عمده خرید آنها از اشخاصی است که امکان صدور صورتحساب الکترونیکی ندارند، مشروط به اعلام مؤدی از طریق کارپوشه تجاری، قابل پذیرش میباشد و سازمان موظف است هزینههای فوق را مورد رسیدگی مالیاتی قرار دهد.
عدم رسیدگی به موارد فوق بر اساس احکام موضوع مواد (156) و (157) قانون مالیاتهای مستقیم توسط سازمان به منزله تأیید هزینههای اعلامشده به عنوان هزینه قابل قبول مالیاتی است.
فهرست مؤدیان مذکور حداکثر تا پایان دی ماه هر سال برای سال بعد، توسط وزارت امور اقتصادی و دارایی تعیین و اعلام میشود.
تبصره ۷ – هزینهها و درآمدهای فاقد امکان صدور صورتحساب الکترونیکی
تبصره 7- هزینههایی که مطابق ماده (5) این قانون امکان صدور صورتحساب الکترونیکی ندارند از قبیل زیان تسعیر ارز و واردات کالا و خدمات صرفاً با اعلام مؤدی از طریق کارپوشه تجاری قابل پذیرش هستند.
همچنین اشخاص تجاری مکلفند آن بخش از درآمدهای خود از قبیل صادرات و سود تسعیر ارز را که امکان صدور صورتحساب الکترونیکی مطابق ماده (5) این قانون ندارند، در سامانه مؤدیان ثبت نمایند؛
عدم ثبت درآمدهای مذکور، مشمول حکم ماده (9) این قانون میشود.
سوالات ماده 10 قانون مالیات بر سوداگری و سفته بازی
خیر، ارزش معاملاتی (قیمت منطقهای) عددی است که توسط کمیسیون ماده ۱۰ تعیین میشود و معمولاً درصدی از قیمت واقعی بازار است تا مبنای محاسبات دولتی قرار گیرد.
طبق ماده ۱۰، کمیسیون تقویم املاک موظف است هر سال یکبار ارزش معاملاتی را بازنگری و برای اجرا از ابتدای سال بعد ابلاغ کند.
این عدد مبنای محاسبه مالیات نقل و انتقال، مالیات بر واحدهای مسکونی گرانقیمت، عوارض نوسازی شهرداری، حقالثبت دفاتر اسناد رسمی و جریمههای کمیسیون ماده ۱۰۰ است.
تشخیص وضعیت مودی در قانون سوداگری
راهنمای استخراج ارزش معاملاتی ملک از دفترچه ماده ۶۴
- شناسایی بلوک بندی منطقه
سازمان مالیاتی هر شهر را به بلوکهای مختلف تقسیم کرده است. ابتدا شماره بلوک ملک خود را از روی نقشه مالیاتی پیدا کنید.
- تعیین ضریب اعیان (بنا)
بر اساس نوع اسکلت (فلزی، بتنی) و قدمت بنا، ضریب مربوط به ساختمان را از جدول ماده ۱۰ استخراج کنید.
- محاسبه ارزش عرصه (زمین)
مساحت زمین را در نرخ منطقهای تعیین شده برای آن بلوک ضرب کنید.
- جمعبندی نهایی
مجموع ارزش عرصه و اعیان، «ارزش معاملاتی کل» ملک شما را میسازد که ملاک صدور فیش مالیاتی در دفترخانه خواهد بود.