ماده ۲ – تعریف قسمتهای مشترک
متن ماده:
قسمتهای مشترک مذکور در این قانون عبارتاند از قسمتهایی از ساختمان که حق استفاده از آن منحصر به یک یا چند آپارتمان یا محل پیشه خاص نبوده و به کلیه مالکان به نسبت قسمت اختصاصی آنها تعلق میگیرد.
به طور کلی، قسمتهایی که برای استفاده اختصاصی تشخیص داده نشدهاند یا در اسناد مالکیت ملک اختصاصی یک یا چند نفر از مالکان تلقی نشدهاند، از قسمتهای مشترک محسوب میشوند، مگر آنکه تعلق آن به قسمت معینی بر اساس عرف و عادت محل مورد تردید نباشد.
