‌ماده ۱۹ قانون بیمه ‌(مصوب ۷ اردیبهشت ماه ۱۳۱۶ )

ماده ۱۹ قانون بیمه نحوه تعیین مسئولیت و میزان جبران خسارت بیمه‌گر را مشخص می‌کند. بر اساس این ماده:مسئولیت بیمه‌گر برابر است با تفاوت ارزش مال بیمه شده بلافاصله قبل از وقوع حادثه و ارزش باقی‌مانده همان مال بلافاصله پس از حادثه. به طور معمول، خسارت به صورت پرداخت نقدی به بیمه‌گذار یا ذینفع انجام می‌شود مگر اینکه در قرارداد بیمه، حق تعمیر یا تعویض مال برای بیمه‌گر پیش‌بینی شده باشد. اگر حق تعمیر یا تعویض در بیمه‌نامه وجود داشته باشد، بیمه‌گر موظف است در مدت زمان عرفی که برای انجام این امور لازم است، اقدام به تعمیر یا تهیه کالای جایگزین نماید. میزان تعهد بیمه‌گر هرگز از مبلغ تعیین شده در بیمه‌نامه بیشتر نخواهد بود، یعنی سقف تعهد مشخص و محدود است. این ماده تضمین می‌کند که جبران خسارت بر معیار ارزش واقعی مال در زمان دقیق وقوع حادثه محاسبه شود و روش پرداخت و سقف مسئولیت بیمه‌گر به روشنی تعیین گردد.